Poco F9 Ultra – پوکو اف 9 اولترا

پوکو F9 ultra

گوشی پوکو F9 اولترا در تاریخ سه شنبه 10 شهریور 1405 معرفی گردید.

پوکو F9 اولترا نه تنها یک گوشی پرچمدار عالی با تکیه بر تراشه همچنان قدرتمند Snapdragon 8 Elite Gen 5 و با کمترین میزان مصالحه در مشخصات فنی است، بلکه با معرفی قابلیت های جدید و ارزش افزوده، یک گام فراتر نیز می رود.

قیمت پوکو F9 Ultra

512GB 16GB RAMآمازون آلمان829.889 یورو
512GB 16GB RAMآمازون انگلستان729 پوند
1TB 16GB RAMآمازون آلمان1079.90 یورو
1TB 16GB RAMآمازون انگلستان999 پوند
256GB 12GB RAMآمازون آلمان759.89 یورو

جدول مشخصات

تکنولوژی شبکهGSM – HSPA – LTE – 5G
ابعاد (میلیمتر)163.5×77.9×8.7
وزن (گرم)235
قاب جلوشیشه
قاب پشتفایبرگلس
فریمآلومینیوم
تعداد سیم کارت2
نوع سیم کارتNano-SIM
پشتیبانی از eSIMدارد
رتبه IP68
نوع صفحه نمایشAMOLED, 68B colors, 185Hz, Dolby Vision, HDR10+, 850 nits (typ), 2200 nits (HBM), 4500 nits (peak)
اندازه صفحه نمایش6.9inches, 116.6cm2 (~91.6% screen-to-body ratio)
رزولوشن صفحه نمایش1200x2608pixels, 19.5:9ratio (~416 ppi density)
محافظ صفحه نمایشCorning Gorilla Glass 7i
سیستم عاملAndroid 16, up to 4 major OS updates, HyperOS 3
تراشه (چیپست)Qualcomm SM8850-AC Snapdragon 8 Elite Gen 5 (3 nm)
پردازندهOcta-core (2×4.6 GHz Oryon V3 Phoenix L + 6×3.62 GHz Oryon V3 Phoenix M)
پردازنده گرافیکیAdreno 840
حافظه – رم256GB 12GB RAM
حافظه – رم512GB 16GB RAM
حافظه – رم1TB 16GB RAM
نوع حافظهUFS 4.1
دوربین اصلی200MP, f/1.7, 24mm (wide), 1/1.56″, 0.5µm, PDAF, OIS
50MP, f/3.0, 114mm (periscope telephoto), 1/2.76″, 0.64µm, PDAF, OIS, 5x optical zoom
50MP, f/2.4, 17mm, 102˚ (ultrawide), 1/2.88″, 0.61µm
ویژگی‌های دوربین اصلیColor spectrum sensor, LED flash, HDR, panorama
فیلمبرداری دوربین اصلی8K@30fps, 4K@30/60fps, 1080p@30/60/120/240/960/1920fps, gyro-EIS, HDR10+
دوربین سلفی32MP, f/2.2, 22mm (wide), 1/3.4″, 0.61µm
ویژگی‌های دوربین سلفیHDR
فیلمبرداری دوربین سلفی4K@30fps, 1080p@30/60fps
جک 3٫5 میلیمتریندارد
وای فایWi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac/6/7, dual-band, Wi-Fi Direct
بلوتوث6.0, A2DP, LE, AptX HD, AptX Adaptive, LHDC 5.0, ASHA, MIHC, Auracast
موقعیت یابGPS (L1+L5), BDS (B1I+B1c+B2a), GALILEO (E1+E5a), QZSS (L1+L5), NavIC (L5), GLONASS
NFCبسته به منطقه عرضه، ممکن است داشته باشد.
اینفرارددارد
USBUSB Type-C 3.2, OTG, video output
حسگرهااثر انگشت اولترا سونیک – شتاب سنج – مجاورت – ژیروسکوپ – قطب نما
باتریSi/C Li-Ion 8050 mAh
شارژر بی سیمدارد
شارژ معکوسدارد
بنچمارک هاGeekBench: 10500 (v6)
حداکثر روشنایی (نیت)1283
بلندی صدا (LUFS)-26٫1
عمر باتری (ساعت)۰۰:۳۵:۰۰

تصاویر

معرفی

اگر چه هنوز بسیاری از افراد با شنیدن نام پوکو به یاد یک محصول پرچمدار واقعی نمی افتند، اما سری F این شرکت از زمان عرضه نخستین مدل Poco F1 در سال ۲۰۱۸، همواره محصولاتی چشمگیر در رده پرچمداران و «پرچمدارکش ها» عرضه کرده است.

نکته بهتر اینکه در این سری، در بیشتر موارد مدلی با پسوند «GT»، «Pro» یا در سال های اخیر «Ultra» نیز وجود داشته که مرزهای توانایی را بیش از پیش جا به جا کرده است.

گوشی Poco F9 Ultra که امروز بررسی می کنیم، دقیقا در همین دسته قرار می گیرد.

مدل های Ultra پوکو را نمی توان از نظر قیمت، محصولاتی ارزان به شمار آورد.

البته با توجه به افزایش مداوم قیمت گوشی های هوشمند، ناچاریم واقعیت شرایط کنونی را بپذیریم.

چه بخواهیم و چه نخواهیم و صرف نظر از اینکه تصمیم بگیریم وضعیت کنونی تراشه های حافظه را عامل این افزایش قیمت بدانیم یا خیر، اکنون از یک مانع روانی دیگر نیز عبور کرده ایم؛ محصولاتی مانند این مدل Ultra که در دسته «پرچمداران اقتصادی» یا «پرچمدارکش ها» قرار می گیرند، به طور رسمی از مرز ۱۰۰۰ یورو فراتر رفته اند.

البته تخفیف های تبلیغاتی، پیشنهادهای ویژه و شاید طرح های فروش اولیه با قیمت کمتر نیز در راه خواهند بود، اما با وجود این، مدل Poco F8 Ultra سال گذشته با قیمت ۸۲۹ یورو برای نسخه مجهز به ۱۲ گیگا بایت رم و ۲۵۶ گیگا بایت حافظه داخلی عرضه شد.

بنابراین، افزایش قیمت کاملا واقعی است.

پوکو F9 اولترا نه تنها یک گوشی پرچمدار عالی با تکیه بر تراشه همچنان قدرتمند Snapdragon 8 Elite Gen 5 و با کمترین میزان مصالحه در مشخصات فنی است، بلکه با معرفی قابلیت های جدید و ارزش افزوده، یک گام فراتر نیز می رود.

در ادامه، تمام این موارد را با جزئیات بیشتری بررسی خواهیم کرد، اما برای اشاره به چند ویژگی برجسته، ابتدا باید به نمایشگر بزرگ ۶.۹ اینچی آن اشاره کنیم که روشنایی فوق العاده زیادی دارد و با نرخ نوسازی ۱۸۵ هرتز، عملکرد بسیار سریعی ارائه می دهد.

این نمایشگر همچنین به یک تراشه اختصاصی مجهز شده است که قابلیت درون یابی فریم، تنظیم پویای وضوح تصویر و کاهش تاری حرکت را فراهم می کند.

افزون بر این، به گفته پوکو، گوشی F9 Ultra نخستین محصولی در جهان است که از نسل M11 پنل OLED بهره می برد.

موضوع دیگر، همکاری مستمر با شرکت BOSE است.

Poco F9 Ultra نه تنها به دو بلندگوی استریوی متقارن مجهز شده، بلکه در قسمت پشتی آن یک ساب ووفر جداگانه نیز وجود دارد که مجموعه ای منحصربه فرد با آرایش بلندگوی ۲.۱ کاناله ایجاد می کند.

چنین قابلیتی را به ندرت در گوشی های هوشمند مشاهده می کنیم.

البته اگر بخواهیم منصف باشیم، Poco F8 Ultra سال گذشته نیز از همین قابلیت بهره می برد، اما این ویژگی همچنان در مقیاس گسترده تر صنعت گوشی های هوشمند منحصر به فرد است.

قابلیت های جذاب این گوشی به همین موارد محدود نمی شوند.

انرژی پوکو F9 Ultra را یک باتری بزرگ با ظرفیت ۸۰۵۰ میلی آمپر ساعت تامین می کند که بیشترین ظرفیت باتری در میان گوشی های سری F پوکو تاکنون به شمار می رود.

پوکو با استفاده از ترکیبی که ۱۶ درصد آن را سیلیکون کربن تشکیل می دهد، موفق شده است ظرفیتی فوق العاده زیاد را در حجمی کم جای دهد.

در نهایت، این گوشی از شارژ سیمی ۱۰۰ واتی، شارژ بی سیم ۵۵ واتی و قابلیت شارژ معکوس سریع به صورت سیمی و بی سیم نیز پشتیبانی می کند.

جعبه گشایی

این موضوع را پیش از این نیز گفته ایم و باز هم تکرار می کنیم: برای جلب توجه، راه های بسیار بهتری از استفاده از یک جعبه پرزرق و برق وجود دارد.

خوشبختانه، صنعت گوشی های هوشمند به جز موارد بسیار معدود، تا حد زیادی این روند قدیمی را کنار گذاشته است و پوکو نیز هیچ گاه از آن دسته شرکت هایی نبوده که هزینه زیادی صرف بسته بندی مقوایی محصولات خود کند.

جعبه این گوشی از طراحی استاندارد دو تکه برخوردار است.

قسمت پایینی و بیشتر بخش های داخلی آن به رنگ زرد اختصاصی پوکو طراحی شده اند.

در قسمت بالایی مشکی رنگ نیز جزئیات زرد هماهنگی دیده می شود که ترکیب رنگی دوگانه و زیبایی ایجاد کرده است.

تمام بخش های جعبه به اندازه کافی مستحکم هستند تا در طول حمل و نقل از گوشی محافظت کنند.

