Poco F8 Pro – پوکو اف 8 پرو

گوشی پوکو F8 Pro در تاریخ 5 آذر 1404 معرفی گردید.

در اوایل سال جاری و با معرفی سری Poco F7، شیائومی مدل Ultra را عرضه کرد که بالاتر از Poco F7 Pro قرار می‌گیرد.

هر چند نسخه Pro بالاترین محصول پوکو نیست، اما Poco F8 Pro همچنان قدرتمند ظاهر می‌شود، به‌ویژه با سخت‌افزار ارتقاء یافته.

قیمت پوکو F8 پرو

قیمت ها مربوط به تاریخ 18 دی 1404 است.

مشخصات Poco F8 Pro

تصاویر Poco F8 Pro

معرفی پوکو F8 Pro

گوشی Poco F8 Pro اکنون به تراشه پیشین برتر کوالکام، یعنی Snapdragon 8 Elite مجهز شده است. این موضوع آن را به گزینه‌ای قدرتمند در رده قیمتی خود تبدیل می‌کند.

جالب آن‌که، پوکو F8 پرو اکنون جمع‌وجورتر شده و بر پایه نمایشگر ۶٫۵۹ اینچی ساخته شده است؛ در حالی که نسل قبل صفحه‌نمایش ۶٫۶۷ اینچی داشت.

با این حال، همچنان از نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و عمق رنگ ۱۲ بیت پشتیبانی می‌کند.

سیستم دوربین نیز تغییر قابل توجهی داشته است، دست‌کم در بخش پشتی.

دوربین اصلی ۵۰ مگاپیکسلی آشنا اکنون با یک دوربین اختصاصی زوم با بزرگنمایی اپتیکال ۲٫۵ برابر همراه شده است.

در کنار آن، همان واحد فوق‌عریض ۸ مگاپیکسلی نسل قبل قرار دارد.

برخلاف بسیاری از ارتقاءهای گوشی‌های اندرویدی در نیمه دوم سال جاری، Poco F8 Pro در بخش باتری تغییر ملایمی ارائه می‌دهد.

ظرفیت باتری اکنون ۶٬۲۱۰ میلی‌آمپر ساعت است که از سلول ۶٬۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی پیشین بیشتر است.

با این حال، سرعت شارژ با استفاده از شارژر اختصاصی HyperCharge شیائومی به ۱۰۰ وات افزایش یافته است.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، این ارتقاءها کوچک اما قابل توجه هستند و Poco F8 Pro را رقابتی‌تر می‌سازند.

باز کردن جعبه

پوکو اف 8 پرو در یک جعبه استاندارد خرده‌فروشی عرضه می‌شود که شامل راهنمای شروع سریع، کابل USB-C به USB-A برای شارژ و انتقال داده، و یک قاب سیلیکونی نرم است.

شارژر HyperCharge 100W در بسته خرده‌فروشی اتحادیه اروپا قرار ندارد و باید آن را جداگانه خریداری کنید.

طراحی

طراحی Poco F8 Pro تغییر قابل توجهی نسبت به مدل پیشین دارد. این گوشی اکنون ظاهری تخت‌تر و بلوکی‌تر به خود گرفته است و برآمدگی دوربین از شیشه‌ای تخت و براق تشکیل شده است.

پنل پشتی، جلویی و لبه‌های کناری نیز کاملاً تخت هستند، اما این به معنای تیز بودن لبه‌ها نیست.

برعکس، فریم کناری بسیار روان بوده و به‌طور یکپارچه به پنل‌های شیشه‌ای جلو و عقب متصل می‌شود.

نمایشگر توسط لایه محافظ Gorilla Glass 7i محافظت می‌شود، در حالی که پنل پشتی مات از شیشه معمولی ساخته شده است.

فریم کناری نیز از جنس آلومینیوم است. از نظر مقاومت در برابر نفوذ، همچنان دارای استاندارد IP68 است.

رنگ‌های موجود شامل مشکی، آبی و نقره‌ای تیتانیومی هستند.

نسخه نقره‌ای تیتانیومی که برای بررسی در اختیار داریم، اثر انگشت و لکه‌ها را جذب نمی‌کند و برخلاف انتظار، لغزندگی زیادی هم ندارد.

