iPhone 18 Pro – آیفون 18 پرو

گوشی آیفون 18 پرو در تاریخ 18 شهریور 1405 معرفی گردید.

قیمت

256GB 12GB RAM	آمازون آلمان	1449 یورو
256GB 12GB RAM	آمازون انگلستان	1199 پوند
512GB 12GB RAM	آمازون آلمان	1699 یورو
512GB 12GB RAM	آمازون انگلستان	1399 پوند
1TB 12GB RAM	آمازون آلمان	2199 یورو
1TB 12GB RAM	آمازون انگلستان	1799 پوند

به دلیل تنوع بسیار زیاد فاکتورهای موثر در قیمت آیفون در ایران، برای اطلاع از قیمت ها، به گوگل و یا ترب و یا زومیت مراجعه کنید.

مشخصات

تکنولوژی شبکه	GSM – HSPA – LTE – 5G
ابعاد (میلیمتر)	150×71.9×8.8
وزن (گرم)	211
قاب جلو	شیشه
قاب پشت	شیشه
فریم	آلومینیوم
تعداد سیم کارت	2
نوع سیم کارت	Nano-SIM
پشتیبانی از eSIM	دارد
رتبه IP	68
نوع صفحه نمایش	LTPO Super Retina XDR OLED, 120Hz, HDR10, Dolby Vision, 1000 nits (typ), 1600 nits (HBM), 3000 nits (peak)
اندازه صفحه نمایش	6.3inches, 96.4cm2 (~89.4% screen-to-body ratio)
رزولوشن صفحه نمایش	1206x2622pixels, 19.5:9ratio (~460 ppi density)
محافظ صفحه نمایش	Ceramic Shield 2
سیستم عامل	iOS 27
تراشه (چیپست)	Apple A20 Pro (2 nm)
پردازنده	Hexa-core (2×4.93GHz + 4×2.64GHz)
پردازنده گرافیکی	Apple GPU (7-core graphics)
حافظه – رم	256GB 12GB RAM
حافظه – رم	512GB 12GB RAM
حافظه – رم	1TB 12GB RAM
حافظه – رم	2TB 12GB RAM
نوع حافظه	NVMe
دوربین اصلی	48MP, f/1.5-4.0, 24mm (wide), 1/1.28″, 1.22µm, dual pixel PDAF, sensor-shift OIS (gen2)
	48MP, f/2.8, 100mm (periscope telephoto), 1/2.55″, 0.7µm, PDAF, 3D sensor‑shift OIS, 4x optical zoom
	48MP, f/2.2, 13mm, 120˚ (ultrawide), 1/2.55″, 0.7µm, PDAF
ویژگی‌های دوربین اصلی	Dual-LED dual-tone flash, HDR (photo/panorama), Cinematic from regular video
فیلمبرداری دوربین اصلی	4K@24/25/30/60/100/120fps, 1080p@25/30/60/120/240fps, 10-bit HDR, Dolby Vision HDR (up to 120fps), ProRes, ProRes RAW (up to 120fps), Apple Log 2, 3D (spatial) video/audio, stereo sound rec.
دوربین سلفی	18MP multi-aspect, f/1.9, 20mm (ultrawide), PDAF
ویژگی‌های دوربین سلفی	HDR, Dolby Vision HDR, 3D (spatial) audio, stereo sound rec., ProRes RAW, Apple Log 2
فیلمبرداری دوربین سلفی	4K@24/25/30/60fps, 1080p@25/30/60/120fps, gyro-EIS
جک 3٫5 میلیمتری	ندارد
وای فای	Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac/6e/7, tri-band, hotspot
بلوتوث	6.0, A2DP, LE
موقعیت یاب	GPS (L1+L5), GLONASS, GALILEO, BDS, QZSS, NavIC
NFC	دارد
اینفرارد	ندارد
USB	USB Type-C 3.2 Gen 2, DisplayPort
حسگرها	شناخت چهره – شتاب سنج – ژیروسکوپ – مجاورت – قطب نما – فشارسنج – پهنای باند بالا
باتری	Li-Ion 4056 mAh – Nano SIM model
شارژر بی سیم	دارد
شارژ معکوس	دارد
بنچمارک ها	AnTuTu: 3402829 (v11)
	GeekBench: 12641 (v6), 11411 (v7)
	3DMark: 7942 (Wild Life Extreme)
حداکثر روشنایی (نیت)	971
بلندی صدا (LUFS)	-26٫5
عمر باتری (ساعت)	۱۶:۴۴:۰۰

تصاویر

معرفی

خانواده آیفون ۱۸ از راه رسیده است، اما عرضه همه اعضای آن به طور هم زمان انجام نمی شود.

اپل تحت مدیریت مدیرعامل جدید خود، تغییراتی در روال کار ایجاد کرده است و سری جدید این محصولات را طبق برنامه ای با زمان بندی متفاوت عرضه می کند.

دو مدل پرو آیفون ۱۸ در نخستین مرحله عرضه شده اند.

در این بررسی، آیفون ۱۸ پرو را بررسی خواهیم کرد تا ببینیم در مقایسه با رقبا و دیگر محصولات مجهز به سیستم عامل iOS چه عملکردی دارد.

با افزایش قیمت رم، نسل آیفون ۱۸ نیز تا اندازه ای گران تر شده است؛ با این حال، اپل چند ارتقا را هم در این نسل ارائه کرده است.

بنابراین، تلاش می کنیم مشخص کنیم که آیا پرداخت هزینه بیشتر برای این گوشی ارزش دارد یا خیر.

البته، به نظر نمی رسد هیچ یک از ارتقاها انقلابی باشند و طراحی سال گذشته نیز در این مدل دوباره به کار گرفته شده است؛ اما انتظار دیگری هم نداشتیم.

موضوع جالب تر این است که آیا تراشه جدید و امیدوار کننده Apple A20 Pro می تواند علاوه بر عملکرد بهتر، عمر باتری بیشتری نیز ارائه دهد؛ آن هم در شرایطی که نمایشگر و ظرفیت باتری کمابیش مشابه سال گذشته هستند.

قابلیت های هوش مصنوعی کاملا جدید iOS نیز کنجکاوی ما را برای آشنایی بیشتر برانگیخته اند.

با این حال، در نگاه نخست به نظر می رسد هنوز فاصله زیادی با زمانی داریم که بتوانیم به سادگی با گوشی های خود صحبت کنیم، کارهای مورد نیازمان را به آنها بگوییم و اجازه دهیم این دستگاه ها وظایف مورد نظر را در برنامه ها و سرویس های مختلف انجام دهند.

مجموعه سه گانه دوربین های ۴۸ مگا پیکسلی در پنل پشتی بازگشته است، اما با یک تغییر مهم: دوربین اصلی به دیافراگم متغیر با محدوده f/1.5 تا f/4.0 مجهز شده است.

این قابلیت شاید مورد توجه علاقه مندان به عکاسی قرار بگیرد، زیرا کنترل بیشتری بر عمق میدان و انعطاف پذیری بیشتری در شرایط مختلف عکاسی در اختیار آنها قرار می دهد.

ظرفیت باتری آیفون های جدید نیز در هر دو نسخه مخصوص eSIM و نسخه معمولی اندکی افزایش یافته است.

نسخه مخصوص eSIM اکنون به باتری ۴۲۸۸ میلی آمپر ساعتی مجهز شده است.

در حالی که مدل استاندارد دارای درگاه سیم کارت فیزیکی نیز با باتری ۴۰۵۶ میلی آمپر ساعتی، از مرز ظرفیت ۴۰۰۰ میلی آمپر ساعت عبور می کند.

اگر چه انتظار نداریم این افزایش کمابیش ناچیز ظرفیت، بهبود چشمگیری در عمر باتری ایجاد کند، تراشه جدید و نرم افزار ممکن است در این زمینه موثر باشند.

شاید یکی از بزرگ ترین و قدیمی ترین نقاط ضعف آیفون، سرعت پایین شارژ باشد؛ اما اپل امسال وعده داده است که این بخش را نیز ارتقا دهد.