درون جعبه هیچ شارژری وجود ندارد و این موضوع به طور قطع درباره نسخه اروپایی که در اختیار ما قرار گرفته نیز صدق می کند.

دوران ارائه شارژر درون جعبه به طور رسمی به پایان رسیده است.

با این حال، پوکو همچنان یک کابل شارژ USB Type-A به Type-C در بسته بندی قرار می دهد.

جعبه گشایی پوکو F9 ultra

این کابل از مدل های غیر استاندارد شرکت با سر نارنجی رنگ و یک پین اضافی است که شاید برای استفاده با محصولی مانند شارژر Xiaomi 100W HyperCharge در نظر گرفته شده است.

همچنین یک قاب شفاف، ضخیم و سخت با کیفیت مناسب برای Poco F9 Ultra درون جعبه قرار دارد.

با توجه به شرایط کنونی بازار، این قاب را می توان یک ارزش افزوده قابل توجه به شمار آورد.

طراحی

نخستین برداشت ما از Poco F9 Ultra این است که با یک گوشی سنگین روبرو هستیم.

وزن این دستگاه به ۲۳۵ گرم می رسد که برای یک گوشی هوشمند مقدار زیادی است.

البته نباید فراموش کرد که این گوشی به نمایشگر ۶.۹ اینچی و باتری ۸۰۵۰ میلی آمپر ساعتی مجهز شده است.

با وجود این، گوشی به خوبی در دست جای می گیرد و لبه های گرد فریم نیز استفاده از آن را آسان تر می کنند.

F9 Ultra بیشتر از روندهای طراحی کنونی پیروی می کند.

لبه های کناری گوشی پهن و کم و بیش صاف هستند، هر چند کاملا تخت نیستند و کمی برآمدگی دارند.

هر چهار گوشه دستگاه انحنای زیادی دارند و این انحنا در نمایشگر نیز دیده می شود.

پنل جلو و پشت گوشی هر دو به طور کامل تخت هستند.

حالا که در حال بررسی بخش های مختلف گوشی هستیم، بد نیست نگاهی هم به کلیدها و اجزای کنترلی آن داشته باشیم.

در این بخش مورد غیر عادی خاصی دیده نمی شود.

البته شاید بتوان ساب ووفر جداگانه در قسمت پشتی مجموعه دوربین را که عبارت «Sound by BOSE» روی آن درج شده است، یک ویژگی متفاوت دانست.

در همین رابطه، پوکو یک حلقه نورپردازی LED را در اطراف لبه ساب ووفر پنهان کرده است.

راستش را بخواهید، حتی خود ما نیز نزدیک بود متوجه وجود آن نشویم. این قابلیت بسیار جالب است.

می توانید روشنایی این حلقه را تنظیم کنید، از آن به عنوان چراغ اعلان استفاده کنید، کاری کنید که متناسب با ریتم موسیقی روشن و خاموش شود یا حتی به برخی رویدادهای داخل بازی واکنش نشان دهد.

البته در حال حاضر به نظر می رسد این قابلیت فقط با بازی های PUBG و Call of Duty سازگار است.

مجموعه دوربین ابعاد قابل توجهی دارد، اما نکته جالب این است که به ندرت مزاحم استفاده از گوشی می شود.

طراحی متقارن آن و امتداد یافتنش از یک سمت گوشی تا سمت دیگر، باعث شده است هنگام قرار گرفتن دستگاه روی سطح صاف نیز هیچ گونه لق زدنی ایجاد نشود.

این مجموعه به میزان زیادی از بدنه بیرون زده است، اما دلیل آن را درک می کنیم؛ پوکو برای قرار دادن دوربین تله فوتو پریسکوپی به فضای بیشتری نیاز داشته است.

همچنین اگر برایتان سوال است، فرستنده مادون قرمز مخفی گوشی در قسمت پشتی و در کنار فلاش LED قرار دارد.

در سمت چپ فریم هیچ کلیدی وجود ندارد و در سمت راست نیز کلید پاور و دکمه تنظیم صدا با طراحی استاندارد قرار گرفته اند.

به نظر می رسد این کلیدها نیز مانند فریم اطراف از فلز ساخته شده اند که نکته مثبتی است.

کلیدها هنگام فشرده شدن صدای کلیک خوبی دارند و بازخورد لمسی مناسبی ارائه می دهند.

در قسمت بالا و پایین گوشی بلند گوها قرار گرفته اند.

خود بلندگوها از نظر ساختار متقارن هستند، هر چند دریچه های خروجی صدای آنها طراحی یکسانی ندارند.

در قسمت پایینی نیز درگاه سیم کارت و درگاه Type-C قرار گرفته اند. در این بخش مورد غیرعادی دیگری دیده نمی شود.

حاشیه های اطراف نمایشگر باریک هستند.

لبته با باریک ترین حاشیه هایی که تاکنون دیده ایم فاصله دارند، اما همچنان ضخامت کمی دارند.

همین موضوع درباره حفره دوربین سلفی نیز صدق می کند؛ این حفره ابعاد مناسبی دارد، اما نمونه های بهتری هم دیده ایم.

پوکو با وجود این، فضای کافی برای قرار دادن بلندگوی مکالمه را در قسمت بالای نمایشگر پیدا کرده است، به طوری که این بلندگو بیشتر در بدنه پنهان شده است.

F9 Ultra از حسگر اثر انگشت اولتراسونیک زیر نمایشگر استفاده می کند؛ ویژگی ظریف دیگری که نشان دهنده جاه طلبی های این گوشی برای رقابت در رده پرچمداران واقعی است.

این حسگر همان طور که انتظار می رود، بسیار سریع و دقیق عمل می کند.

در مورد ویژگی های ممتاز، باید گفت کیفیت ساخت کلی F9 Ultra در بالاترین سطح قرار دارد.

فریم گوشی از آلومینیوم ساخته شده است.

پنل پشتی از پلاستیک تقویت شده با الیاف شیشه و با سطحی بسیار صاف ساخته شده و در قسمت جلو نیز شیشه محافظ Gorilla Glass 7i قرار دارد.

کل مجموعه بسیار متراکم و سنگین احساس می شود و به نظر می رسد از استحکام فوق العاده ای برخوردار است.

همان طور که انتظار می رود، این گوشی از استاندارد IP68 برای مقاومت در برابر نفوذ آب و گرد و غبار برخوردار است.

Poco F9 Ultra در دو رنگ مشکی و آلبالویی تیره عرضه می شود.

نمونه ای که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته، به رنگ آلبالویی تیره است.

به نظر می رسد شیائومی در انتخاب این رنگ از روندهای آینده بازار پیشی گرفته است؛ زیرا اگر شایعات مربوط به انتخاب این رنگ به عنوان رنگ اصلی نسل آینده آیفون ها درست باشد، در آینده شاهد استفاده گسترده تری از این طیف رنگی خواهیم بود.

بررسی پوکو F9 Ultra

صفحه نمایش

نمایشگر یکی از برجسته ترین ویژگی های مجموعه سخت افزاری Poco F9 Ultra است.

در وهله نخست، باید به ابعاد بزرگ ۶.۹ اینچی آن با نسبت تصویر محبوب ۱۹.۵:۹ اشاره کنیم.

وضوح تصویر این نمایشگر ۱۲۰۰ در ۲۶۰۸ پیکسل است که با توجه به اندازه آن، تراکم پیکسلی قابل توجهی در حدود ۴۱۶ پیکسل در هر اینچ ایجاد می کند.

F9 Ultra از فناوری HyperRGB بهره می برد که شیائومی آن را با این نام معرفی می کند.

به زبان ساده تر، پنل OLED این گوشی از ساختار کامل زیرپیکسل های RGB استفاده می کند.

این فناوری بی گمان مزایای خاص خود را دارد، هر چند شاید برخی از این مزایا با چشم غیرمسلح به آسانی قابل تشخیص نباشند.

برای مثال، بهبود بهره وری مصرف انرژی و شاید کاهش ضخامت پنل نمایشگر.

پوکو اعلام کرده است که بازده نوری پیکسل های سبز در این پنل ۲۰ درصد افزایش یافته است.

این موضوع به شرکت اجازه داده تا ارقام بسیار بالایی را برای روشنایی نمایشگر ارائه کند.

طبق اعلام رسمی، روشنایی حالت روشنایی زیاد (در کل سطح نمایشگر) به ۲۵۰۰ نیت می رسد که به خودی خود رقم چشمگیری است.

ظاهرا در پنجره ای با پوشش ۲۵ درصدی، روشنایی می تواند به ۴۵۰۰ نیت برسد و یک ناحیه با پوشش یک درصدی نیز توانایی دستیابی به روشنایی ۱۰ هزار نیت را دارد.

آزمایش های ما تایید کردند که Poco F9 Ultra می تواند به روشنایی بسیار زیادی دست پیدا کند؛ حتی می توان گفت این میزان روشنایی بیش از حد انتظار است.

در آزمایش پنجره ۷۵ درصدی، به روشنایی ۱۲۸۳ نیت دست یافتیم که برای استفاده در فضای باز کاملا مناسب است.

با این حال، گوشی به وضوح توانایی دستیابی به ارقام بسیار بالاتری را دارد؛ زیرا در اندازه گیری پنجره ۱۰ درصدی، به رقم چشمگیر ۴۳۳۳ نیت رسیدیم.

کمترین میزان روشنایی که در نقطه سفید اندازه گیری کردیم، فقط یک نیت بود که رقم بسیار قابل توجهی است.

پوکو F9 Ultra همچنین از فناوری کاهش نور DC Dimming نیز پشتیبانی می کند که برای افرادی مناسب است که به روش معمول تنظیم روشنایی مبتنی بر PWM حساسیت دارند.

اکنون به چند نکته درباره رنگ ها می پردازیم.

این پنل از عمق رنگ ۱۲ بیتی و گستره رنگی وسیع DCI-P3 پشتیبانی می کند.

شیائومی همچنین فناوری اختصاصی خود با نام Original Color PRO را نیز به این مجموعه افزوده است.