نمایشگر کوچک‌تر با اندازه ۶٫۵۹ اینچ باعث می‌شود کار با گوشی آسان‌تر شود.

حسگر اثر انگشت نیز در جای مناسبی قرار گرفته است.

این حسگر از نوع اولتراسونیک بوده و سریع، دقیق و قابل اعتماد عمل می‌کند؛ هیچ مشکلی در استفاده از آن مشاهده نشد.

کلید پاور و دکمه تنظیم صدا نیز به‌طور مناسب در سمت راست فریم قرار گرفته‌اند.

در پایین دستگاه، شیار کارت دو سیم‌کارت دیده می‌شود.

علاوه بر این، گوشی از eSIM نیز پشتیبانی می‌کند، اما تنها دو سیم‌کارت می‌توانند به‌طور همزمان فعال باشند.

همچنین یک IR Blaster وجود دارد که درون حلقه فلش LED کنار دوربین‌ها جای گرفته است.

در مجموع، طراحی این گوشی نسبت به سال گذشته جذاب‌تر است؛ ساده، تمیز و حتی مدرن.

شیائومی نیز در کیفیت ساخت هیچ‌گونه مصالحه‌ای نکرده و برای شاسی از ترکیب شیشه و فلز استفاده کرده است.

بررسی پوکو F8 پرو

صفحه نمایش

گوشی پوکو F8 Pro دارای نمایشگری کوچک‌تر با اندازه ۶٫۵۹ اینچ است؛ در مقایسه با F8 Ultra و نسل پیشین آن یعنی F7 Pro.

نکته جالب اینکه وضوح آن نیز پایین‌تر و در سطح +FHD (۱,۱۵۶ × ۲,۵۱۰ پیکسل) قرار دارد. هرچند در این ابعاد تفاوت چندان محسوس نیست.

البته پنل نمایشگر از نرخ نوسازی تا ۱۲۰ هرتز و عمق رنگ ۱۲ بیت پشتیبانی می‌کند. افزون بر این، با محبوب‌ترین استانداردهای ویدئویی HDR یعنی HDR10+ و Dolby Vision سازگار است.

شیائومی همچنین اعلام کرده که از پنل OLED نسل جدید استفاده کرده است که کارآمدتر بوده و در نتیجه انرژی کمتری مصرف می‌کند.

از نظر عملکرد واقعی، نمایشگر ناامیدکننده نیست.

در حالت روشنایی دستی، صفحه به ۸۲۱ نیت می‌رسد، در حالی که در حالت خودکار و با پوشش ۷۵٪، روشنایی کمی بیش از ۱,۰۰۰ نیت است.

در یک سطح سفید ۱۰٪، این عدد به میزان چشمگیر ۳,۴۹۷ نیت افزایش می‌یابد.

هرچند روشنایی با ۷۵٪ APL نسبت به سال گذشته کمتر است، اما همچنان برای استفاده راحت در فضای باز کافی بوده و به ندرت سطح سفید ۷۵٪ از نمایشگر را پوشش خواهد داد.

نرخ تازه سازی

نرم‌افزار گزینه‌های Default و Custom برای نرخ نوسازی ارائه می‌دهد.

حالت پیش‌فرض به معنای تغییر خودکار است، اما از آنجا که این نمایشگر LTPO نیست، سیستم تنها بین ۶۰ و ۱۲۰ هرتز جابه‌جا می‌شود.

تنظیم سفارشی نیز امکان اجبار به استفاده از ۱۲۰ هرتز در برخی برنامه‌ها را فراهم می‌کند.

رفتار نرخ نوسازی استاندارد مشاهده شد.

تمامی برنامه‌های شخص ثالث و منوهای سیستمی با ۱۲۰ هرتز اجرا می‌شوند، در حالی که برنامه‌های پخش ویدئو مانند YouTube و Netflix به ۶۰ هرتز کاهش می‌یابند.

عمر باتری

گوشی Poco F8 Pro با باتری ارتقاء یافته ۶٬۲۱۰ میلی‌آمپر ساعت عرضه می‌شود که اندکی بیشتر از ۶٬۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی نسل قبل است.

هرچند افزایش ظرفیت باتری جزئی است، اما افزایش عمر اسمی باتری قابل توجه بوده و دستگاه امتیاز عالی ۱۷:۳۵ ساعت استفاده فعال را کسب کرده است.