نمایشگر بدون تغییر باقی مانده است، اما این موضوع نباید نگران کننده باشد؛ زیرا نمایشگر OLED با اندازه ۶.۳ اینچ در نسل گذشته نیز سخت افزار بسیار خوبی بود.

جعبه گشایی آیفون ۱۸ پرو

جعبه خرده فروشی این گوشی تفاوت چندانی با جعبه نسل های اخیر ندارد و در سراسر جهان نیز محتویات یکسانی ارائه می دهد.

درون جعبه، یک کابل بافته شده USB-C به USB-C برای انتقال داده و شارژ قرار دارد.

همچنین، اگر آیفونی با درگاه سیم کارت فیزیکی خریداری کنید، ابزار خارج کردن سیم کارت نیز در جعبه موجود است.

البته، شارژر در جعبه قرار ندارد و باید آن را به صورت جداگانه خریداری کنید.

آداپتور رسمی اپل با نام Dynamic Power Adapter با توان ۴۰ وات و حداکثر توان ۶۰ وات، از پروتکل شارژ AVS پشتیبانی می کند که سال گذشته معرفی شد.

با این حال، اگر کمی جستجو کنید، می توانید شارژرهای تولید شده توسط شرکت های دیگر را نیز پیدا کنید که با این گوشی سازگار هستند.

طراحی

به نظر می رسد استفاده از تیتانیوم در آیفون ها برای همیشه کنار گذاشته شده است؛ از زمانی که سری آیفون ۱۷ در سال گذشته، بدنه آلومینیومی سبک تر را دوباره به مدل های پرو بازگرداند.

البته، این گوشی ها دستگاه های سبکی نیستند، اما اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم، در محصولات اپل معمولا می توان انتظار داشت که وزن اضافه صرف استفاده از سخت افزار قدرتمندتر و باکیفیت تر شده باشد، نه اینکه فقط به حجم بدنه افزوده شود.

طراحی این گوشی نسبت به سال گذشته تغییری نکرده است.

بنابراین، همچنان با بدنه یکپارچه آلومینیومی روبرو هستیم که بخش بزرگی از پنل پشتی آن با شیشه مات پوشانده شده است؛ زیرا استفاده از پنل پشتی فلزی با شارژ بی سیم تداخل ایجاد می کرد.

این گوشی بار دیگر گواهی IP68 را برای مقاومت در برابر آب و گرد و غبار دریافت کرده است.

بر اساس این گواهی، دستگاه می تواند به مدت ۳۰ دقیقه در عمق حداکثر ۶ متری آب قرار بگیرد.

پنل جلویی بار دیگر با شیشه Ceramic Shield 2 محافظت می شود و تنها تغییر طراحی گوشی نیز در همین بخش دیده می شود.

اندازه داینامیک آیلند اکنون کمی کوچک تر شده و فضای کمتری از نمایشگر را اشغال می کند.

در نتیجه، اپل توانسته است امکان نمایش هم زمان تعداد بیشتری از فعالیت های زنده را در این بخش فراهم کند.

علاوه بر شیشه Ceramic Shield 2، یک لایه ضد بازتاب نیز وجود دارد.

این قابلیت جدید نیست، اما ارزش اشاره کردن را دارد.

به لطف آن، خوانایی نمایشگر زیر نور خورشید در مقایسه با آیفون های دیگر، برای مثال نسل آیفون ۱۶ و مدل های قدیمی تر، کمی بهتر است.

هر دو مدل پرو در چهار رنگ عرضه می شوند: مشکی، نقره ای، یخی و زرشکی.

به جز رنگ نقره ای، تمام رنگ ها جدید هستند.

البته، در نسخه نقره ای، پنل پشتی نیز همرنگ سایر بخش های فریم است؛ در حالی که در مدل سال گذشته، بخش شیشه ای پنل پشتی در این رنگ بندی به طور مشخص سفید بود.

Face ID همچنان تنها روش احراز هویت بیومتریک این گوشی است و با وجود کوچک تر شدن بخش بیضی شکل نمایشگر، مانند همیشه به خوبی کار می کند.

تنها انتقاد ما این است که اپل همچنان از ارائه انعطاف پذیری بیشتر در زمینه باز کردن قفل گوشی خودداری می کند؛ بنابراین، آیفون های امسال نیز به حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر مجهز نشده اند.

فریم کناری از نظر طراحی، روال همیشگی را دنبال می کند.

در سمت راست، دکمه بزرگ پاور قرار دارد که در کنار کلید Camera Control حساس به فشار دیده می شود.

این کلید در عین حال یک دکمه فیزیکی نیز هست.

در سمت چپ، دکمه Action Button قابل شخصی سازی قرار گرفته است که به عنوان جایگزین کلید بی صدا شناخته می شود.

دکمه های جداگانه تنظیم صدا درست در زیر آن قرار دارند؛ در حالی که خشاب سیم کارت، در مدل های دارای درگاه سیم کارت فیزیکی، نزدیک گوشه پایین سمت چپ تعبیه شده است.

این خشاب می تواند یک سیم کارت نانو را در خود جای دهد. سیم کارت دوم باید از نوع eSIM باشد.

در مجموع، آیفون ۱۸ پرو مانند همیشه حس استحکام و کیفیت ساخت ممتاز را منتقل می کند.

طراحی کلی این گوشی تا اندازه ای بحث برانگیز است و پیش از این نیز بحث های زیادی درباره آن مطرح شده است.

از این نظر، طراحی آن بی گمان با ظاهر همیشگی آیفون تفاوت دارد، اما استقبال از ظاهری تازه را می توان اتفاقی مثبت دانست.

بررسی ها

صفحه نمایش

آیفون ۱۸ پرو به نمایشگر LTPO OLED با اندازه ۶.۳ اینچ مجهز شده است که اپل آن را Super Retina XDR OLED می نامد.

این نمایشگر همان نمونه به کار رفته در آیفون ۱۷ پرو در سال گذشته است؛ با این تفاوت که بخش بیضی شکل داینامیک آیلند کوچک تر شده است.

این تغییر با انتقال دوربین مادون قرمز مربوط به Face ID به بیرون از این بخش و پنهان کردن آن در زیر نمایشگر، در گوشه بالا سمت چپ، امکان پذیر شده است.

این تغییر در مقایسه با مدل پرو مکس، در آیفون ۱۸ پرو کوچک تر به شکل محسوس تری قابل مشاهده است.

مشخصات فنی نمایشگر شامل وضوح تصویر ۱۲۰۶ در ۲۶۲۲ پیکسل، نرخ نوسازی ۱ تا ۱۲۰ هرتز و پشتیبانی از ویدیوهای HDR10 و Dolby Vision است.

در آزمایش های حداکثر روشنایی، آیفون ۱۸ پرو به همان سطوح روشنایی نسل گذشته دست یافت.

در حالت خودکار، هنگام پوشش ۷۵ درصد از نمایشگر با یک سطح سفید، روشنایی کمی کمتر از ۱۰۰۰ نیت ثبت شد.

این مقدار هنگام پوشش ۱۰ درصد از نمایشگر با سطح سفید، به بیش از ۲۷۰۰ نیت رسید.

اگر چه ممکن است این ارقام چندان چشمگیر به نظر نرسند، پوشش ضد بازتاب به خوانایی نمایشگر زیر نور خورشید کمک می کند.

در نتیجه، حتی با این میزان روشنایی نیز محتوای نمایشگر در یک روز آفتابی و روشن به خوبی قابل مشاهده خواهد بود.

حداقل روشنایی ثبت شده یک نیت بود که برای محیط های کاملا تاریک مناسب است.

از آنجا که این نمایشگر از نوع LTPO است، از کنترل دقیق نرخ نوسازی پشتیبانی می کند؛ قابلیتی که اپل آن را ProMotion می نامد.

هنگامی که نمایشگر بدون استفاده است یا محتوای ثابت را نشان می دهد، سیستم به طور خودکار نرخ نوسازی را تا حد یک هرتز کاهش می دهد.