پوکو برای F9 Ultra نرخ نوسازی حداکثر ۱۸۵ هرتز را تبلیغ می کند که رقم چشمگیری است.

با این حال، موضوع کمی پیچیده تر از آن است که فقط بگوییم نمایشگر با چنین نرخی بروزرسانی می شود.

در عمل، گوشی بیشتر اوقات در حالت ۱۲۰ هرتز باقی می ماند و گاهی برای کاهش مصرف انرژی یا متناسب با محتوای در حال نمایش، نرخ نوسازی را به ۶۰ هرتز کاهش می دهد.

این گوشی از حالت میانی ۹۰ هرتز نیز پشتیبانی می کند، اما در عمل استفاده چندانی از آن نمی شود.

پوکو از سیستم تشخیص محتوای چندان پیچیده ای استفاده نمی کند.

افزون بر این، به نظر نمی رسد F9 Ultra از نرخ های نوسازی کمتر از ۶۰ هرتز پشتیبانی کند.

بنابراین، برای مثال هنگام پخش ویدیوهای ۲۴ یا ۴۸ فریم بر ثانیه در یوتیوب، نرخ نوسازی نمایشگر روی ۶۰ هرتز باقی می ماند.

در سوی دیگر، F9 Ultra به طور رسمی در اندروید از حالت های ۱۴۴، ۱۶۵ و ۱۸۵ هرتز پشتیبانی می کند؛ به این معنا که توانایی اجرای بومی این نرخ ها را دارد.

البته این حالت ها بیشتر برای بازی در نظر گرفته شده اند.

پوکو می گوید هنگام عرضه، بیش از ۲۰ بازی از رندر بومی با نرخ حداکثر ۱۸۵ هرتز پشتیبانی می کنند، اما فهرست رسمی بازی ها برای تایید این ادعا در اختیار نداریم.

به نظر می رسد علاوه بر پشتیبانی واقعی از نرخ ۱۸۵ هرتز، پنج بازی دیگر نیز می توانند با کمک فناوری درون یابی فریم، به نرخ رندر نزدیک به ۱۸۵ فریم بر ثانیه دست پیدا کنند.

از جمله این بازی ها می توان به PUBG Mobile و Garena Delta Force اشاره کرد.

نکته دیگری که باید به آن اشاره کنیم، وجود یک تراشه اختصاصی برای پردازش نمایشگر در F9 Ultra است.

این تراشه VisionBoost D8 نام دارد و ظاهرا می تواند بسیاری از وظایف پردازش تصویر، از جمله قابلیت درون یابی فریم که پیش تر به آن اشاره کردیم، را مدیریت کند.

استفاده از این تراشه اختیاری به نظر می رسد؛ زیرا در بخش تنظیمات، گزینه ای برای فعال یا غیرفعال کردن آن وجود دارد.

مثل همیشه مجموعه همیشگی بازی هایی را که می دانیم توانایی اجرا با نرخ بیش از ۶۰ فریم بر ثانیه دارند، آزمایش کردیم.

همان طور که انتظار می رفت، کم و بیش تمام آنها توانستند به نرخ ۱۲۰ فریم بر ثانیه و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز دست پیدا کنند.

بنابراین، حتی اگر تمام بازی های موجود از نرخ ۱۸۵ هرتز پشتیبانی نکنند، باز هم تجربه بازی با این گوشی بسیار لذت بخش خواهد بود.

در پایان بررسی بخش بازی، باید به این نکته اشاره کنیم که پوکو نرخ نمونه برداری لمسی حداکثر ۴۸۰ هرتز و نرخ نمونه برداری لحظه ای حداکثر ۴۸۰۰ هرتز را برای F9 Ultra اعلام کرده است که ارقام بسیار چشمگیری هستند.

F9 Ultra به لطف بلندگوهای استریوی دوگانه و متقارن خود، چیزی کمتر از یک نیروگاه چند رسانه ای نیست.

همان طور که گفتیم، روشنایی اوج نمایشگر این گوشی به رقم فوق العاده ۱۰ هزار نیت می رسد که تجربه تماشای محتوای HDR را به ویژه جذاب می کند.

F9 Ultra برای هر دو استاندارد Dolby Vision و HDR10+ گواهی HDR دریافت کرده است.

این گوشی به راحتی می تواند هر چهار قالب محبوب HDR را رمزگشایی کند: Dolby Vision، HDR10، HDR10+ و HLG.

همچنین، همان طور که انتظار می رود، این دستگاه گواهی DRM سطح L1 سرویس Google Widevine را نیز دریافت کرده است که به برنامه هایی مانند نتفلیکس اجازه می دهد محتوای ویدیویی را با وضوح Full HD پخش کنند.

همان طور که گفتیم، با یک نیروگاه چند رسانه ای روبرو هستیم که از پس پخش کم و بیش هر محتوایی که در اختیارش قرار دهید، برمی آید.

عمر باتری

Poco F9 Ultra به یک باتری بزرگ با ظرفیت ۸۰۵۰ میلی آمپر ساعت مجهز شده است.

بنابراین، پیش از آغاز این بخش از آزمایش ها انتظار داشتیم امتیاز بسیار خوبی در آزمون دوام باتری هنگام استفاده فعال به دست آورد.

عمر باتری پوکو F9 ultra

این گوشی نیز انتظارات ما را برآورده کرد.

اگر برخی دستگاه های خاص و کم شمار را کنار بگذاریم، دوام باتری این گوشی کم و بیش همان چیزی است که می توان از یک گوشی هوشمند مدرن و معمولی انتظار داشت.

امتیازهای Poco F9 Ultra حتی فاصله زیادی با نتایج پوکو X8 Pro Max ندارد؛ دستگاهی که به باتری بزرگ تر ۸۵۰۰ میلی آمپر ساعتی مجهز شده است.

از نظر ما، این دستاورد بسیار خوبی محسوب می شود.

مقایسه باتری پوکو F9 ultra

سرعت شارژ

Poco F9 Ultra مانند مدل سال گذشته، از فناوری اختصاصی HyperCharge شیائومی برای شارژ سیمی با توان ۱۰۰ وات پشتیبانی می کند.

به طور کلی، باتری های بزرگ تر در بیشتر موارد سریع تر شارژ می شوند؛ زیرا می توانند جریان بیشتری دریافت کنند.

البته هنگام استفاده از ترکیبات شیمیایی مدرن سیلیکون کربن، موضوع به این سادگی نیست.

با استفاده از یک شارژر ۱۰۰ واتی شیائومی، شارژ باتری F9 Ultra از یک درصد به ۳۲ درصد در مدت ۱۵ دقیقه رسید.

پس از ۳۰ دقیقه، میزان شارژ به ۶۱ درصد افزایش یافت و شارژ کامل نیز کمی کمتر از یک ساعت زمان برد.

شاید این سرعت چندان چشمگیر به نظر نرسد، اما با توجه به ظرفیت بسیار زیاد باتری F9 Ultra که ۸۵۰۰ میلی آمپر ساعت اعلام شده است، شارژ بیش از ۴۹۰۰ میلی آمپر ساعت در مدت ۳۰ دقیقه، عملکرد قابل قبولی به شمار می رود.

نکته گیج کننده این است که گوشی هایی مانند ردمی نوت 17 Pro Max و شیائومی 17T Pro با استفاده از همین شارژر ۱۰۰ واتی، از سرعت شارژ بیشتری بر اساس معیار میلی آمپر ساعت در دقیقه پشتیبانی می کنند.

Poco F9 Ultra همچنین از شارژ بی سیم با توان ۵۰ وات پشتیبانی می کند، هر چند دستیابی به این سرعت شاید فقط با استفاده از شارژر اختصاصی شیائومی امکان پذیر باشد.

این گوشی از شارژ معکوس بی سیم با توان ۲۲.۵ وات نیز پشتیبانی می کند.

حداکثر توان شارژ معکوس سیمی آن هم به ۲۷ وات می رسد.

در تنظیمات HyperOS، مجموعه مناسبی از قابلیت ها برای افزایش طول عمر باتری در نظر گرفته شده است.

برای شارژ سیمی می توانید یکی از دو حالت «Standard» و «Top speed» را انتخاب کنید.

همچنین می توانید قابلیت Smart Charging را فعال کنید. این ویژگی فقط زمانی سرعت شارژ را افزایش می دهد که شارژ باتری از درصد پایینی آغاز شده باشد.

قابلیت دیگری نیز وجود دارد که به کمک آن، باتری ابتدا تا ۸۰ درصد شارژ می شود و سپس تکمیل شارژ را تا زمان نزدیک به ساعت معمول استفاده شما از گوشی به تعویق می اندازد.

این زمان بر اساس الگوی مصرف شما تعیین می شود.

روش دیگر این است که با فعال کردن گزینه Battery Protection، حداکثر میزان شارژ باتری را در تمام شرایط روی ۸۰ درصد محدود کنید.

بلندگوها

نمایشگر باکیفیت بخش بزرگی از مسیر دستیابی به تجربه چند رسانه ای عالی را طی می کند، اما کیفیت صدا نیز اهمیت زیادی دارد.

خوشبختانه، پوکو به هیچ وجه این بخش را نادیده نگرفته است.

پیش از هر چیز، دو بلندگوی استریوی متقارن را داریم که اندازه هر دو 1115D است.

این مشخصات با مدل سال گذشته یکسان است، اما همچنان بسیار چشمگیر به شمار می رود.

پوکو این بلندگوها را «Master-grade» می نامد.

در کنار آنها، یک ساب ووفر جداگانه نیز وجود دارد.

طراحی ظاهری این ساب ووفر با مدل سال گذشته کمی تفاوت دارد، اما به نظر می رسد در داخل آن از همان واحد 1620 یا نمونه ای بسیار مشابه استفاده شده است.

بلندگوی بالایی Poco F9 Ultra به طور هم زمان صدا را از طریق یک خروجی در لبه فریم به سمت بالا و از طریق شکافی در بالای نمایشگر به سمت جلو پخش می کند.