شاید ترکیب تراشه Snapdragon 8 Elite و نمایشگر کوچک‌تر با پنل جدید مصرف انرژی بهینه‌تری داشته باشد.

در هر صورت، Poco F8 Pro عملکردی بهتر از گوشی‌های با باتری مشابه دارد و به دستگاه‌هایی با ظرفیت نزدیک به ۷٬۰۰۰ میلی‌آمپر ساعت نزدیک می‌شود.

مدل F8 Pro در آزمایش‌های روشن بودن صفحه عملکرد بسیار خوبی نشان داد، اما زمان مکالمه ۴G کمی کمتر از حد انتظار بود.

سرعت شارژ

Poco F8 Pro از شارژ ۱۰۰ وات با استاندارد اختصاصی HyperCharge پشتیبانی می‌کند.

شارژر HyperCharge 100W در برخی مناطق مانند اروپا به‌صورت جداگانه قابل خریداری است، زیرا در جعبه خرده‌فروشی قرار ندارد.

با وجود افزایش جزئی توان شارژ نسبت به Poco F7 Pro، سرعت شارژ واقعی اندکی کاهش یافته است.

اکنون Poco F8 Pro در مدت ۳۰ دقیقه حدود ۸۰٪ ظرفیت باتری را شارژ می‌کند و اگر ۹ دقیقه دیگر ادامه یابد، شارژ کامل خواهد شد.

نکته قابل توجه اینکه شیائومی در نمایش میزان شارژ باتری کاربر را گمراه نمی‌کند.

زمانی که نشانگر باتری به ۱۰۰٪ می‌رسد، شارژ واقعاً کامل شده است، در حالی که بسیاری از سازندگان چنین دقتی ندارند.

ما همچنین سرعت شارژ گوشی را با یک شارژر Power Delivery 100W آزمایش کردیم و دریافتیم که در بازه‌های ۱۵ و ۳۰ دقیقه تقریباً به اندازه شارژر اختصاصی سریع است.

با این حال، یک چرخه کامل تقریباً ۲۰ دقیقه بیشتر طول کشید.

جالب است که F8 Pro با شارژر USB-PD به اوج توان ۸۴ وات رسید.

در حالی که اوج توان HyperCharge 100W برابر ۷۶ وات بود.

با این حال، شارژر HyperCharge توان شارژ پایدار بالای ۴۰ وات را حفظ کرد، در حالی که USB-PD تنها کمی بیش از ۳۰ وات توان پایدار ارائه داد.

در صورتی که طرفدار شارژ سریع نباشید یا نیازی به آن نداشته باشید، می‌توانید از حالت Standard charging استفاده کنید که سرعت شارژ را محدود می‌کند، یا شارژ باتری را به ۸۰٪ محدود سازید.

بلندگوها

سری Poco F8 با بلندگوهای تنظیم‌شده توسط Bose عرضه می‌شود.

برخلاف مدل گران‌تر F8 Ultra، نسخه F8 Pro فاقد ساب‌ووفر است و به جای آن از سیستم استریوی هیبریدی استاندارد استفاده می‌کند.

بلندگوی بالایی نقش گوشی مکالمه را ایفا می‌کند، در حالی که بلندگوی پایینی یک بلندگوی کامل و به‌طور قابل توجهی پرقدرت‌تر است.

هرچند شیائومی اعلام کرده که دستگاه دارای دو بلندگوی متقارن 1115F است.

نتیجه نهایی ترکیبی از نقاط قوت و ضعف است.

در حالی که F8 Pro امتیاز بلندی صدای “بسیار خوب” با میزان -23.3 LUFS را ثبت کرده، کیفیت کلی صدا چندان چشمگیر نیست.

شاید هم انتظار بیشتری در مقایسه با F8 Ultra و بلندگوهای تنظیم‌شده توسط Bose داشتیم.

در هر صورت، بلندگوهای F8 Pro بد نیستند، اما تمرکز زیادی بر فرکانس‌های میانی و بالا دارند.

صدای خواننده‌ها برجسته و بلند است که برای پادکست‌ها و ویدئوها عالی محسوب می‌شود، اما باس ضعیف است.