همچنان می توانید برای کاهش مصرف باتری، نرخ نوسازی را روی ۶۰ هرتز محدود کنید؛ اما درباره میزان تاثیر این کار بر افزایش دوام باتری تردید داریم.

عمر باتری

آیفون ۱۸ پرو، بسته به نسخه ای که خریداری می کنید، به باتری با ظرفیت ۴۰۵۶ یا ۴۲۸۸ میلی آمپر ساعت مجهز شده است.

نسخه مخصوص eSIM ظرفیت باتری بیشتری دارد، در حالی که نسخه دارای درگاه سیم کارت فیزیکی از باتری کوچک تری استفاده می کند.

نسخه مورد بررسی ما، مدلی است که سیم کارت فیزیکی دارد و ظرفیت باتری آن ۴۰۵۶ میلی آمپر ساعت است.

البته، ظرفیت هر دو نوع باتری در مقایسه با نسل گذشته اندکی افزایش یافته است.

با وجود افزایش نه چندان چشمگیر ظرفیت باتری، آیفون ۱۸ پرو در تمام آزمایش های ما در زمینه استفاده از نمایشگر، دوام باتری بهتری نشان داد و به امتیاز قابل قبول ۱۶ ساعت و ۴۳ دقیقه در شاخص استفاده فعال دست یافت.

این بهبود ممکن است حاصل بهینه سازی نرم افزاری یا استفاده از تراشه جدید و کم مصرف تر Apple A20 Pro باشد.

در هر صورت، آیفون جدید بهبود قابل توجهی در عمر باتری ارائه می دهد.

در مقایسه با رقبای اندرویدی هم اندازه و هم قیمت، به نظر می رسد تنها شیائومی ۱۷ عمر باتری بیشتری ارائه می دهد.

سامسونگ گلکسی S26 و گوگل پیکسل ۱۱ پرو هر دو در آزمایش های ما امتیاز پایین تری از نظر دوام باتری کسب کردند.

سرعت شارژ

اپل اعلام کرده است که سرعت شارژ آیفون ۱۸ پرو کمی افزایش یافته است.

اما مانند همیشه، جزئیات زیادی ارائه نمی دهد و تنها به عبارت «رسیدن به شارژ ۵۰ درصد در ۱۵ دقیقه» بسنده می کند.

این زمان در مقایسه با سال گذشته، ۵ دقیقه کمتر است.

خوشبختانه، روی جعبه نسخه عرضه شده در اتحادیه اروپا، توان واقعی شارژ مشخص شده است.

بر اساس اطلاعات درج شده روی جعبه، حداکثر توان شارژ به ۴۵ وات می رسد.

نسل قبلی نخستین نسلی بود که از استاندارد شارژ AVS مبتنی بر فناوری Power Delivery استفاده کرد.

اپل هم اکنون شارژری با پشتیبانی از AVS و با نام «40W Dynamic Power Adapter with 60W Max» عرضه می کند.

این شارژر سرانجام هم زمان با عرضه سری آیفون ۱۷، در اروپا نیز برای خرید در دسترس قرار گرفت؛ پیش از آن، تنها در ایالات متحده عرضه می شد.

راه دیگر، خرید یک آداپتور برق از شرکت های دیگر است که با پروفایل AVS اپل سازگاری داشته باشد.

یکی از این شارژرها، Pixel Flex Dual Port 67W USB-C Fast Charger است که برای آزمایش سرعت شارژ آیفون ۱۸ پرو از آن استفاده کردیم.

در آزمایش های ما، امکان شارژ گوشی تا ۵۰ درصد در ۱۵ دقیقه فراهم نشد؛ با این حال، سرعت شارژ آیفون ۱۸ پرو پس از ۱۵ دقیقه اندکی بیشتر از آیفون ۱۷ پرو در سال گذشته بود.

پس از ۳۰ دقیقه، مدل ۱۸ پرو فاصله بیشتری ایجاد کرد و فرایند شارژ را ۱۶ دقیقه زودتر از نسل قبلی به پایان رساند.

این گوشی همچنین کمی سریع تر از سامسونگ گلکسی S26 شارژ می شود و در مقایسه با پیکسل ۱۱ پرو، سرعت شارژ بسیار بیشتری دارد.

با این حال، ترجیح می دادیم سرعت شارژ آیفون ۱۸ پرو با مدل آیفون ۱۸ پرو مکس برابر باشد؛ مدلی که امسال با سرعت شارژ قابل توجهی ما را شگفت زده کرد و توان شارژ آن به حداکثر ۵۳ وات رسید.

در زمینه شارژ بی سیم، آیفون ۱۸ پرو همچنان از شارژ با توان ۲۵ وات از طریق استاندارد Qi2 و فناوری MagSafe پشتیبانی می کند.

اپل برای کاربرانی که نگران وضعیت باتری هستند نیز امکاناتی در نظر گرفته است.

این کاربران می توانند حداکثر میزان شارژ باتری را بین ۸۰ تا ۱۰۰ درصد، با افزایش های ۵ درصدی، تنظیم کنند.

قابلیت Optimized Battery Charging نیز وجود دارد که عادت های شارژ کاربر را یاد می گیرد، شارژ سریع را تنها در مواقع نیاز فعال می کند و مدت زمانی را که باتری در سطح شارژ ۱۰۰ درصد باقی می ماند، به حداقل می رساند.

بلندگوها

گوشی Apple iPhone 18 Pro از چیدمان ترکیبی بلندگوهای استریو استفاده می کند که در آن، بلندگوی بالایی نقش گوشی مکالمه را نیز بر عهده دارد.

این طراحی می تواند باعث برهم خوردن تعادل صدا شود، زیرا بلندگوی بالایی کمابیش همیشه صدای ضعیف تر یا قدرت کمتری دارد.

با این حال، در آیفون، صدای هر دو بلندگو از نظر بلندی و کیفیت، یکنواختی قابل قبولی دارد.

در کمال تعجب، صدای آیفون جدید به طور محسوسی بلندتر از نسل قبلی است.

این گوشی امتیاز بلندی صدای «خوب» معادل ۲۶.۵- LUFS را کسب کرده است؛ در حالی که این امتیاز در آیفون ۱۷ پرو برابر با ۲۸.۹- LUFS بود.

با این حال، تنظیمات صوتی تغییر چندانی نکرده است.

کیفیت صدای آیفون ۱۸ پرو همچنان مانند گذشته عالی است و به جرات می توان گفت که بلندگوهای آن هنوز هم جزو معیارهای سنجش کیفیت صدا در صنعت گوشی های هوشمند به شمار می روند.

به ندرت می توان گوشی ای پیدا کرد که بلندگوهای آن صدایی بهتر از این ارائه دهند.

نرم افزارها

آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس با جدیدترین نسخه سیستم عامل اپل، یعنی iOS 27، معرفی شده اند.

اگر چه اپل تعداد مشخصی از سال های دریافت به روز رسانی را تضمین نمی کند، سابقه این شرکت گویای همه چیز است.

با توجه به اینکه امکان نصب iOS 27 روی آیفون ۱۱، محصول سال ۲۰۱۹، وجود دارد، منطقی است انتظار داشته باشیم خانواده آیفون ۱۸ دست کم هفت به روزرسانی اصلی سیستم عامل را دریافت کند.

تغییرات بصری عمده با iOS 26 آغاز شدند؛ نسخه ای که زبان طراحی Liquid Glass را معرفی کرد.

بنابراین، iOS 27 بیشتر بر بهبود و اصلاح ظاهر سیستم عامل تمرکز دارد.

این نسخه همچنین سیری مجهز به هوش مصنوعی را که مدت ها انتظار آن می رفت، در کنار ویجت های بسیار بزرگ و چند قابلیت کاربردی دیگر ارائه می دهد.

با این حال، از آنجا که در بررسی آیفون ۱۸ پرو مکس، سیستم عامل iOS 27 را به طور کامل بررسی کرده ایم، مطالب را در اینجا تکرار نمی کنیم.

بنچمارک

نخست باید گفت که تراشه A20 Pro بر پایه فرایند ساخت ۲ نانومتری تولید شده است.