به این ترتیب، همین بلندگو می تواند نقش بلندگوی مکالمه را نیز ایفا کند.

بلندگوی پایینی فقط صدا را به سمت پایین هدایت می کند.

ساب ووفر نیز صدا را از قسمت پشتی پخش می کند و بخشی از هر دو کانال صوتی را دریافت می کند.

البته هر بلندگو، صدای کانال دیگر را نیز با شدت کمتری پخش می کند.

با توجه به جهت قرارگیری گوشی در فضا، کانال های صوتی به صورت پویا میان بلندگوها تقسیم می شوند.

مقایسه بلندگوهای پوکو F9 ultra

برای مثال، هنگامی که گوشی به صورت عمودی در دست گرفته می شود، بلندگوی بالایی صدای کانال چپ را پخش می کند.

به نظر می رسد پوکو چندان نگران دستیابی به حداکثر بلندی صدا نیست.

مدل F8 Ultra سال گذشته از نظر فنی در آزمایش های ما موفق به دریافت امتیاز «VERY GOOD» شد، اما این نتیجه به سختی به دست آمد.

ما چند اندازه گیری روی F9 Ultra انجام دادیم و در نهایت به امتیاز ثابت ۲۶- دسی بل رسیدیم که بر اساس معیارهای ما، در بالاترین محدوده امتیاز «GOOD» قرار می گیرد.

با این حال، اختلاف بسیار اندک است و در محدوده خطای اندازه گیری این آزمایش قرار دارد.

با گوش دادن به فایل های ضبط شده، به نظر می رسد بلندی صدای این دو گوشی یکسان است و هر دو برای ارائه تجربه چند رسانه ای شخصی، بلندی صدای کافی دارند.

مهم تر از همه، کیفیت صدای F9 Ultra به درستی خوب است.

ما کیفیت کلی صدا را عالی ارزیابی می کنیم.

صداهای میانی به شکل فوق العاده ای شفاف هستند و همین موضوع درباره صداهای زیر نیز صدق می کند.

F9 Ultra همچنین برای یک گوشی هوشمند، پاسخگویی بسیار خوبی در فرکانس های پایین دارد. صداها عمیق و تاثیرگذار به گوش می رسند.

پوکو تنظیمات صوتی ویژه ای نیز برای بازی ها در نظر گرفته است.

برای مثال، صدای شلیک گلوله در بازی های سبک تیراندازی اول شخص (FPS) بسیار فراگیر به گوش می رسد.

صدای قدم ها نیز به طور هدفمند تقویت شده است تا به بازیکنان کمک کند.

در مجموع، صحنه صوتی بسیار غنی است و کیفیت صدا همچنان یکی از مهم ترین ویژگی هایی محسوب می شود که می تواند خریداران را به انتخاب مدل Ultra ترغیب کند.

اتصالات

Poco F9 Ultra یک گوشی مجهز به فناوری 5G است.

این دستگاه از اتصال Sub-6 در حالت های SA و NSA و با حداکثر دو سیم کارت به طور هم زمان پشتیبانی می کند.

گوشی دو درگاه فیزیکی Nano-SIM دارد و از eSIM نیز پشتیبانی می کند.

بنابراین، می توانید از دو سیم کارت فیزیکی، دو اشتراک eSIM یا ترکیبی از یک سیم کارت فیزیکی و یک سیم کارت دیجیتال استفاده کنید.

مجموعه سیستم های موقعیت یابی این گوشی بسیار کامل است: GPS (L1+L5)، BDS (B1I+B1c+B2a)، GALILEO (E1+E5a)، QZSS (L1+L5)، NavIC و GLONASS.

در بخش ارتباطات محلی نیز وضعیت کم و بیش به همین شکل است، البته با یک مورد قابل توجه: نبود پشتیبانی از وای فای ۶ گیگا هرتزی.

با این حال، همچنان به وای فای ۷ دسترسی دارید، اما امکان استفاده از باند جدید و کم تراکم ۶ گیگا هرتزی فراهم نیست.

در مقابل، ماژول بلوتوث این گوشی چیزی کمتر از یک مجموعه بسیار چشمگیر نیست.

این ماژول از نسخه ۶.۰ بلوتوث، قابلیت Dual-Bluetooth، استاندارد LE و فناوری پیشرفته Auracast پشتیبانی می کند.

پشتیبانی از ASHA برای سمعک ها نیز در نظر گرفته شده است.

مجموعه کدک های صوتی این گوشی شامل کدک اختصاصی MIHC شیائومی و پشتیبانی از LHDC 5.0 نیز می شود.

این گوشی به NFC و فرستنده مادون قرمز مجهز شده است، اما خبری از رادیو FM یا جک صوتی ۳.۵ میلی متری نیست.

درگاه Type-C از اتصال داده USB 3.2 Gen 1 پشتیبانی می کند.

این استاندارد در دوره های مختلف با نام های USB 3.1 Gen 1 و USB 3.0 نیز معرفی شده است.

نکته مهم این است که این استاندارد امکان انتقال داده با سرعت نظری حداکثر ۵ گیگابیت بر ثانیه را فراهم می کند که رقم قابل قبولی است.

البته F9 Ultra از قابلیت های Host و OTG نیز پشتیبانی می کند.

خروجی تصویر DP از طریق حالت USB Alt Mode نیز در این گوشی وجود دارد.

F9 Ultra مجموعه کاملی از حسگرهای داخلی را در اختیار کاربران قرار می دهد.

این مجموعه شامل ترکیب شتاب سنج و ژیروسکوپ STMicro lsm6dsv، ترکیب مغناطیس سنج و قطب نمای AKM ak0991x، حسگر نور محیط goodix 40964 و حسگر سخت افزاری مجاورت با نشان تجاری شیائومی (نسخه ۱.۶) است.

نکته مهم این است که حسگر مجاورت از نوع سخت افزاری است و نه مجازی.

این گوشی به فشارسنج مجهز نشده است.

نرم افزارها

سال گذشته، Poco F8 Pro و Poco F8 Ultra نخستین دو دستگاه شیائومی بودند که HyperOS 3 را در بازار جهانی معرفی کردند.

Poco F9 Ultra نیز با همان ترکیب اصلی سیستم عامل عرضه می شود.

به طور مشخص، دستگاهی که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته، از نسخه 3.0.305 استفاده می کند.

پوکو اف 9 اولترا نیز مانند مدل های سال گذشته، از وعده پشتیبانی نرم افزاری شامل ۴ به روزرسانی اصلی سیستم عامل و در مجموع ۶ سال وصله های امنیتی برخوردار است.

HyperOS 3 از نظر ظاهری تفاوت چندانی با نسل قبلی ندارد، اما چند تغییر قابل توجه در آن دیده می شود.

برای نمونه، شیائومی روی انیمیشن ها کار کرده است و اکنون به نظر می رسد این انیمیشن ها کمی روان تر و شاید سریع تر شده اند.

آیکون های سیستم نیز باز طراحی شده اند و اکنون ظاهر تخت تر و ساده تری دارند.

در بخش تنظیمات نمایشگر، گزینه جالبی با نام «Advanced textures» وجود دارد که امکان فعال یا غیرفعال کردن جلوه های بصری مانند تار کردن تصویر در سراسر سیستم را فراهم می کند.

این ایده جالبی است.

شاید استفاده نکردن از جلوه های پیچیده تر می تواند تجربه کاربری را کمی سریع تر کند و حتی مقداری در مصرف انرژی صرفه جویی شود.

بنابراین، در نسل F9 قابلیت مهم و تازه ای معرفی نشده است، اما همچنان فکر می کنیم قابلیت موسوم به Hyper Island شایسته توجه است.

این قابلیت عملکرد Dynamic Island اپل در iOS را شبیه سازی می کند.

برخی از برنامه هایی که اجرا می کنید، به شکل حبابی کوچک و کپسول مانند در اطراف دوربین سلفی کوچک می شوند و هر زمان که نیاز داشته باشید، می توانید به سرعت به آن برنامه بازگردید.

این قابلیت در صورت وجود، اطلاعات مرتبط با فعالیت برنامه را نیز نمایش می دهد.

برای نمونه، برنامه های پخش موسیقی تصویر آلبوم آهنگ در حال پخش را نشان می دهند؛ اگر زمان سنج تنظیم کنید، زمان باقی مانده نمایش داده می شود؛ ضبط کننده صدا نیز نشان می دهد که همچنان در حال ضبط هستید و مواردی از این دست.

به محض اینکه بیش از یک برنامه را باز کنید، دو حباب در بالای نوار وضعیت ظاهر می شوند و می توانید با کشیدن انگشت روی صفحه، میان برنامه ها جا به جا شوید.

HyperOS 3 همچنین توجه بیشتری به اتصال میان دستگاه های مختلف دارد.

مجموعه HyperConnect شیائومی از قبل امکان اشتراک گذاری اطلاعات اتصال وای فای، فایل ها، صفحه نمایش، تماس ها و اعلان ها را میان دستگاه های شیائومی که با یک حساب کاربری یکسان وارد سیستم شده اند، فراهم می کرد.

در HyperOS 3، برخی از این قابلیت ها اکنون از محدوده اکوسیستم اختصاصی شیائومی فراتر رفته اند.

دستگاه های سازگار اندرویدی نیز می توانند از این امکانات استفاده کنند.

شیائومی همچنین پشتیبانی از دستگاه های اپل، از جمله آیفون و آیپد، و نیز رایانه های ویندوزی و مک را اضافه کرده است.

شیائومی حتی ادعا می کند کاربران می توانند اعلان ها را مشاهده کنند و به تماس ها به طور مستقیم از طریق آیفون، آیپد یا مک پاسخ دهند.

این موضوع باعث شده HyperConnect در مقایسه با گذشته محدودیت های بسیار کمتری داشته باشد.

از سوی دیگر، به نظر می رسد قابلیت های HyperAI همان موارد قبلی هستند.