بیشتر قطعات موسیقی تخت و فاقد عمق کافی به نظر می‌رسند.

نرم افزارها

گوشی‌های Poco F8 و F8 Ultra نخستین دستگاه‌های شیائومی برای بازار جهانی هستند که به‌صورت پیش‌فرض با HyperOS 3.0 و Android 16 عرضه می‌شوند.

افزون بر این، شیائومی وعده داده است که برای مدل‌های Poco F8 Pro و F8 Ultra چهار به‌روزرسانی اصلی سیستم‌عامل و شش سال وصله امنیتی ارائه خواهد کرد.

البته این نخستین برخورد ما با HyperOS 3 نیست. پیش‌تر نسخه چینی آن را روی Xiaomi 17 Pro Max بررسی کرده بودیم؛ بنابراین توصیه می‌کنیم بخش نرم‌افزار آن بررسی را نیز مطالعه کنید.

بازگردیم به خود HyperOS 3؛ از نظر ظاهری تغییر چندانی نسبت به نسل قبل ندارد، اما چند تغییر قابل توجه دیده می‌شود.

برای نمونه، شیائومی روی انیمیشن‌ها کار کرده است که اکنون روان‌تر و سریع‌تر به نظر می‌رسند.

آیکون‌های سیستمی نیز بازطراحی شده‌اند و اکنون تخت‌تر و ساده‌تر هستند.

با این حال، مهم‌ترین افزوده رابط کاربری، ویژگی موسوم به Hyper Island است که مشابه Dynamic Island اپل در iOS عمل می‌کند.

برخی برنامه‌ها هنگام اجرا در یک حباب کوچک شبیه به بریدگی اطراف دوربین سلفی کوچک می‌شوند و می‌توانید به‌سرعت به آن برنامه بازگردید.

همچنین در صورت وجود، اطلاعات زمینه‌ای نمایش داده می‌شود.

برای مثال، برنامه‌های موسیقی تصویر آلبوم در حال پخش را نشان می‌دهند، تایمر زمان باقی‌مانده را نمایش می‌دهد، ضبط‌کننده صدا ادامه ضبط را اطلاع می‌دهد و غیره.

هنگامی که بیش از یک برنامه باز کنید، دو حباب در بالای نوار وضعیت ظاهر می‌شوند و می‌توانید با یک حرکت بین برنامه‌ها جابه‌جا شوید.

HyperOS 3 همچنین بر اتصال‌پذیری تمرکز دارد.

قابلیت‌های Hyper Connect امکان اتصال یکپارچه به دستگاه‌های مختلف را فراهم می‌کنند، حتی به iPad، iPhone و Mac.

پیش‌تر تنها می‌توانستید گذرواژه‌های وای‌فای، فایل‌ها، صفحه‌نمایش، تماس‌ها و اعلان‌ها را با دیگر دستگاه‌های شیائومی که به همان حساب کاربری شیائومی وارد شده بودند، به اشتراک بگذارید.

اما با HyperOS 3.0 اکنون امکان اشتراک‌گذاری بخشی از این داده‌ها با دستگاه‌های اندرویدی غیرشیائومی و همچنین دستگاه‌های اپل مانند iPad و iPhone وجود دارد.

اتصال حتی با رایانه‌های Windows و Mac نیز ممکن است.

جالب اینکه شیائومی می‌گوید امکان خواندن اعلان‌ها و پاسخ به تماس‌ها به طور مستقیم از طریق iPad، Mac یا iPhone وجود دارد، هرچند ما این قابلیت را آزمایش نکرده‌ایم.

ویژگی‌های HyperAI در مقابل همان موارد پیشین هستند.

می‌توانید از هوش مصنوعی برای کمک در نوشتن، رونویسی، ترجمه یا حتی نمایش زیرنویس هنگام تماشای ویدئوهای YouTube استفاده کنید.

همچنین می‌توانید از تصاویر ثابت، والپیپرهای پویا بسازید.

در نهایت، شیائومی اعلام کرده است که برای بهبود کارایی و عملکرد HyperOS با انجام تغییرات داخلی تلاش کرده است.

اما همان‌طور که معمولاً در این موارد رخ می‌دهد، این تغییرات قابل اندازه‌گیری نیستند و تنها باید به گفته شیائومی اعتماد کرد.