اپل بر هسته های پردازنده در سطح پردازنده های دسکتاپ، پردازنده گرافیکی قدرتمندتر، دو برابر شدن تعداد هسته های Neural Engine و افزایش ۵۰ درصدی پهنای باند حافظه تاکید می کند.

این تراشه همچنین از معماری جدیدی برای قرارگیری حافظه در کنار پردازنده بهره می برد.

در این معماری، تراشه DRAM با استفاده از فناوری پیشرفته بسته بندی چند تراشه ای در سطح ویفر، در کنار قالب پردازنده قرار گرفته است.

انتظار می رود این طراحی به بهبود دفع گرما و حفظ عملکرد در استفاده طولانی مدت کمک کند. سیستم خنک کننده بازطراحی شده نیز در این زمینه موثر است.

محفظه بخار به کار رفته در این سیستم، سه برابر محفظه خنک کننده تراشه A19 Pro در آیفون ۱۷ پرو سطح دارد.

مجموع این بهبودها باید به کاهش افت عملکرد ناشی از افزایش دما کمک کند.

تراشه A20 Pro از پردازنده ای ۶ هسته ای بهره می برد که شامل دو هسته Super با فرکانس ۴.۹۳ گیگاهرتز و چهار هسته Efficient با فرکانس ۲.۶۴ گیگاهرتز است.

پردازنده گرافیکی اپل اکنون از طراحی ۷ هسته ای استفاده می کند و اپل وعده داده است که عملکرد آن در مقایسه با A19 Pro تا ۴۰ درصد سریع تر باشد.

تعداد هسته های Neural Engine نیز از ۱۶ هسته در A19 Pro به ۳۲ هسته افزایش یافته است.

این تغییر نوید بهبود چشمگیر عملکرد در پردازش های هوش مصنوعی را می دهد.

آیفون ۱۸ پرو به ۱۲ گیگابایت رم LPDDR5X مجهز شده است که از گذرگاه حافظه ۹۶ بیتی استفاده می کند؛ در حالی که این گذرگاه در نسل قبلی ۶۴ بیتی بود.

در نتیجه، پهنای باند حافظه ۵۰ درصد افزایش یافته است.

این گوشی در ظرفیت های ذخیره سازی ۲۵۶ گیگابایت، ۵۱۲ گیگابایت، یک ترابایت و دو ترابایت عرضه می شود.

اپل در نسخه های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی از حافظه NVMe با فناوری NAND از نوع TLC یا سلول سه سطحی استفاده می کند.

اما در اتفاقی جدید برای امسال، مدل های یک و دو ترابایتی به حافظه NAND ارزان تر از نوع QLC یا سلول چهار سطحی مجهز شده اند.

با افزایش قیمت حافظه، استفاده از QLC به اپل کمک می کند هزینه مدل های دارای ظرفیت بالاتر را کنترل کند؛ اما این انتخاب یک نکته منفی نیز دارد.

هنگامی که بیش از ۶۰ درصد فضای ذخیره سازی پر شود، سرعت نوشتن داده ها ممکن است به حدود ۴۰ درصد سرعت مدل های مجهز به حافظه TLC کاهش یابد.

بنابراین، هنگام انتخاب ظرفیت ذخیره سازی، باید این تفاوت را نیز در نظر گرفت.

نتایج آزمون های بنچمارک نشان می دهند که اپل در طراحی تراشه A20 Pro عملکرد خوبی داشته است.

افزایش عملکرد پردازنده مرکزی فراتر از یک بهبود جزئی و در حد پیشرفت نسلی است.

تراشه جدید در آزمون های چند هسته ای پردازنده مرکزی حدود ۲۷ درصد و در آزمون های سنگین پردازنده گرافیکی حدود ۱۳ درصد عملکرد بهتری ارائه می دهد.

همچنین، در آزمون ترکیبی AnTuTu 11، آیفون ۱۸ پرو جدید حدود ۴۳ درصد سریع تر از آیفون ۱۷ پرو عمل می کند که دستاورد قابل توجهی است.

پایداری عملکرد

عملکرد پایدار آیفون ۱۸ پرو بیش از حد قابل قبول بود؛ به ویژه با توجه به اندازه دستگاه و قدرت بالای تراشه آن.

این گوشی در آزمون استرس APSI Bench به امتیاز ۷۲ درصد و در آزمون استرس 3DMark Wild Life Extreme به پایداری ۴۸ درصدی پردازنده گرافیکی دست یافت.

با این حال، عملکرد آن در مقایسه با نسل قبلی اندکی ضعیف تر شده است و به سطح آیفون ۱۸ پرو مکس نمی رسد.

البته، این موضوع قابل انتظار است؛ زیرا مدل پرو مکس بدنه بزرگ تری دارد و در نتیجه، امکان دفع بهتر گرما در آن فراهم شده است.

دوربین ها

پس از ارائه دو ارتقای کمابیش مهم در دوربین ها در سال گذشته، اپل در مدل های پرو آیفون ۱۸ تا اندازه ای عقب نشینی کرده و تغییرات سخت افزاری زیادی ارائه نمی دهد.

در نسل آیفون ۱۷ پرو، دوربین تله فوتو و دوربین سلفی جدیدی به کار گرفته شدند.

اما در آیفون ۱۸ پرو، تنها قابلیت سخت افزاری جدید، ساز و کار دیافراگم متغیر در دوربین اصلی است و تغییر مهم دیگری دیده نمی شود.

البته، این گوشی دیافراگم بازتری نیز در حداکثر حالت خود دارد و شاید به حسگر جدیدی هم مجهز شده باشد، هر چند مشخصات آن همچنان بدون تغییر باقی مانده است.

اپل یک دیافراگم شش تیغه در لنز دوربین اصلی قرار داده است که می تواند بین چهار تنظیم از پیش تعیین شده جابه جا شود بازترین حالت با گشودگی f/1.48 که از دیافراگم ثابت f/1.78 در آیفون ۱۷ پرو بازتر است حالت های f/1.8، f/2.8 و f/4.0.

امکان انتخاب دستی مقادیر بین این حالت ها وجود ندارد و به نظر می رسد گوشی در حالت خودکار نیز مقادیر دلخواه دیگری را انتخاب نمی کند.

اینکه چرا به لنزی با دیافراگم متغیر در گوشی هوشمند نیاز داریم، موضوعی قابل بحث است.

با این حال، صرف نظر از دیدگاه شما، دیافراگم بازتر در بیشترین حالت خود، در بیشتر موارد برای عکاسی در نور کم مفید است.

با در نظر گرفتن این موضوع، امکان بستن دیافراگم، دست کم تا اندازه ای، نیز برای ما ارزشمند است؛ زیرا در شرایط نوری مناسب تر می تواند به بهبود عملکرد دوربین کمک کند.

در مورد کنترل عمق میدان نیز، اگر چه این امکان وجود دارد، در آیفون به دلیل فاصله فوکوس حداقل کمابیش زیاد دوربین، اهمیت عملی آن تا اندازه ای کاهش می یابد.

موضوع دیگر، فیلمبرداری است.

در این شرایط، ممکن است بخواهید در محیط های روشن تر دیافراگم را ببندید تا بتوانید به سرعت شاتر مشخصی دست پیدا کنید.

آیفون ۱۸ پرو این امکان را در اختیار شما قرار می دهد؛ اما اینکه این قابلیت در عمل ابزاری کاربردی و موثر است یا فقط مزیتی نظری به شمار می رود، همچنان جای بحث دارد.

در هر صورت، مهم ترین قابلیت جدید دوربین همین ساز و کار دیافراگم متغیر در دوربین اصلی است.

بررسی های قطعات داخلی منتشر شده در اینترنت نشان می دهند که شاید از مدل جدیدی از حسگر در دوربین اصلی استفاده شده باشد؛ اما مشخصات پایه آن همچنان یکسان است: اندازه اپتیکی ۱/۱.۲۸ اینچ و وضوح ۴۸ مگا پیکسل.

این دوربین مانند نسل قبل از لرزشگیر تصویر مبتنی بر جابه جایی حسگر استفاده می کند.