هر چند منویی که این قابلیت ها را در بخش تنظیمات در خود جای داده، ظاهرا به «Xiaomi HyperAI» تغییر نام داده است.

می توانید از هوش مصنوعی بخواهید در نوشتن متن، پیاده سازی گفتار به نوشتار و ترجمه به شما کمک کند یا حتی هنگام تماشای ویدیوها در YouTube زیرنویس نمایش دهد.

همچنین می توانید با استفاده از تصاویر ثابت، والپیپرهای پویا بسازید.

مطمئن نیستیم که این دو منو به طور کامل جدید باشند، اما فکر می کنیم در F9 Ultra کمی متفاوت هستند و گزینه های بیشتری در اختیار کاربر قرار می دهند.

دست کم به نظر می رسد بخش Xiaomi Vision Care گواهی نامه های بیشتری را فهرست می کند.

به هر حال، F9 Ultra از نظر دریافت این گواهی نامه ها کمبودی ندارد: گواهی TÜV Rheinland Low Blue Light (Hardware Solution)، گواهی TÜV Rheinland Flicker Free، گواهی TÜV Rheinland Circadian Friendly و گواهی TÜV Rheinland Intelligent Eye Care.

سپس به منویی می رسیم که امکان فعال یا غیرفعال کردن تراشه پردازش نمایشگر را فراهم می کند؛ قابلیتی که پیش تر به آن اشاره کردیم.

در نهایت، شیائومی می گوید مجموعه ای از بهینه سازی های داخلی را با هدف بهبود بازدهی و عملکرد HyperOS 3 انجام داده است.

مانند بسیاری از ادعاهای مشابه، اندازه گیری دقیق این تغییرات چندان آسان نیست؛ بنابراین، بیشتر باید به گفته شیائومی اعتماد کنیم.

آنچه می توانیم بگوییم این است که HyperOS 3 در تمام مدتی که از آن استفاده کردیم، به طور پیوسته روان و سریع عمل کرد.

از نظر عملکرد عمومی یا سرعت پاسخگویی دستگاه نیز هیچ شکایتی نداشتیم.

سخت افزارها

Poco F8 Ultra از نظر فنی محصول سال ۲۰۲۵ است، در حالی که F9 Ultra به سال ۲۰۲۶ تعلق دارد؛ اما فاصله زمانی میان عرضه این دو مدل فقط حدود ۹ ماه است.

متاسفانه، در بخش سخت افزار نیز هیچ جهش نسلی دیده نمی شود.

F9 Ultra از همان تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 استفاده می کند که در F8 Ultra به کار رفته بود.

در بخش پردازنده مرکزی، با دو هسته Oryon V3 Phoenix L با فرکانس ۴.۶ گیگاهرتز و شش هسته Oryon V3 Phoenix M با فرکانس ۳.۶۲ گیگاهرتز روبرو هستیم.

پردازنده گرافیکی این گوشی نیز Adreno 840 است.

بی پرده بگوییم، در حال حاضر این ترکیب سخت افزاری کم و بیش بهترین چیزی است که در دنیای گوشی های هوشمند می توان پیدا کرد.

پیکربندی حافظه نیز بیشتر با مدل سال گذشته یکسان است.

حافظه رم همچنان از نوع LPDDR5X با سرعت ۹۶۰۰ مگابیت بر ثانیه است و برای فضای ذخیره سازی نیز همچنان از تراشه های سریع UFS 4.1 استفاده می شود.

در این بخش تغییری رخ نداده است.

دو نسخه ابتدایی این دستگاه نیز آشنا هستند: مدل مجهز به ۱۲ گیگا بایت رم و ۲۵۶ گیگا بایت فضای ذخیره سازی و مدل دارای ۱۶ گیگا بایت رم و ۵۱۲ گیگا بایت فضای ذخیره سازی.

امسال یک نسخه رده بالا با ۱۶ گیگا بایت رم و ۱ ترابایت فضای ذخیره سازی نیز به این مجموعه اضافه شده است.

نمونه ای که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته، همین نسخه است؛ بنابراین، تمام نتایج بنچمارک ها از این مدل به دست آمده اند.

مانند روال همیشگی گوشی های شیائومی که پیش از عرضه عمومی برای بررسی در اختیار ما قرار می گیرند، اجرای برخی بنچمارک ها محدود شده است تا جزئیات دستگاه پیش از موعد فاش نشوند.

در واقع، پوکو از جمله سازندگان سخت گیرتر در این زمینه است؛ به همین دلیل، برای آزمایش عملکرد پردازنده F9 Ultra فقط توانستیم از Geekbench استفاده کنیم.

پایداری عملکرد

Poco F9 Ultra به طور قطع بیش از حد داغ می شود.

پوکو می گوید این گوشی به «LiquidCool Technology with 3D dual-layer IceLoop system» مجهز شده است؛ نامی که بسیار پیشرفته به نظر می رسد، اما نمی تواند گرمای تولید شده توسط Snapdragon 8 Elite Gen 5 را به خوبی مدیریت کند.

هر چند کم و بیش هیچ گوشی ای نمی تواند این تراشه را به درستی مهار کند، با توجه به میزان افت عملکرد ناشی از افزایش دما، به نظر می رسد F9 Ultra به طور ویژه در این زمینه با مشکل روبرو است.

همان طور که پیش تر اشاره کردیم، نتوانستیم بنچمارک 3DMark را به شکلی قابل اعتماد اجرا کنیم.

F9 Ultra هنگام اجرای طولانی مدت آزمون های فشار نیز به شکل آزار دهنده ای داغ می شود.

این موضوع از نظر خارج کردن گرما از تراشه و دفع آن نکته بدی نیست، اما از نظر راحتی کاربر مشکل ساز است.

با این حال، تمام این آزمایش ها بارهای پردازشی مصنوعی و غیرواقعی هستند و موتور WildBoost Engine پوکو باید بتواند در استفاده واقعی و هنگام اجرای بازی ها، نرخ فریم مناسبی ارائه دهد.

فقط انتظار نداشته باشید که در این فرایند دست هایتان بدون عرق باقی بمانند.

تست سخت افزاری پوکو F9 اولترا

دوربین ها

Poco F8 Ultra از نظر سخت افزار دوربین پیشرفت چشمگیری داشت؛ بنابراین، اگر F9 Ultra با رویکرد محتاطانه تری به سراغ ارتقای دوربین می رفت، کاملا قابل درک بود.

ترکیب دوربین های پشتی همچنان تا حد زیادی همان مجموعه سه گانه قبلی است، اما دوربین اصلی تغییر کرده است.

یک حسگر جدید ۲۰۰ مگا پیکسلی جایگزین حسگر ۵۰ مگا پیکسلی نسل قبل شده است.

توجه داشته باشید که دوربین جدید با وضوح بالاتر، در واقع از حسگر کوچک تری استفاده می کند که نکته چندان مطلوبی نیست.

اندازه اپتیکی این حسگر جدید 1/1.56 اینچ است و پیکسل های جداگانه آن اندازه ای برابر با ۰.۵ میکرومتر دارند.

این پیکسل ها با ترکیب ۱۶ به ۱، پیکسل هایی با اندازه نهایی ۲.۰ میکرومتر ایجاد می کنند.

حسگر قدیمی بزرگ تر بود و اندازه اپتیکی 1/1.31 اینچ و پیکسل های ترکیب شده ۲.۴ میکرومتری داشت.

بنابراین، دوربین اصلی جدید را بیشتر باید یک تغییر جانبی دانست تا یک ارتقای واقعی.

برنامه های اطلاعات سخت افزاری مدل دقیق حسگرها را مشخص نمی کنند، اما Samsung Isocell HP5 گزینه ای بسیار محتمل است؛ هر چند استفاده از حسگر SmartSens با شناسه SCC62HS نیز دور از انتظار نیست.

اعداد و مشخصات اصلی دوربین های دیگر تغییری نکرده اند؛ فقط نام مدل حسگرها در اطلاعات سیستمی درج نشده است.

دوربین تله فوتو با بزرگنمایی ۵ برابری شاید همچنان از حسگر Isocell JN5 استفاده کند که در F8 Ultra نیز به کار رفته بود.

فاصله کانونی معادل لنز آن نیز بسته به منبع اطلاعاتی، بین ۱۱۴ تا ۱۲۰ میلی متر است.

در مورد دوربین فوق عریض، به احتمال زیاد با همان حسگر OmniVision OV50M40 روبرو هستیم؛ زیرا مشخصات اصلی آن کاملا مطابقت دارند.

ترکیب یک حسگر ۵۰ مگا پیکسلی با لنزی که فوکوس ثابت دارد، تا حدودی غیر معمول است.

به نظر می رسد دوربین سلفی نیز بدون تغییر باقی مانده است.

این دوربین از یک حسگر ۳۲ مگا پیکسلی در پشت لنزی با فوکوس ثابت استفاده می کند؛ ترکیبی کاملا متداول.

کیفیت تصاویر در نور روز

دوربین اصلی

دوربین اصلی Poco F9 Ultra در روشنایی روز و بزرگنمایی ۱ برابری، عکس هایی به درستی عالی ثبت می کند.

این تصاویر از گستره دینامیکی فوق العاده و اشباع رنگ سنجیده ای برخوردار هستند و در مجموع، ظاهری دارند که به راحتی می توان آن را پسندید.

جزئیات نیز در بالاترین سطح قرار دارند؛ همه چیز واضح و شارپ است و پردازش تصویر در زمینه افزایش وضوح بیش از اندازه اغراق نمی کند.

عکس های پرتره Poco F9 Ultra نیز عالی هستند.

رنگ پوست هیچ ته رنگ غیرعادی ندارد و محوشدگی پس زمینه در حالت پرتره محتاطانه و بسیار باورپذیر است.

عکس های ۵۰ مگا پیکسلی در بزرگنمایی ۱ برابری چندان شارپ به نظر نمی رسند و نمی توان گفت جزئیات بیشتری را ثبت می کنند.