فارغ از ویژگی‌ها و طراحی رابط کاربری، HyperOS 3 شیائومی در استفاده روان و سریع احساس شد.

هیچ نکته منفی‌ای در این زمینه وجود نداشت.

عملکرد بنچمارک

پوکو F8 Pro همانند نسل پیشین خود، از یک تراشه پرچم‌دار نسل گذشته بهره می‌برد که در این مورد Snapdragon 8 Elite است.

این تراشه در جایگاهی پایین‌تر از Poco F8 Ultra قرار دارد که از چیپ پرچم‌دار جدیدتر Snapdragon 8 Elite Gen 5 استفاده می‌کند.

Snapdragon 8 Elite از هسته‌های Oryon بهره می‌برد که در دو نسخه عرضه شده‌اند: دو هسته Prime و شش هسته Performance.

این‌ها مانند هسته‌های Cortex در تراشه‌های مدیاتک و سامسونگ نیستند، بلکه طراحی اختصاصی کوالکام هستند.

دو هسته Prime Oryon V2 Phoenix L با سرعتی تا ۴٫۳۲ گیگاهرتز کار می‌کنند که برای یک دستگاه جیبی سرعتی خارق‌العاده محسوب می‌شود.

در کنار آن‌ها شش هسته Oryon V2 Phoenix M با فرکانس ۳٫۵۳ گیگاهرتز فعالیت دارند.

در بخش پردازنده گرافیکی، تراشه Adreno 830 قرار دارد که بر پایه معماری جدید با طراحی برش‌خورده ساخته شده و برای هر بخش حافظه اختصاصی دارد.

این GPU دارای سه بخش است که تا سرعت ۱٫۱ گیگاهرتز کلاک شده‌اند.

گوشی Poco F8 Pro تنها در دو پیکربندی حافظه عرضه می‌شود: ۱۲ گیگابایت رم / ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی و ۱۲ گیگابایت رم / ۵۱۲ گیگابایت حافظه داخلی.

در هر دو حالت، رم از نوع LPDDR5X و حافظه ذخیره‌سازی از نوع UFS 4.1 است.

عملکرد Poco F8 Pro مطابق انتظار بوده و به نظر می‌رسد از توان تراشه Snapdragon 8 Elite به‌طور کامل بهره می‌برد.

همچنین عملکرد آن بسیار نزدیک به Poco F8 Ultra با نسل جدیدتر 8 Elite Gen 5 است.

در مقایسه با سایر گزینه‌های هم‌قیمت و حتی برخی مدل‌های گران‌تر، Poco F8 Pro به‌راحتی برتری دارد.

این گوشی از نظر عملکرد، دستگاه‌های مجهز به MediaTek Dimensity 9400، Exynos 2400 و Snapdragon 8 Gen 3 را پشت سر می‌گذارد.

پایداری عملکرد

نتایج آزمایش کاهش توان پردازنده (CPU throttling) چندان چشمگیر نبود.

تراشه پس از حدود ده دقیقه از شروع تست، توان خود را تا ۵۰٪ کاهش داد و افت‌های مکرر در سرعت کلاک مشاهده شد.

جالب اینکه سیستم در اجرای نخست تمایلی به استفاده کامل از توان Snapdragon 8 Elite نداشت.

به همین دلیل آزمایش را از طریق نرم‌افزار Game Turbo اجرا کردیم که گوشی را مجبور به استفاده کامل از سخت‌افزار کرد.

دمای خارجی اطراف فریم دستگاه نسبتاً بالا بود و نگه‌داشتن گوشی را کمی ناخوشایند می‌کرد.

با این حال، بالاترین نقطه دما در اطراف ماژول دوربین، جایی که تراشه قرار دارد، ثبت شد.

دوربین های پوکو F8 Pro

Poco F8 Pro یک سیستم دوربین آشنا اما ارتقاء یافته ارائه می‌دهد.

حسگر اصلی ۵۰ مگاپیکسلی Light Fusion 800 همچنان حضور دارد و از همان پیکربندی لنز نسل قبل استفاده می‌کند.

دوربین فوق‌عریض ۸ مگاپیکسلی نه‌چندان چشمگیر نیز بار دیگر در این مدل دیده می‌شود، اما این بار یک دوربین اختصاصی با بزرگنمایی ۲٫۵ برابر به آن اضافه شده است.