دوربین تله فوتو نیز مانند سال گذشته باقی مانده است.

این دوربین با لنزی معادل ۱۰۰ میلی متر، بزرگ نمایی اپتیکی ۴ برابری ارائه می دهد؛ اما همچنان در فوکوس از فاصله نزدیک مشکل دارد.

دوربین فوق عریض نیز فاصله کانونی معادل حدود ۱۳ میلی متر دارد.

گوشی های رقیب از سری پیکسل و گلکسی نیز پوشش مشابهی ارائه می دهند؛ پوششی که باید بگوییم بسیار گسترده است.

هر دو حسگر دارای اندازه اپتیکی ۱/۲.۵۵ اینچ و وضوح اسمی ۴۸ مگا پیکسل هستند.

مانند سال گذشته، هر سه دوربین پشتی امکان عکاسی با وضوح ۲۴ مگا پیکسل را دارند و این وضوح، تنظیم پیش فرض نیز محسوب می شود.

در نتیجه، در بزرگ نمایی های ۰.۵ برابر، ۱ برابر و ۴ برابر، عکس ها با وضوح ۲۴ مگا پیکسل ثبت می شوند؛ در حالی که بزرگ نمایی های ۲ برابر و ۸ برابر همچنان به وضوح ۱۲ مگا پیکسل محدود هستند.

در بزرگ نمایی های بومی دوربین ها، گزینه ثبت عکس با وضوح ۴۸ مگا پیکسل نیز در دسترس است.

دوربین سلفی معرفی شده در نسل آیفون ۱۷ همچنان در این نسل حضور دارد.

این دوربین از حسگری هشت ضلعی با وضوح ۱۸ مگا پیکسل استفاده می کند و به شما اجازه می دهد بدون توجه به اینکه گوشی را چگونه در دست گرفته اید، در هر دو حالت عمودی و افقی عکس بگیرید.

این قابلیت همچنان جالب است؛ البته مطمئن نیستیم که پس از گذشت یک سال از معرفی آن، توانسته باشد تحولی اساسی ایجاد کند.

دکمه Camera Control نیز از نسل قبل به این گوشی منتقل شده است و همچنان از عملکردهای فشردن و کشیدن انگشت برای اجرای دوربین، ثبت عکس و تغییر تنظیماتی مانند نوردهی، سبک های عکاسی، بزرگ نمایی و جابه جایی بین دوربین ها پشتیبانی می کند.

قابلیت جدید، نوعی حالت دستی است که به شکلی غیرمستقیم در دسترس قرار گرفته است.

اکنون در همان پنلی که می توانید حالت های فلاش و سبک های عکاسی را تغییر دهید، گزینه هایی برای تنظیم سرعت شاتر و تراز سفیدی نیز وجود دارد.

به نظر ما، این تغییر برای آیفون اهمیت زیادی دارد.

از همین بخش می توانید گزینه انتخاب دیافراگم را نیز باز کنید.

شاید اپل با خود فکر کرده است که حالا که قرار است دیافراگم متغیر را اضافه کند، افزودن چند تنظیم دیگر نیز ضرری ندارد.

با این حال، امکان تنظیم دستی حساسیت ISO همچنان وجود ندارد؛ هر چند مطمئن نیستیم که با توجه به ترکیب چند فریم در گوشی های هوشمند، مقدار ISO به خودی خود اهمیت زیادی داشته باشد.

نمی توان گفت کار با این کنترل ها به طور ویژه آسان و شهودی است.

برای تنظیم هر گزینه باید بین تنظیمات جابه جا شوید و آنها را یکی یکی تغییر دهید.

بازگرداندن تنظیمات به حالت خودکار نیز باید به همین ترتیب انجام شود.

برای بازگرداندن هر تنظیم به حالت خودکار و بستن پنل، ممکن است لازم باشد دو بار روی صفحه ضربه بزنید.

البته، شاید اگر به شیوه کار اپل عادت داشته باشید، مشکلی با این روش نداشته باشید.

نکته دیگر این است که تعدادی از تنظیمات دوربین همچنان در منوی تنظیمات عمومی گوشی قرار دارند، نه در خود برنامه دوربین.

با این حال، در این مرحله دیگر به سختی می توان این موضوع را یک ایراد دانست؛ زیرا این همان شیوه ای است که اپل انتخاب کرده است.

کیفیت تصاویر در نور روز

دوربین اصلی

اگر پیش از این با عکس های ثبت شده با آیفون های جدید آشنا شده باشید، هنگام بررسی تصاویر آیفون ۱۸ پرو نیز با نتیجه ای آشنا روبرو خواهید شد؛ به ویژه اگر از آیفون ۱۷ پرو یا پرو مکس استفاده کرده باشید.

عکس های پیش فرض با وضوح ۲۴ مگا پیکسل، جزئیات بسیار خوبی دارند و بافت های پراکنده در آنها به خوبی مشخص شده اند، هر چند تا اندازه ای ظاهر دیجیتالی دارند.

اشباع رنگ ها در حد متعادلی قرار دارد، اما تصاویر بی روح نیستند و تراز سفیدی نیز در بیشتر موارد دقیق است.

نتایج دوربین اصلی را در تنظیمات مختلف دیافراگم نیز بررسی کردیم.

در یک صحنه بیرونی و روشن در طول روز، با فاصله فوکوس معمولی، تفاوت معناداری در وضوح تصویر بین بازترین حالت دیافراگم و حالت بسته تر مشاهده نمی شود.

اگر در شرایط نوری کمی تاریک تر عکاسی کنید، تنظیم دیافراگم روی f/4.0 ممکن است باعث افزایش حساسیت ISO شود و این موضوع می تواند به کیفیت تصویر آسیب برساند.

مهم ترین تفاوت زمانی دیده می شود که از سوژه های نزدیک در صحنه هایی با عمق قابل توجه عکس می گیرید.

در چنین شرایطی، استفاده از بازترین حالت دیافراگم باعث می شود بخش کوچک تری از سوژه در محدوده فوکوس قرار بگیرد و نواحی خارج از فوکوس محوتر شوند.

این نتیجه از نظر نظری قابل انتظار است و در عمل نیز، با شدت های متفاوت، مشاهده می شود.

عمق میدان به عوامل مختلفی بستگی دارد که فاصله سوژه یکی از آنها است.

هرچه سوژه به دوربین نزدیک تر باشد، عمق میدان کمتر خواهد بود.

با در نظر گرفتن این موضوع، فاصله فوکوس حداقل دوربین اصلی که کمابیش زیاد و برابر با ۱۷.۵ سانتی متر است، اهمیت پیدا می کند.

این فاصله از لبه بیرونی برآمدگی دوربین اندازه گیری شده است؛ بنابراین، از نظر فنی، فاصله واقعی سوژه از دوربین محسوب می شود.

در نتیجه، حتی در کمترین فاصله فوکوس نیز عمق میدان آن قدر کم نیست که برای افزایش آن، بستن دیافراگم ضرورت داشته باشد.

از زاویه ای دیگر، اگر هدف افزایش محوشدگی پس زمینه و جداسازی بهتر سوژه از محیط باشد، تفاوت بین نتایج دیافراگم f/1.48 و f/1.8، یعنی مقداری که آیفون های قدیمی تر ارائه می دهند، در بسیاری از موارد ناچیز است.

این موضوع حتی در کمترین فاصله فوکوس نیز صدق می کند؛ جایی که انتظار می رود تفاوت بیش از هر موقعیت دیگری مشهود باشد.

بنابراین، اگر چه وجود دیافراگم متغیر در اصل قابلیت خوبی است، از نظر ما در این پیاده سازی مشخص، مزیت عملی آن محدود است.

با کنار گذاشتن این موضوع و پرداختن به نکات ساده تر، عکس های پرتره افراد با دوربین آیفون بسیار خوب هستند.

به نظر می رسد کیفیت آنها امسال بهتر شده و وضوح و جزئیات تا اندازه ای افزایش یافته اند.