عکاسی با وضوح ۲۰۰ مگا پیکسل کمی خسته کننده است؛ زیرا ثبت عکس زمان می برد و در نهایت با فایل هایی به حجم ۳۰ تا ۵۰ مگا بایت روبرو می شوید.

اگر از یک منظره بیرونی با پوشش گیاهی فراوان عکس بگیرید، حجم فایل حتی ممکن است از ۷۰ مگا بایت هم فراتر برود.

با این حال، این فایل ها ظرفیت مناسبی برای استخراج جزئیات بیشتر دارند، هر چند بهتر است در مرحله پردازش پس از عکاسی، اندازه آنها را کاهش دهید.

ما وضوحی در حدود ۲۴ مگا پیکسل را به عنوان وضوح نهایی انتخاب کردیم و نتیجه نشان داد که این عکس ها در مقایسه با تصاویر معمولی ۱۲.۵ مگا پیکسلی، جزئیات به طور قابل توجهی بیشتری دارند.

البته، این کار به چند مرحله اضافی نیاز دارد و برای تمام صحنه ها (به نور مناسب نیاز دارید) یا همه سوژه ها (فقط سوژه های ثابت) کاربردی نیست.

اکنون که می دانیم این حسگر ظرفیت بالایی برای ثبت جزئیات دارد، جای تعجب نیست که عکس های معمولی ۲ برابری که مستقیم از دوربین دریافت می شوند نیز کیفیت فوق العاده ای دارند.

این موضوع درباره عکس های نزدیک از چهره نیز صدق می کند؛ تصاویری که جزئیات چهره را به خوبی ثبت می کنند و همان رنگ پوست دلپذیری را دارند که پیش تر در بزرگنمایی ۱ برابری مشاهده کردیم.

نتایج حالت پرتره نیز بسیار طبیعی به نظر می رسند.

در حالت پرتره یک سطح بزرگنمایی اضافی ۳.۱ برابری نیز وجود دارد که شاید در نگاه اول انتخاب عجیبی به نظر برسد، اما این مقدار با فاصله کانونی معادل ۷۵ میلی متر مطابقت دارد و به همین دلیل منطقی است.

اگر کادر بسته تر را ترجیح می دهید، این قابلیت افزودنی خوشایندی است.

افزون بر این، حتی با وجود برش بیشتر تصویر، جزئیات همچنان بسیار خوب باقی می مانند.

دوربین تله فوتو

دوربین تله فوتو نیز عکس های بسیار خوبی ثبت می کند.

این تصاویر جزئیات فراوانی دارند و این جزئیات با کیفیت مناسبی باز تولید می شوند.

کنتراست کمی بیش از اندازه بالاست، اما نه در حدی که مشکل ساز شود. رنگ ها نیز به اندازه کافی زنده و چشم نواز هستند.

عکس های نزدیک از چهره با بزرگنمایی ۵ برابری نیز به لطف جزئیات عالی سوژه و فشردگی پرسپکتیو دلپذیر، به راحتی نظر ما را جلب می کنند.

در نورپردازی فضای باز، رنگ پوست ممکن است کمی بیش از اندازه اشباع شده باشد، اما این موضوع نیز مشکل چندانی ایجاد نمی کند.

جداسازی سوژه از پس زمینه در حالت Photo به اندازه کافی خوب است، اما در حالت پرتره می توانید محوشدگی پس زمینه بیشتری ایجاد کنید که نتیجه آن نیز مطلوب به نظر می رسد.

عکس های ۵۰ مگا پیکسلی جزئیاتی با ظاهر مشخص آبرنگی دارند و نمی توان گفت کاربرد چندانی دارند.

عکس های ثبت شده با بزرگنمایی ۱۰ برابری اغلب تراز سفیدی متفاوتی نسبت به تصاویر متناظر با بزرگنمایی ۵ برابری دارند که از نظر ما کمی عجیب است.

جزئیات این تصاویر قابل قبول است و در بیشتر موارد، کمی بهتر از عکس های ۵۰ مگا پیکسلی با بزرگنمایی ۵ برابری به نظر می رسد.

همچنین وضوح و تعریف جزئیات در آنها به کمک شارپ سازی بیشتر، بهتر شده است.

این تصاویر بهترین عکس های ۱۰ برابری نیستند که دیده ایم، اما کیفیت آنها نیز چندان بد نیست.

دوربین فوق عریض

دوربین فوق عریض در بیشتر موارد عملکرد قابل قبولی دارد.

بزرگ ترین ایراد آن، نداشتن فوکوس خودکار است؛ به این معنا که سوژه های نزدیک خارج از محدوده فوکوس قرار می گیرند.

این مشکل در مدل اولترا نسل قبل نیز وجود داشت، اما در اینجا به نوعی آشکارتر است.

دلیل اینکه چرا سازنده این ویژگی را تغییر داده، برای ما روشن نیست؛ اما به هر حال، با چنین وضعیتی روبرو هستیم.

برای عکاسی از سوژه های دور در شرایط نوری مناسب، می توانید روی ثبت جزئیات بسیار خوب، در مقایسه با دوربین های فوق عریض، حساب کنید.

در شرایط نوری ضعیف تر، تصاویر کمی نرم تر می شوند، اما نه به شکل چشمگیر.

از نظر رنگ ها و گستره دینامیکی نیز ایراد چندانی نمی توان گرفت.

حالت وضوح کامل نیز هیچ مزیت محسوسی از نظر ثبت جزئیات بیشتر ارائه نمی دهد.

نمای نزدیک

برای عکاسی از نمای نزدیک با Poco F8 Ultra دو روش وجود دارد:

  • روش نخست، استفاده از دوربین اصلی با بزرگنمایی ۲ برابری (و شاید کمی بیشتر از آن) است.
  • روش دوم، استفاده از دوربین تله فوتو با بزرگنمایی استاندارد ۵ برابری یا ۱۰ برابری است.

بزرگ ترین اندازه باز تولید سوژه در کمترین فاصله فوکوس، با بزرگنمایی ۱۰ برابری به دست می آید.

پس از آن، دوربین اصلی با بزرگنمایی ۲ برابری قرار می گیرد و در نهایت، دوربین تله فوتو در فاصله کانونی بومی ۵ برابری قرار دارد.

از نظر ما، بزرگنمایی ۲ برابری بهترین تعادل را میان کیفیت تصویر و اندازه باز تولید سوژه فراهم می کند.

با این حال، عکاسی با دوربین تله فوتو این مزیت را دارد که می توانید فاصله بیشتری از سوژه داشته باشید.

این موضوع هنگام عکاسی از سوژه هایی که به راحتی می ترسند یا ممکن است خطرناک باشند، می تواند اهمیت داشته باشد.

البته، کیفیت تصویر در سطح پیکسل با بزرگنمایی ۱۰ برابری و در این فاصله از سوژه چندان چشمگیر نیست، اما کیفیت تصاویر ۵ برابری بسیار خوب است.

کیفیت تصاویر در نور کم

دوربین اصلی

عکس های ثبت شده با دوربین اصلی در نور کم بسیار خوب هستند.

نقاط روشن تصویر به خوبی کنترل می شوند و جزئیات بخش های سایه نیز به شکل مطلوبی حفظ می شوند؛ هر چند در مجموع، نوعی تیرگی خفیف در تصاویر به چشم می خورد.

تراز سفیدی خودکار در برابر شرایط نوری غیر معمول عملکرد خوبی دارد و میزان اشباع رنگ ها نیز بسیار دلپذیر است.

جزئیات عالی هستند و در بیشتر موارد، تصاویر ظاهر بیش از اندازه پردازش شده ندارند.

عکس های ثبت شده با بزرگنمایی ۲ برابری در شب، به اندازه تصاویر روز هیجان انگیز نیستند، اما همچنان کیفیت بسیار خوبی دارند و از بیشتر رقبای احتمالی و حتی برخی مدل های به درستی رده بالا بهتر هستند.

دوربین تله فوتو

عکس های دوربین تله فوتو با بزرگنمایی ۵ برابری کیفیت قابل قبولی دارند.

در مقایسه با نسل قبلی، تغییراتی در پردازش تصویر اعمال شده و تصاویر جدید به شکل محسوسی نویز کمتری دارند؛ هر چند ظاهر تازه آنها تا حدودی حالت پلاستیکی پیدا کرده است و مطمئن نیستیم این تغییر بهتر باشد.

در هر صورت، از نظر جزئیات هیچ کمبودی وجود ندارد.

ما شاید نوردهی روشن تر یا دست کم افزایش روشنایی بخش های سایه را ترجیح می دادیم، اما شاید رویکرد فعلی نیز طرفداران خودش را داشته باشد.

در عکس های ۱۰ برابری، ظاهر پلاستیکی تصاویر حتی بیشتر می شود و این چیزی نیست که چندان بپسندیم.

در هر صورت، اگر از بررسی تصاویر در فاصله بسیار نزدیک خودداری کنید، به احتمال زیاد از نتایج کاملا راضی خواهید بود.

دوربین فوق عریض

دوربین فوق عریض، با وجود عملکرد قابل قبول، در عکاسی شبانه چندان توانمند نیست.

تصاویر به طور کلی کمی نرم هستند و جزئیات برخی از بخش های سایه به طور کامل از بین می روند.

این دوربین در بعضی شرایط نوری برای ثبت دقیق رنگ ها نیز با مشکل روبرو شد.

سلفی

مانند همیشه، ما چندان طرفدار درج عنوان ۳۲ مگا پیکسلی برای دوربین سلفی نیستیم؛ به ویژه با توجه به اینکه این دوربین فقط عکس هایی با وضوح ۳۲ مگا پیکسل ثبت می کند.

جزئیات موجود در این تصاویر آن قدر زیاد نیست که چنین وضوحی را توجیه کند و نیازی هم نیست فایل هایی با حجم ۸ تا ۱۰ مگا بایت ذخیره شوند که کاربرد عملی چندانی ندارند.

با این حال، تصاویر از جنبه های مهم دیگر کیفیت بسیار خوبی دارند.