هرچند وجود دوربین زوم اضافی روی کاغذ جذاب به نظر می‌رسد (۵۰ مگاپیکسل با دیافراگم بزرگ f/2.2)، اما نمی‌توان این احساس را نادیده گرفت که بیشتر جنبه تکمیلی دارد.

فاصله کانونی ۶۰ میلی‌متری آن بیش از حد نزدیک به برش ۴۸ میلی‌متری است که معمولاً از دوربین اصلی به دست می‌آید و اغلب کیفیتی مشابه ارائه می‌دهد.

در بخش دوربین سلفی نیز تغییری ایجاد نشده است؛ همچنان ۲۰ مگاپیکسل بدون فوکوس خودکار (AF) باقی مانده است.

کیفیت تصاویر در نور روز

دوربین اصلی

دوربین اصلی در نور روز عکس‌های خوبی ثبت می‌کند، هرچند تیزترین تصاویر موجود نیستند.

با این حال، جزئیات فراوان، دامنه دینامیکی مناسب و رنگ‌های خوشایند و دقیق ارائه می‌شوند.

گاهی اوقات بخش‌های روشن تصویر کمی بیش از حد درخشان هستند که احتمالاً به دلیل نوردهی بالاتر در برخی مواقع است.

همچنین باید از شیائومی تقدیر کرد که برای جبران، به شارپ‌سازی مصنوعی اضافی متوسل نشده است؛ به این ترتیب تصاویر ظاهر طبیعی‌تری دارند.

حالت ۵۰ مگاپیکسلی با وضوح کامل چندان قابل توصیه نیست؛ هرچند جزئیات بیشتری ارائه می‌دهد، اما به‌طور محسوسی نرم‌تر است.

برش‌های ۲x از دوربین اصلی قابل قبول هستند. در واقع، برخی تصاویر حتی از نمونه‌های ۱x تیزتر به نظر می‌رسند.

عملکرد در سناریوهای مختلف، از جمله محیط‌های داخلی، پایدار باقی می‌ماند.

دوربین اختصاصی زوم ۲٫۵x به‌طور نزدیک کیفیت دوربین اصلی را بازتولید می‌کند و در بیشتر موارد تصاویر مشابه برش‌های ۲x از دوربین اصلی هستند.

این بدان معناست که عملکرد ۲٫۵x به‌طور کلی خوب است، اما در بسیاری از نمونه‌ها برش‌های ۲x خوشایندتر هستند.

برش‌های ۲x اندکی تیزتر و به‌طور قابل توجهی در نواحی تاریک تمیزتر هستند.

افزون بر این، رنگ‌های دوربین اصلی اندکی زنده‌تر هستند.

این موضوع احساس اولیه ما را تأیید کرد که بزرگنمایی برش ۲x دوربین اصلی به اندازه کافی خوب است و حتی دوربین زوم اختصاصی را بی‌نیاز می‌سازد.

در ابتدا تصور می‌کردیم گزینه زوم اختصاصی ۵x در منظره‌یاب برای حسگر کوچک داخل لنز تله‌فوتوی ۲٫۵x کمی بلندپروازانه باشد، اما خوشبختانه شگفت‌زده شدیم.

اگر شرایط نوری عالی باشد، می‌توانید تصاویر خوبی ثبت کنید.

البته این تصاویر خیلی تیز نیستند و گاهی حتی کمی تار به نظر می‌رسند، اما همچنان بیش از حد قابل قبول هستند.

با این حال، حتی کوچک‌ترین کاهش در نور محیط منجر به نرم‌شدگی قابل توجه و گاهی نویز می‌شود.

دوربین اولتراواید

همان‌طور که انتظار می‌رفت، حسگر قدیمی ۸ مگاپیکسلی تصاویر نه‌چندان مطلوبی ثبت می‌کند، به‌ویژه با توجه به رده قیمتی گوشی.

دامنه دینامیکی محدود است، رنگ‌ها گاهی کم‌رنگ به نظر می‌رسند و نرم‌افزار برای جبران کمبود وضوح به شارپ‌سازی مصنوعی متوسل می‌شود، اما در نهایت تصاویر بیش از حد پردازش‌شده به نظر می‌رسند.