با این حال، همچنان می توان گرایش قدیمی و شناخته شده آیفون را مشاهده کرد که برای جلوگیری از بیش از حد روشن شدن پوست، بخش های روشن آن را به شدت کنترل می کند.

این رویکرد در محیط های آفتابی می تواند به ایجاد رنگ هایی بیش از حد گرم و اشباع منجر شود؛ به ویژه با توجه به اینکه رنگ پوست در حالت کلی نیز تمایل به گرمی دارد.

البته، این مشکل چندان جدی نیست.

حالت ۴۸ مگا پیکسلی دوربین اصلی نیز در مقایسه با حالت های ثبت تصویر با وضوح اسمی، عکس های بسیار خوبی تولید می کند.

جزئیات به خوبی مشخص هستند و محدوده دینامیکی با عکس های ثبت شده در وضوح پیش فرض یکسان است.

عکس های دوربین اصلی با بزرگ نمایی ۲ برابری نیز وضوح جزئیات بسیار خوبی دارند و از نظر ویژگی های کلی تصویر، همانند عکس های ثبت شده با بزرگ نمایی ۱ برابری هستند؛ همان طور که انتظار می رود.

با این حال، وضوح تصاویر در بزرگ نمایی ۲ برابری به ۱۲ مگا پیکسل محدود است، در حالی که تصاویر بزرگ نمایی ۱ برابری با وضوح ۲۴ مگا پیکسل ثبت می شوند.

بنابراین، اگر چه کادر تصویر به راستی معادل بزرگ نمایی ۲ برابری است، تفاوت در بازنمایی سوژه هنگام مشاهده تصاویر با بزرگ نمایی ۱:۱، دو برابر نیست.

عکس های پرتره با بزرگ نمایی ۲ برابری نیز کیفیت خوبی دارند و جزئیات فراوانی را ثبت می کنند.

در این تصاویر، همان گرایش به رنگ های گرم و کنترل بخش های روشن تصویر نیز دیده می شود.

دوربین تله فوتو

تصاویر ثبت شده با دوربین تله فوتو و بزرگ نمایی ۴ برابری، در مجموع کیفیت خوبی دارند؛ اما آن وضوح و شفافیت جزئیاتی را که انتظار داریم، ارائه نمی دهند.

بنابراین، عملکرد این دوربین مشابه سال گذشته است.

شاید ترجیح دهیم به جای تصاویر پیش فرض ۲۴ مگا پیکسلی، نسخه های ۱۲ مگا پیکسلی را بررسی کنیم؛ اما اگر اپل همچنان بر استفاده از وضوح ۲۴ مگا پیکسل اصرار دارد، باید دوربین تله فوتو را بر اساس همین تصاویر ارزیابی کنیم.

این تصاویر به اندازه کافی واضح و دقیق نیستند.

با این حال، وقتی از فاصله دورتری به نتایج نگاه می کنیم، محدوده دینامیکی و رنگ ها عالی هستند و ایرادی به آنها وارد نیست.

تصاویر نزدیک از چهره افراد با بزرگ نمایی ۴ برابری، در مقایسه با عکس های سال گذشته وضوح بیشتری دارند.

این تفاوت به احتمال زیاد ناشی از اصلاح پردازش تصویر توسط اپل است؛ به این معنا که این شرکت از رویکردی که در آیفون ۱۷ پرو آن را کاهش عمدی وضوح جزئیات می دانستیم، فاصله گرفته است.

در هر صورت، فاصله کانونی معادل ۱۰۰ میلی متر برای ثبت عکس های پرتره با کادر بسته بسیار مناسب است.

تصاویر ثبت شده در حالت ۴۸ مگا پیکسلی کمی دانه دانه هستند و در نگاه نخست، جزئیات بیشتری را نشان نمی دهند.

با این حال، شاید در صحنه های روشن، اندکی بافت اضافی در آنها وجود داشته باشد؛ البته به شرطی که برای پردازش جزئیات، تلاش بیشتری به خرج دهید و خودتان این کار را انجام دهید.

عکس های ثبت شده با بزرگ نمایی ۸ برابری نیز دانه دانه هستند و تا اندازه ای وضوح نرمی دارند؛ اما با در نظر گرفتن شرایط و سطح بزرگ نمایی، در مجموع نتایج قابل قبولی ارائه می دهند.

دوربین فوق عریض

عکس های ۲۴ مگا پیکسلی دوربین فوق عریض، در صحنه های روشن و فضای باز از نظر جزئیات کیفیت خوبی دارند؛ اما در محیط های داخلی کمی کمتر رضایت بخش هستند.

به نظر ما، دوربین فوق عریض در ثبت تصاویر ۲۴ مگا پیکسلی که ظاهر خوبی داشته باشند، در مقایسه با دو دوربین دیگر ضعیف تر عمل می کند؛ با این حال، عملکرد آن همچنان قابل قبول است.

بار دیگر، محدوده دینامیکی کاملا رضایت بخش است و رنگ ها نیز کیفیت بسیار خوبی دارند و با عملکرد سایر دوربین ها هماهنگ هستند.

تصاویر ۴۸ مگا پیکسلی نیز نمونه دیگری از این وضعیت هستند: شاید با دقت بسیار زیاد بتوان کمی جزئیات بیشتر در آنها پیدا کرد، اما واقعا چه فایده ای دارد؟

نمای نزدیک

رویکرد آیفون برای عکاسی از سوژه های نزدیک، از مدت ها پیش بر استفاده از بزرگ نمایی دیجیتال دوربین فوق عریض استوار بوده است تا میدان دید آن با دوربین اصلی مطابقت پیدا کند.

این روش در آیفون ۱۸ پرو نیز همچنان به کار گرفته می شود.

روشن است که این شیوه معمولا باعث ایجاد سایه روی سوژه یا ایجاد مزاحمت برای آن به شکل های دیگر می شود.

افزون بر این، پرسپکتیو حاصل چندان ایده آل نیست؛ مگر آن که به دنبال چنین نتیجه ای باشید.

با وجود این محدودیت ها، اگر بتوانید راهی برای کنار آمدن با آنها پیدا کنید، عکس ها می توانند کیفیت بسیار خوبی داشته باشند.

روش جایگزین این است که با دوربین اصلی و بزرگ نمایی ۲ برابری عکاسی کنید تا در مقایسه با بزرگ نمایی ۱ برابری، نسبت باز تولید بهتری به دست آورید.

در عین حال، فاصله مشخصی با سوژه حفظ کنید؛ این فاصله، همان طور که پیش تر اشاره کردیم، ۱۷٫۵ سانتی متر است.

چنین کاری با دوربین فوق عریض امکان پذیر نیست.

با این حال، جزئیات این تصاویر بی گمان بهتر نیست و کیفیت باز تولید سوژه نیز به پای نتیجه ای که با دوربین فوق عریض به دست می آورید، نمی رسد.

از اپل استقبال می کنیم اگر به جای این روش، استفاده از یک دوربین تله فوتو با قابلیت فوکوس از فاصله نزدیک را در پیش بگیرد.

کیفیت تصاویر در نور کم

دوربین اصلی

در عکاسی شبانه نیز، مانند نسل قبلی، آیفون ۱۸ پرو معمولا به ندرت از پردازش اختصاصی حالت شب استفاده می کند.

در نتیجه، دوربین اصلی در بیشتر صحنه ها، به جز تاریک ترین محیط ها، عکس های ۲۴ مگا پیکسلی در نور کم ثبت می کند.

باید بگوییم این عکس ها کیفیت بسیار خوبی دارند.

مقداری نویز دانه دانه در آنها دیده می شود، اما در کنار آن، جزئیات فراوانی نیز وجود دارد.

محدوده دینامیکی گسترده است، تراز سفیدی در شرایط نوری ترکیبی به خوبی مدیریت می شود و رنگ ها نیز دقیق و خوشایند هستند.

عکس های ثبت شده با بزرگ نمایی ۲ برابری نیز به درستی عالی هستند.

این تصاویر از بهترین نتایجی هستند که می توان در تاریکی با بزرگ نمایی ۲ برابری دوربین اصلی انتظار داشت.