گستره دینامیکی به اندازه مناسبی وسیع است، رنگ پوست شاداب به نظر می رسد و رنگ ها در مجموع کیفیت مطلوبی دارند.

بنابراین، اگر در سطح پیکسل به تصاویر نگاه نکنید یا وضوح آنها را به اندازه منطقی تری کاهش دهید، در مجموع با عکس های سلفی بسیار خوبی روبرو خواهید شد.

نبود فوکوس خودکار نیز ظاهرا مشکل چندان بزرگی نیست؛ زیرا به نظر می رسد فاصله فوکوس انتخاب شده و عمق میدان، برای عکاسی از فاصله های کمابیش نزدیک به خوبی پاسخگو هستند.

فیلمبرداری

Poco F9 Ultra با تمام دوربین های پشتی خود می تواند ویدیوهایی با وضوح حداکثر 4K و نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه ضبط کند.

دوربین اصلی علاوه بر این قابلیت، امکان فیلمبرداری با وضوح 8K و نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه را نیز دارد.

حداکثر وضوح و نرخ فریم دوربین سلفی به 4K و ۳۰ فریم بر ثانیه محدود می شود.

البته اگر وضوح کمتر و تعداد فریم بیشتر را ترجیح دهید، می توانید با وضوح 1080p و نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه فیلمبرداری کنید.

این گوشی حتی در حالت فیلمبرداری Pro نیز از نرخ ۲۴ فریم بر ثانیه پشتیبانی نمی کند.

کدک پیش فرض ضبط ویدیو h.265 است، اما می توانید آن را به h.264 تغییر دهید.

در صورت فعال کردن گزینه مربوطه در تنظیمات، گوشی می تواند با فرمت HDR10+ نیز فیلمبرداری کند.

البته بهتر بود این گزینه دکمه ای در دسترس تر در نمایاب دوربین داشت.

این قابلیت برای تمام تنظیمات وضوح و نرخ فریم در هر چهار دوربین در دسترس است، به جز فیلمبرداری 8K30 با دوربین اصلی.

حالت Pro Video از قابلیت ضبط Log همراه با چند LUT برای پیش نمایش زنده پشتیبانی می کند و حتی می توانید LUTهای اختصاصی خود را نیز وارد کنید.

امکانات معمول این بخش نیز در دسترس هستند؛ از جمله نمایش سطح صدا، خطوط راهنمای Zebras برای تشخیص نقاط روشن بیش از حد نوردهی شده و یک هیستوگرام کوچک که می توان آن را با یک نمودار موجی کوچک جایگزین کرد.

مجموعه این امکانات بسیار خوب است.

لرزشگیر الکترونیکی معمولی ویدیو نیز به طور همیشگی برای تمام وضوح ها و نرخ های فریم فعال است.

می توانید روی ثبت ویدیوهای روز بسیار خوب با F9 Ultra حساب کنید.

از ویژگی های این ویدیوها:

  • گستره دینامیکی وسیع
  • کنتراست عالی
  • تراز سفیدی دقیق
  • رنگ هایی با میزان شادابی دلپذیر

جزئیات نیز بسیار خوب هستند و ظاهری طبیعی دارند.

کلیپ های ۲ برابری ممکن است در باز تولید جزئیات کمی حالت رویایی داشته باشند، اما همچنان کیفیت قابل قبولی دارند.

دوربین تله فوتو نیز ویدیوهایی با جزئیات فراوان و کیفیت کلی عالی ثبت می کند.

دوربین فوق عریض در زمینه وضوح تصویر نمی تواند امتیاز خوبی کسب کند؛ البته نسل قبلی نیز همین مشکل را داشت.

با این حال، این دوربین از رنگ ها و گستره دینامیکی دوربین اصلی برخوردار است که همیشه نکته مثبتی محسوب می شود.

در تاریکی، دوربین اصلی همچنان عملکرد بسیار خوبی دارد.

تراز سفیدی و اشباع رنگ ها را به درستی تنظیم می کند و از گستره دینامیکی فوق العاده ای برخوردار است.

جزئیات نیز خوب هستند، هر چند می توانستند کمی شارپ تر باشند.

کلیپ های ۲ برابری نرم و پرنویز هستند، اما اگر به درستی به آنها نیاز داشته باشید، شاید قابل استفاده باشند.

ویدیوهای ۵ برابری از نظر جزئیات بسیار خوب هستند و از لحاظ رنگ ها و گستره دینامیکی نیز به سختی می توان ایرادی به آنها گرفت.

فیلمبرداری با بزرگنمایی ۱۰ برابری نیز تا حدی قابل استفاده است.

ویدیوهای دوربین فوق عریض تاریک هستند، گستره دینامیکی محدودی دارند و علاوه بر این، وضوح آنها نیز چندان مطلوب نیست.

در بخش لرزشگیر کم و بیش ایراد چندانی برای مطرح کردن وجود ندارد.

در دوربین تله فوتو نسل قبلی، نوعی لرزش و ناپایداری جزئی مشاهده کرده بودیم که در این مدل به شکل قابل توجهی کاهش یافته است.

دوربین های اصلی و فوق عریض نیز هنگام ثابت نگه داشتن گوشی و فیلمبرداری از یک جهت، پایداری بسیار خوبی دارند.

حرکت افقی دوربین نیز به نرمی انجام می شود.

لرزش ناشی از راه رفتن با دوربین اصلی به طور کامل مهار نمی شود، اما شاید اگر به دنبال یافتن این لرزش ها نباشید، اصلا متوجه آنها نشوید.

مقایسه پوکو F9 اولترا

پوکو نیز متاسفانه از کمبود ادامه دار تراشه های حافظه و افزایش قیمت ناشی از آن در امان نمانده است.

البته میزان افزایش قیمت به اندازه شدیدترین نمونه هایی نیست که تاکنون دیده ایم، اما بی گمان وجود دارد.

برای مقایسه، قیمت نسخه ۱۲ گیگا بایت رم و ۲۵۶ گیگا بایت حافظه داخلی F8 Ultra در سال گذشته از ۷۴۹ پوند، ۷۲۹ دلار و ۸۳۰ یورو آغاز می شد و قیمت ویژه خرید زود هنگام آن نیز ۶۴۹ یورو، ۶۷۹ دلار و ۵۴۹ پوند بود.

در همین حال، قیمت رسمی F9 Ultra برای نسخه پایه با ۱۲ گیگا بایت رم و ۲۵۶ گیگا بایت حافظه داخلی، ۷۹۹ دلار و ۱۰۹۹ یورو تعیین شده است.

قیمت ویژه خرید زود هنگام این نسخه نیز ۷۲۹ دلار و ۸۲۹٫۹۰ یورو است.

نسخه ۱۶ گیگا بایت رم و ۵۱۲ گیگا بایت حافظه داخلی ۹۴۹ دلار و ۱۱۹۹٫۹۰ یورو قیمت دارد که با خرید زود هنگام به ۷۹۹ دلار و ۸۹۹٫۹۰ یورو کاهش می یابد.

نسخه جدید ۱۶ گیگا بایت رم و ۱ ترابایت حافظه داخلی نیز با قیمت ۱۱۹۹ دلار و ۱۳۹۹٫۹۰ یورو عرضه می شود و قیمت ویژه خرید زود هنگام آن ۱۰۵۹ دلار و ۱۱۹۹٫۹۰ یورو است.

اگر فرض کنیم منطق معمول نوسان قیمت همچنان در بازار این روزهای عجیب و غریب برقرار باشد، به احتمال زیاد قیمت رسمی فقط برای چند ماه ثابت می ماند و پس از آن قیمت ها دوباره به محدوده قیمت های ویژه خرید زود هنگام بازمی گردند.

دست کم می توانیم امیدوار باشیم که چنین شود. بنابراین، بیایید خوش بین باشیم و سقف قیمت رقبا را حدود ۸۵۰ یورو در نظر بگیریم.

اگر از امکانات F9 Ultra خوشتان آمده است، اما لزوما به قابلیت های ممتاز مانند دوربین تله فوتو یا ساب ووفر BOSE نیاز ندارید، پوکو X8 Pro Max شاید بدیهی ترین گزینه جایگزین خواهد بود.

تجربه کلی کار با این گوشی از جنبه های دیگر بسیار مشابه است، در حالی که قیمت X8 Pro Max کمتر از ۵۰۰ یورو است.

این اختلاف قیمت چشمگیر است و نادیده گرفتن X8 Pro Max را دشوار می کند.

گزینه بعدی شیائومی 17T Pro است که شاید حتی استدلال قوی تری در برابر F9 Ultra داشته باشد.

اینجا یک دوربین تله فوتو واقعی در اختیار دارید و ظرفیت باتری نیز با ۷۰۰۰ میلی آمپر ساعت فقط اندکی کمتر است.

مهمتر از همه اینکه 17T Pro را می توان با قیمتی حدود ۵۰ یورو کمتر از F9 Ultra، با ۵۱۲ گیگا بایت حافظه داخلی خریداری کرد.

سایر جنبه های تجربه کار با این گوشی نیز به طور کلی قابل مقایسه هستند؛ بنابراین ترکیب قیمت کمتر و دو برابر حافظه داخلی، Xiaomi را به گزینه جایگزینی بسیار وسوسه انگیز تبدیل می کند.

موتورلا Edge 70 Max از جنبه های زیادی با F9 Ultra قابل مقایسه است، هر چند این گوشی نیز بار دیگر فاقد دوربین تله فوتو اختصاصی است.

Edge 70 Max به لطف نمایشگر زیبای LTPO، باتری بزرگ و تجربه نرم افزاری روان و سبکی که موتورولا به آن شناخته می شود، همچنان گزینه جالب توجهی است.

همین ویژگی ها به تنهایی می توانند برای جلب نظر برخی خریداران کافی باشند.

در نهایت به OnePlus 15 می رسیم.

این گوشی کمی قدیمی تر از پوکو است، اما همچنان آخرین پرچمدار OnePlus به شمار می رود و در مقایسه با F9 Ultra عملکرد رقابتی شگفت انگیزی دارد.