دوربین سلفی

دوربین جلویی نیز چندان چشمگیر نیست. عکس‌های سلفی نرم و کم‌وضوح ثبت می‌کند و دامنه دینامیکی نیاز به بهبود دارد.

از سوی دیگر، جزئیات و تناژ رنگ پوست مناسب هستند و در مجموع وظیفه خود را به‌خوبی انجام می‌دهد.

کیفیت تصاویر در نور کم

دوربین اصلی

عکس‌های ثبت‌شده در نور کم توسط دوربین اصلی به‌طور کلی خوب هستند؛ واضح، تمیز و با جزئیات فراوان در بخش‌های روشن و تاریک.

دامنه دینامیکی گسترده است، اما ترجیح می‌دادیم سایه‌ها کمی تیره‌تر و در برخی موارد کنتراست اندکی بالاتر باشد تا صحنه‌ها طبیعی‌تر به نظر برسند، زیرا اکنون سایه‌ها بیش از حد پردازش‌شده‌اند.

برش‌های ۲x در نور کم کمی ناامیدکننده هستند، به‌ویژه با توجه به عملکرد عالی در نور روز؛ تصاویر بیش از حد نرم و پر از نویز هستند.

دوربین زوم اختصاصی در شب جای بیشتری برای بهبود دارد.

تصاویر بسیار نرم با دمای رنگ و رنگ‌های نادرست و کنتراست پایین ثبت می‌کند.

در واقع، برش‌های ۲x از دوربین اصلی ترجیح داده می‌شوند.

طبیعتاً برش‌های ۵x در شب بسیار تار و نرم هستند و گرفتن تصویر قابل استفاده از لنز تله‌فوتو در این بزرگنمایی دشوار است.

دوربین اولتراواید

دوربین فوق‌عریض تا حدی فراتر از انتظار عمل کرد، هرچند انتظارات اولیه چندان بالا نبود.

جزئیات خوب هستند، دامنه دینامیکی قابل قبول است و هیچ نویزی دیده نمی‌شود.

با این حال، وضوح کافی وجود ندارد، دمای رنگ نادرست است و رنگ‌ها کمی بی‌روح به نظر می‌رسند.

فلیمبرداری

گوشی Poco F8 Pro قادر است ویدئوهای ۸K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه یا ویدئوهای ۴K با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه را با استفاده از دوربین اصلی و تله‌فوتو ضبط کند.

در مقابل، دوربین فوق‌عریض و دوربین جلویی به ۱۰۸۰p با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه محدود هستند.

فیلم‌برداری دوربین اصلی به‌ویژه در نور روز بسیار دلپذیر است؛ ویدئوها وضوح و جزئیات مناسبی دارند و دامنه دینامیکی گسترده‌ای ارائه می‌دهند.

ویدئوهای نور کم نیز واضح و با نویز متوسط هستند، هرچند دامنه دینامیکی می‌توانست وسیع‌تر باشد.

ویدئوهای زوم ۲x چندان چشمگیر نیستند؛ چه در روز و چه در شب، نرم و تا حدی پرنویز هستند.

دوربین زوم ۲٫۵x ویدئوهای بسیار خوبی تولید می‌کند، فارغ از شرایط نوری؛ واضح، با جزئیات، دامنه دینامیکی گسترده و حتی در شب نیز نویز مزاحم ندارد.

ویدئوهای فوق‌عریض به دلیل محدودیت ۱۰۸۰p نرم‌تر هستند و به‌طور کلی دوربین‌های فوق‌عریض وضوح کمتری دارند.

با این حال، کلیپ‌های روز و شب هر دو از نظر دامنه دینامیکی و جزئیات جای بیشتری برای بهبود دارند.

مقایسه Poco F8 Pro

گوشی Poco F8 Pro در زمان عرضه، ارزش خرید بالایی ارائه می‌دهد.

قیمت اولیه برای مدل پایه ۱۲ گیگابایت رم / ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی برابر با ۴۶۹ یورو / ۵۲۹ دلار است، اما اگر این بازه را از دست بدهید، باید انتظار برچسب قیمتی سنگین‌تر ۶۵۰ یورو / ۵۷۹ دلار را داشته باشید.