حتی اگر دوربینی اختصاصی با چنین سطحی از بزرگ نمایی ساخته شود، بعید است بتواند عملکردی بهتر از این ارائه دهد.

دوربین تله فوتو

دوربین تله فوتو در بزرگ نمایی ۴ برابری نیز می تواند عملکرد بسیار خوبی داشته باشد، اما چند نکته وجود دارد که باید در نظر گرفت.

این دوربین هم تمایل چندانی به فعال کردن حالت شب ندارد و بدون استفاده از آن، عکس های ۲۴ مگا پیکسلی وضوحی کمتر از حد مطلوب دارند.

شاید اگر با آگاهی با وضوح ۱۲ مگا پیکسل عکاسی کنید، چه با حالت شب و چه بدون آن، نتیجه بهتری به دست آورید.

در صحنه هایی که حالت شب فعال شد، تصاویر با وضوح ۱۲ مگا پیکسل ذخیره شدند و در سطح پیکسل کیفیت بهتری داشتند؛ نویز دانه دانه کمتر بود و جزئیات وضوح بیشتری داشتند.

در هر صورت، از نظر کلی نمی توان انتظار چندان بیشتری داشت؛ محدوده دینامیکی و رنگ ها به سختی جای انتقاد دارند.

در بزرگ نمایی ۸ برابری، عکس ها وضوح کمتری دارند و نویز آنها بیشتر است.

این تصاویر به افزایش وضوح و کنتراست جزئیات ریز نیاز دارند.

اگر برای بهبود آنها کمی وقت بگذارید، می توانند ظرفیت خوبی از خود نشان دهند؛ اما در حالت اولیه و بدون پردازش بیشتر، کمی نا امید کننده هستند.

دوربین اولتراواید

وضعیت حالت شب در دوربین فوق عریض نیز مشابه است.

در نتیجه، اغلب با عکس های ۲۴ مگا پیکسلی مواجه می شوید که تا حدودی نرم و پرنویز هستند.

در حالی که با استفاده از حالت شب می توانستید تصاویر ۱۲ مگا پیکسلی واضح تر و پاکیزه تری داشته باشید.

نوردهی تصاویر کمابیش تاریک است و روشنایی به سمت لبه ها و گوشه های تصویر به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

به نظر ما، اپل باید پردازش تصاویر در نور کم را بهبود دهد؛ به ویژه در دوربین فوق عریض.

سلفی

قابلیت تغییر جهت دوربین سلفی که یکی از ویژگی های جالب آن به شمار می رود، از نسل قبلی به این نسل نیز منتقل شده است.

فاصله کانونی بومی معادل ۲۰ میلیمتر، برای عکاسی از گروه های بزرگ یا ثبت بخش بیشتری از محیط اطراف بسیار مناسب است.

در مقابل، اگر گوشی را در حالت عمودی نگه دارید، معمولا به طور پیش فرض از حالت بزرگ نمایی شده با فاصله کانونی معادل ۳۰ میلی متر استفاده می کند.

قابلیت فوکوس خودکار نیز امکان عکاسی از فاصله نزدیک را فراهم می کند که این ویژگی هم ارزشمند است.

تصاویر ثبت شده تا حدودی جزئیاتی با ظاهر دیجیتالی دارند و در موهای صورت نیز مقداری پیکسل پیکسل شدن دیده می شود؛ اما میزان جزئیات همچنان زیاد است و این نکته مثبتی به شمار می رود.

تأکید بر بازیابی جزئیات بخش های روشن چهره نیز همچنان ادامه دارد و ممکن است باعث ایجاد گرمای رنگی بیشتری شود؛ هر چند این موضوع لزوما آزار دهنده نیست.

عملکرد در نور کم جای بحث بیشتری دارد.

گوشی در یکی از صحنه های معمول آزمایش نتوانست روی چهره فوکوس کند؛ دستگاه دیگری که برای بررسی در اختیار داشتیم نیز در همان صحنه با همین مشکل روبرو شد.

با این حال، تصویر ثبت شده در صحنه دیگر در مجموع ظاهر خوبی دارد، هر چند وضوح آن همچنان کمی کمتر از حد مطلوب است.

منظورمان را اشتباه برداشت نکنید؛ ما همچنان از دوربین سلفی آیفون رضایت داریم، اما این دوربین بی نقص نیست.

فیلمبرداری

امسال تغییرات زیادی در قابلیت های فیلمبرداری آیفون پرو ایجاد نشده است.

این گوشی همچنان می تواند با تمام دوربین های خود، شامل سه دوربین پشتی و دوربین جلویی، با وضوح 4K و نرخ های ۶۰، ۳۰ یا ۲۴ فریم در ثانیه فیلمبرداری کند.

دوربین اصلی پشتی همچنین امکان ضبط ویدیو با وضوح 4K و نرخ ۱۲۰ فریم در ثانیه را در بزرگ نمایی های ۱ برابری و ۲ برابری فراهم می کند.

در نسخه های اروپایی که از بازار تهیه کردیم، حالت های PAL با نرخ های ۲۵ و ۱۰۰ فریم در ثانیه نیز در دسترس بودند؛ البته برای استفاده از آنها باید این قابلیت را در تنظیمات فعال کنید.

قابلیت فیلمبرداری با فرمت Dolby Vision در تمام حالت ها وجود دارد.

همچنین گزینه های ProRes و Apple Log 2 نیز در دسترس هستند؛ هر چند برای استفاده از برخی حالت های دارای نرخ فریم بالاتر، باید ویدیو را روی حافظه ذخیره سازی خارجی ضبط کنید.

اگر بخواهید با وضوح 4K و نرخ ۶۰ فریم در ثانیه یا بالاتر فیلمبرداری کنید، باید از فرمت HEVC/h.265 با بازدهی بالا استفاده کنید.

در حالت های دارای نرخ فریم پایین تر، می توانید بین این فرمت و فرمت AVC/h.264 انتخاب کنید.

کنترل های دستی مربوط به سرعت شاتر، تراز سفیدی و دیافراگم در حالت فیلمبرداری نیز در دسترس هستند.

وجود این قابلیت تا حدودی غافلگیر کننده است و البته بسیار خوشایند به شمار می رود.

حداکثر وضوح و نرخ فریم در حالت سینمایی اکنون به 4K با نرخ ۶۰ فریم در ثانیه رسیده است؛ در حالی که این مقدار در نسل قبل به 4K با نرخ ۳۰ فریم در ثانیه محدود بود.

مانند گذشته، می توان آیفون را طوری تنظیم کرد که صدا را به صورت فضایی ضبط کند.

در این حالت، دو مسیر صوتی در فایل قرار می گیرند: یک مسیر AAC استریو برای سازگاری با دستگاه های قدیمی تر و یک مسیر AAC چهار کاناله.

گزینه های ساده تر استریو و مونو نیز در دسترس هستند.

لرزشگیر در تمام حالت ها، از جمله 4K با نرخ ۱۲۰ فریم در ثانیه، همواره فعال است.

اگر روش دیگری برای ثابت نگه داشتن تصویر در اختیار داشته باشید، باز هم نمی توانید آن را خاموش کنید.

آیفون ها به دلیل کیفیت بالای فیلمبرداری شهرت دارند و دلیلی وجود ندارد که این ویژگی در آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس تغییر کرده باشد.

خروجی سه دوربین پشتی از نظر رنگ و نوردهی هماهنگی دقیقی دارد.

این هماهنگی باعث می شود هر سه دوربین رنگ هایی دلپذیر، محدوده دینامیکی گسترده و کنتراست بسیار خوبی ارائه دهند.

جزئیات نیز کیفیت بسیار خوبی دارند و حتی در بزرگ نمایی های ۲ و ۸ برابری هم نتایج قابل قبول هستند.

در شب، دوربین اصلی و دوربین تله فوتو معمولا بازتاب های داخلی کاملا محسوسی از منابع نوری درخشان نشان می دهند که به طور مستقیم به سمت دوربین می تابند.

این ویژگی از مشکلات دیرینه لنزهای اپل است و این بار نیز برطرف نشده است. البته دوربین فوق عریض به این مشکل دچار نیست.