مقایسه نمایشگرها به ویژه جالب توجه است؛ پنل OnePlus را می توان از چند جهت ضعیف تر دانست، اما از فناوری LTPO پشتیبانی می کند.

OnePlus همچنین در ماه های اخیر فعالیت های خود را محدود کرده است و این موضوع درباره به روزرسانی های بلند مدت، خدمات و تعمیرات، تا اندازه ای ابهام ایجاد می کند.

با این حال، تا زمانی که موجودی این گوشی در بازار باقی مانده است، اگر بتوانید OnePlus 15 را با قیمتی بسیار مناسب پیدا کنید، ارزش بررسی دارد.

به نظر نمی رسد سامسونگ به شکل مشخصی این بازه قیمتی را هدف قرار داده باشد.

با این حال، اگر به درستی خواهان رابط کاربری One UI و وعده پشتیبانی نرم افزاری طولانی مدت سامسونگ هستید، سامسونگ S26+ شاید بهترین انتخاب شما در این محدوده قیمتی باشد.

البته مگر اینکه بخواهید سراغ موجودی انبار از مدل های قدیمی تر و فروش نرفته بروید و از این طریق تخفیف های خوبی پیدا کنید.

برای نمونه سامسونگ S25 Ultra. اما این موضوع بحث جداگانه ای است که وارد آن نخواهیم شد.

نتیجه گیری

Poco F9 Ultra گوشی ای است که به راحتی می توان آن را دوست داشت، اما توصیه کردن آن بدون هیچ قید و شرطی به شکل شگفت انگیزی دشوار است.

این دو موضوع با یکدیگر تناقضی ندارند.

اگر این گوشی را به تنهایی در نظر بگیریم، با یک پرچمدار عالی روبرو هستیم که ضعف های مهم بسیار کمی دارد.

مشکل اینجاست که پوکو در نسل قبلی نیز بسیاری از ویژگی ها را به خوبی پیاده سازی کرده بود؛ به همین دلیل F9 Ultra بیشتر به یک بهبود حساب شده شباهت دارد تا یک ارتقای متحول کننده.

بی گمان ویژگی های زیادی در این گوشی وجود دارد که تحسین برانگیز هستند.

نمایشگر ۶٫۹ اینچی AMOLED آن یکی از روشن ترین نمایشگرهایی است که تاکنون اندازه گیری کرده ایم و از کم و بیش هر نظر دیگری نیز پنلی عالی به شمار می رود.

این نمایشگر وضوح بالایی دارد، سریع است، از HDR پشتیبانی می کند و سخت افزار پردازش اختصاصی نمایشگر پوکو برای بازی نیز در کنار آن قرار گرفته است.

عدد برجسته ۱۸۵ هرتز به کاربردی کمابیش خاص مربوط می شود، اما عملکرد واقعی نمایشگر در نرخ نوسازی بالا همچنان عالی است.

عمر باتری شاید حتی چشمگیرتر باشد.

باتری بزرگ ۸۰۵۰ میلی آمپر ساعتی، شارژدهی فوق العاده ای را به همراه دارد و جای دادن چنین ظرفیت بالایی در بدنه ای که همچنان ظاهری شبیه به یک گوشی پرچمدار معمولی دارد، به خودی خود دستاوردی قابل توجه است.

تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5 همچنان قدرت بسیار زیادی دارد، هر چند همان تراشه ای است که در F8 Ultra نیز به کار رفته بود.

بی گمان F9 Ultra از نظر عملکرد کمبودی ندارد، اما وضعیت حرارتی آن چندان قانع کننده نیست.

گوشی هنگام اجرای بارهای سنگین و طولانی مدت به شدت داغ می شود و افت عملکرد محسوسی دارد.

با این حال، تجربه بازی در استفاده روزمره همچنان باید کاملا رضایت بخش باشد، اما مشخص است که این بهترین پیاده سازی از تراشه پرچمدار کوالکام نیست.

تجربه صوتی همچنان یکی از نقاط قوت غیرمعمول F9 Ultra به شمار می رود.

بلندگوهای استریوی متقارن و ساب ووفر اختصاصی در بخش پشتی، صدایی به درستی عالی با پاسخگویی فرکانس های پایین بسیار قانع کننده برای یک گوشی تولید می کنند.

مجموعه صوتی ۲.۱ کاناله این گوشی شاید دیگر برای این سری تازگی نداشته باشد، زیرا نخستین بار در F8 Ultra معرفی شد، اما در بازار گسترده گوشی های هوشمند همچنان ویژگی متمایزی محسوب می شود.

سیستم دوربین نیز توانمند است، هر چند از هیچ نظر فوق العاده نیست.

دوربین اصلی جدید ۲۰۰ مگا پیکسلی نقطه قوت اصلی این مجموعه است و در بزرگنمایی های ۱ و ۲ برابری عکس های بسیار خوبی ثبت می کند.

عملکرد آن در نور کم نیز بسیار خوب است و اگر با فایل های حجیم ۲۰۰ مگا پیکسلی مشکلی نداشته باشید، ظرفیت بیشتری برای ثبت جزئیات در اختیار شما قرار می دهد.

دوربین تله فوتو با بزرگنمایی ۵ برابری قابل اعتماد و کاربردی است و دوربین سلفی نیز عملکرد بسیار خوبی دارد.

دوربین فوق عریض همچنان نقطه ضعف این مجموعه است؛ به ویژه به این دلیل که هنوز از فوکوس خودکار برخوردار نیست و در نور کم تا اندازه ای کیفیت خود را از دست می دهد.

در مجموع، قابلیت فیلمبرداری نیز قدرتمند است، به ویژه با دوربین های اصلی و تله فوتو. امکانات فیلمبرداری حرفه ای نیز تنوع چشمگیری دارند.

در سایر بخش ها، F9 Ultra کم و بیش تمام ویژگی های مورد انتظار از یک پرچمدار را ارائه می دهد:

  • کیفیت ساخت عالی است.
  • گواهی IP68 وجود دارد.
  • حسگر اثر انگشت اولتراسونیک عملکرد بسیار خوبی دارد.
  • امکانات ارتباطی گسترده هستند.
  • HyperOS 3 نیز روان و سرشار از قابلیت های مختلف است.

پشتیبانی از باند ۶ گیگا هرتزی Wi-Fi و خروجی تصویر از طریق USB می توانستند به این مجموعه اضافه شوند، اما بعید است نبود هیچ یک از این دو ویژگی برای بیشتر خریداران مانع خرید باشد.

و این ما را دوباره به بخش دشوار ماجرا می رساند: قیمت.

F9 Ultra در مقایسه با نسل قبلی پیشرفت هایی داشته است که مهم ترین آنها باتری بسیار بزرگ، نمایشگر روشن تر و دوربین اصلی جدید ۲۰۰ مگا پیکسلی هستند.

مشکل اینجاست که هیچ یک از این ارتقاها تجربه کار با گوشی را به شکل اساسی تغییر نمی دهد.

تراشه همان تراشه قبلی است، مجموعه صوتی عملا تفاوتی نکرده، سیستم دوربین بیشتر تکامل یافته تا متحول شده و فرمول کلی گوشی نیز بسیار آشنا باقی مانده است.

در همین حال، قیمت درخواستی به شکل چشمگیری افزایش یافته است.

درک می کنیم که پوکو نیز مانند سایر شرکت ها در همین بازار دشوار قطعات و حافظه فعالیت می کند و شاید از این پس قیمت گوشی های هوشمند به همین شکل باشد.

فقط سازگار شدن با این شرایط برای ما دشوار است.

این موضوع به ویژه زمانی نادیده گرفتنی نیست که هنوز تعدادی از گوشی های F8 Ultra با قیمت های مربوط به دوران گذشته در بازار پیدا می شوند.

در نهایت، ایراد مهمی در خود Poco F9 Ultra وجود ندارد.

این گوشی سریع است، بدنه ای زیبا و باکیفیت دارد و به باتری با شارژدهی فوق العاده طولانی، نمایشگری عالی، بلندگوهایی ممتاز و سیستم دوربینی توانمند مجهز شده است.

F9 Ultra یکی از مجموعه های پرچمدار همه فن حریف و بهتر بازار در حال حاضر است.

اما با قیمت رسمی ۱۰۹۹ یورو، باید مبلغ بسیار بیشتری برای تجربه ای بپردازید که پوکو در کلیات، از سال گذشته نیز آن را ارائه می کرد.

با قیمت ویژه خرید زودهنگام و به ویژه پس از آغاز تخفیف های اجتناب ناپذیر، تصمیم گیری بسیار آسان تر می شود.

تا آن زمان، بهترین توصیف برای Poco F9 Ultra یک ارتقای تدریجی و عالی است که در زمان نامناسبی از نظر شرایط بازار عرضه شده است.

این گوشی را بسیار دوست داریم؛ فقط از پرداخت هزینه بیشتر برای ویژگی هایی که تا این اندازه آشنا هستند، خوشمان نمی آید.

نقاط قوت

  • کیفیت ساخت ممتاز.
  • نمایشگر AMOLED بسیار روشن و سریع.
  • عمر باتری فوق العاده.
  • بلندگوهای استریوی عالی همراه با ساب ووفر اختصاصی.
  • عملکرد در سطح برترین پرچمداران با تراشه Snapdragon 8 Elite Gen 5.
  • دوربین اصلی بسیار باکیفیت و دوربین تله فوتو ۵ برابری برجسته.

نقاط ضعف

  • وزن کمابیش زیاد.
  • افزایش چشمگیر قیمت در مقایسه با نسل قبلی.
  • داغ شدن و افت عملکرد شدید هنگام اجرای بارهای سنگین و طولانی مدت.
  • دوربین فوق عریض همچنان فاقد فوکوس خودکار است.
منابع

https://www.mi.com/global/product/poco-f9-ultra

https://www.gsmarena.com/poco_f9_ultra-review-2995.php

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 12 =