با این حال، با توجه به روندهای گذشته قیمت گوشی‌های شیائومی، انتظار می‌رود قیمت در نهایت نزدیک به همان محدوده اولیه تثبیت شود.

به همین دلیل، ما جایگزین‌هایی با قیمت حدود ۵۰۰ یورو / ۵۰۰ دلار را در نظر گرفتیم.

شاید برجسته‌ترین رقیب، Samsung Galaxy S25 FE باشد که ممکن است به اندازه پوکو قدرتمند یا سریع در شارژ نباشد.

حتی عمر باتری شگفت‌انگیزی هم ندارد، اما تجربه کلی دوربین آن بهتر است.

به‌طور خلاصه، اگر به دنبال دوربین‌های بهتر هستید، سامسونگ را انتخاب کنید؛ اگر به دنبال دستگاهی همه‌جانبه‌تر هستید، پوکو گزینه مناسب‌تری است.

جالب اینکه Poco F8 Pro با رقیبی داخلی یعنی Xiaomi 15T روبه‌رو است.

با این حال، پوکو با عمر باتری طولانی‌تر، تراشه سریع‌تر و دوربین‌های اصلی و تله‌فوتوی بهتر برتری دارد.

تنها مزیت 15T دوربین فوق‌عریض آن است، هرچند تفاوت چندان قابل توجه نیست.

ریلمی GT 7 احتمالاً منطقی‌ترین جایگزین است.

هرچند تراشه آن به پای Poco F8 Pro نمی‌رسد، اما در بخش دوربین، باتری و شارژ عملکرد خوبی دارد.

در واقع، GT 7 در مجموع نتایج کمی بهتر نشان می‌دهد.

بنابراین، مطمئن شوید که GT 7 را در فهرست گزینه‌های خود قرار دهید، به‌ویژه اگر بازه زمانی قیمت اولیه Poco F8 Pro را از دست داده‌اید.

در نهایت، شاید این پرسش برایتان مطرح شود که آیا پرداخت مبلغ اضافی برای F8 Ultra ارزش دارد یا خیر.

پاسخ ساده‌ای برای این موضوع وجود ندارد، زیرا شیائومی در متمایز کردن این دو مدل عملکرد خوبی داشته است.

F8 Ultra اندکی سریع‌تر است، با تراشه جدیدتر، عمر باتری کمی طولانی‌تر، شارژ سریع‌تر و سخت‌افزار دوربین به‌طور قابل توجهی بهتر.

این مزایا با هزینه بیشتری همراه است. F8 Ultra حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ یورو گران‌تر است و این شما هستید که باید تصمیم بگیرید آیا این تفاوت ارزش پرداخت دارد یا خیر.

نتیجه گیری

پوکو F8 Pro یک دستگاه همه‌جانبه عالی با خطاهای اندک است؛ این خطاها بیشتر در تجربه کلی دوربین و همچنین قیمت رسمی (MSRP) دیده می‌شوند.

متأسفانه در قیمت اصلی، فروش آن دشوار است.

اما اگر در روزهای اولیه عرضه آن را تهیه کنید، F8 Pro بسیار جذاب می‌شود و مصالحه در بخش دوربین به‌راحتی قابل توجیه خواهد بود.

این گوشی عمر باتری قابل اعتماد، نمایشگر عالی، شارژ سریع و روان دارد و در این محدوده قیمتی، گوشی‌های زیادی با تراشه Snapdragon 8 Elite عرضه نمی‌شوند.

می‌توان گفت Poco F8 Pro یک راهکار آینده‌نگر و مطمئن با تخفیف محسوب می‌شود.

خوبی های پوکو F8 Pro

• بدنه پریمیوم با استاندارد IP68
• نمایشگر OLED عالی با پشتیبانی از Dolby Vision و HDR10+
• عمر باتری مناسب، شارژ سریع (و دقیق در نمایش میزان شارژ)
• نسبت قیمت به عملکرد استثنایی (در صورتی که با قیمتی کمتر از MSRP تهیه شود)
• پشتیبانی از eSIM در این نسل اضافه شده است

بدی های پوکو F8 Pro

• دوربین‌ها جای بهبود بیشتری دارند
• قیمت رسمی (MSRP) بالا