جدا از این مسئله، ویدیوهای ضبط شده با دوربین اصلی بسیار خوب هستند و محدوده دینامیکی گسترده، رنگ های دقیق و جزئیات واضحی دارند.

دوربین تله فوتو نیز تصاویر واضح و پرجزئیاتی ثبت می کند و در مجموع عملکرد بسیار خوبی دارد.

دوربین فوق عریض عملکرد قابل قبولی ارائه می دهد، اما برای کارهایی که کیفیت تصویر در آنها اهمیت بسیار زیادی دارد، انتخاب مناسبی نیست.

نمی توان به آسانی از الگوریتم های لرزشگیر آیفون ایراد گرفت.

دوربین اصلی و دوربین فوق عریض هنگام فیلمبرداری از حالت ایستاده، تصویر را به شکل بسیار پایداری ثبت می کنند و موج دار شدن جزئی تصویر در دوربین تله فوتو نیز به هیچ وجه نگران کننده نیست.

حرکت های افقی نرم دوربین نیز کیفیت خوبی دارند و در دوربین تله فوتو، این حرکت ها از بسیاری از نمونه های رقیب با بزرگ نمایی مشابه، روان تر هستند.

دوربین اصلی همچنین در کاهش لرزش های ناشی از راه رفتن عملکرد بسیار خوبی دارد.

مقایسه آیفون 18 پرو

آیفون ۱۸ پرو جدید کمی گران تر از مدل سال گذشته عرضه می شود که دلیل اصلی آن، افزایش قیمت حافظه رم است.

درست است که در بخش های مختلف، چند ارتقای جزئی دریافت می کنید؛ اما قیمت پایه ۱۲۰۰ دلار در آمریکا و ۱۴۵۰ یورو در اروپا کمی بالا است.

بنابراین، آیا ارتقا از یک آیفون قدیمی تر ارزش دارد؟

پاسخ به شرایط شما بستگی دارد.

اگر از آیفون ۱۶ پرو یا مدل جدیدتری استفاده می کنید، احتمالا ارتقا ارزش چندانی ندارد.

در واقع، برخی کاربران حتی آیفون ۱۵ پرو را نیز همچنان به اندازه کافی مناسب می دانند و ما هم تا حد زیادی با این نظر موافق هستیم.

اما اگر قصد خرید یک گوشی ممتاز کاملا جدید را دارید یا مدت زیادی از آخرین ارتقای گوشی شما گذشته است، پرداخت مبلغی بیشتر برای خرید جدیدترین مدل، یعنی آیفون ۱۸ پرو، می تواند ارزشمند باشد.

در هر صورت، عمر باتری آیفون ۱۸ پرو در میان مدل های معمولی سری پرو، بهترین عملکردی است که تاکنون دیده ایم.

سرعت شارژ کمی بیشتر شده، بلندگوها صدای بلندتری تولید می کنند و برخی کاربران نیز از دیافراگم متغیر و دیگر بهبودهای جزئی دوربین استقبال خواهند کرد.

از سوی دیگر، آیفون ۱۷ پرو با قیمتی به مراتب پایین تر، بخش عمده ای از همین تجربه را در اختیار شما قرار می دهد.

اگر چه تعداد زیادی از کاربران بین iOS و اندروید دست به انتخاب نمی زنند، باید دست کم به چند جایگزین ممتاز و جمع و جور اشاره کنیم که اگر به دنبال تجربه ای متفاوت هستید، ارزش بررسی دارند.

گلکسی S26 و پیکسل ۱۱ پرو مهم ترین رقبای آیفون ۱۸ پرو هستند.

پیکسل ۱۱ پرو می تواند از نظر توانایی های دوربین با آیفون رقابت کند، اما سامسونگ S26 از این نظر کمی عقب تر به نظر می رسد.

با این حال، آیفون همچنان بهترین انتخاب برای فیلمبرداری است.

آیفون امسال در چند زمینه نیز برتری دارد که اپل به طور سنتی در آنها عملکرد ضعیف تری داشته است.

این گوشی سریع تر از هر دو رقیب گلکسی و پیکسل شارژ می شود و عمر باتری بیشتری ارائه می دهد.

البته نکته قابل توجه این است که هر دو جایگزین اندرویدی قیمت بسیار پایین تری دارند.

اگر خوش شانس باشید و گزینه های بیشتری برای انتخاب در اختیار داشته باشید، شیائومی ۱۷ را نیز در نظر بگیرید.

این گوشی، به جز در زمینه فیلمبرداری، از نظر تجربه عکاسی با آیفون رقابت موفقی دارد و در عین حال، عمر باتری بیشتر و سرعت شارژ بالاتری ارائه می دهد.

اما آیفون ۱۸ پرو مکس چطور؟

پاسخ به این پرسش ساده است. با پرداخت ۱۰۰ دلار یا ۱۵۰ یورو بیشتر، علاوه بر صفحه نمایش بزرگ تر، از عمر باتری طولانی تر و سرعت شارژ بالاتر نیز بهره مند می شوید.

نتیجه گیری

آیفون پرو معمولی همچنان یکی از معدود گوشی های ممتاز و جمع و جور در بازار به شمار می رود.

در حالی که آیفون ۱۸ پرو مکس در میان انبوهی از رقبای اندرویدی قرار دارد، آیفون ۱۸ پرو تنها با چند رقیب محدود روبرو است.

در میان محصولات خود اپل نیز، ممکن است این مدل در مقایسه با آیفون ۱۷ پرو، به روز رسانی کمابیش جزئی به نظر برسد.

بله، ظاهر آن تا حدودی شبیه مدل سال گذشته است؛ اما مگر رویکرد اپل در طراحی محصولات خود از مدت ها پیش همین نبوده است؟

اگر از ظاهر آن فراتر بروید، متوجه می شوید که اگر چه با جهشی بزرگ روبرو نیستیم، این مدل گامی ارزشمند در جهت بهبود و تکامل فرمول قبلی به شمار می رود.

اپل با عرضه آیفون ۱۸ پرو، یک گوشی هوشمند جمع و جور و بسیار متعادل ساخته است که کمابیش هیچ نقطه ضعف مهمی ندارد؛ مگر شاید وزن کمابیش زیاد آن.

این گوشی نمایشگری عالی، عمر باتری طولانی، سرعت شارژ بیشتر، بلندگوهای فوق العاده و تجربه عکاسی و فیلمبرداری بسیار خوبی دارد.

عملکرد تراشه جدید نیز شاید بزرگ ترین شگفتی امسال باشد؛ زیرا ارتقایی واقعی در سطح یک نسل جدید ارائه می دهد.

با این حال، قیمت این گوشی بسیار بالا است و به همین دلیل، بی گمان مقرون به صرفه ترین گزینه موجود در بازار نیست.

اما اگر بودجه کافی دارید و به دنبال یک گوشی ممتاز و جمع و جور هستید، آیفون ۱۸ پرو بدون تردید یکی از بهترین گزینه هایی است که در حال حاضر می توانید تهیه کنید.

نقاط قوت

• طراحی جمع و جور و ممتاز با داینامیک آیلند کوچک تر.
• نمایشگر LTPO OLED روشن و مجهز به امکانات فراوان.
• عمر باتری بهتر و سرعت شارژ بیشتر.
• کیفیت فوق العاده بلندگوها.
• عملکرد پردازشی پیشرفته و قدرتمند.
• کیفیت مناسب عکس ها در تمام دوربین ها.
• کیفیت بسیار خوب فیلمبرداری.

نقاط ضعف

• وزن کمابیش زیاد.
• قیمت بالاتر در مقایسه با نسل قبلی.
• تغییرات بسیار اندک در بخش دوربین.
• کاربران اروپایی در حال حاضر از هوش مصنوعی سیری بهره مند نمی شوند؛ و شاید هرگز هم به آن دسترسی پیدا نکنند.

منابع

https://www.apple.com/iphone-18-pro

https://www.gsmarena.com/apple_iphone_18_pro-review-3003.php