Samsung Galaxy A18 4G – سامسونگ A18 4G

گوشی سامسونگ A18 4G در تاریخ سه شنبه 24 شهریور 1405 معرفی گردید.

بیایید صریح باشیم: سامسونگ A18 4G از آن دسته گوشی هایی نیست که تیتر خبرها را به خود اختصاص دهد.

سامسونگ A18 4G نمونه ای روشن از رویکرد سامسونگ در ارائه امکانات اساسی و افزودن چند قابلیت اضافی با دقت انتخاب شده، بدون افزایش قیمت است.

قیمت سامسونگ A18

128GB	آمازون آلمان	217.95 یورو
128GB	آمازون انگلستان	189.99 پوند
256GB	آمازون آلمان	335.80 یورو

جدول مشخصات

تکنولوژی شبکه	GSM – HSPA – LTE
ابعاد (میلیمتر)	164.4×77.9×7.7
وزن (گرم)	196
قاب جلو	شیشه
قاب پشت	پلاستیک
فریم	پلاستیک
تعداد سیم کارت	2
نوع سیم کارت	Nano-SIM
پشتیبانی از eSIM	ندارد
رتبه IP	64
نوع صفحه نمایش	Super AMOLED, 90Hz
اندازه صفحه نمایش	6.7inches, 110.2cm2 (~86.0% screen-to-body ratio)
رزولوشن صفحه نمایش	1080x2340pixels, 19.5:9ratio (~385ppi density)
محافظ صفحه نمایش	Corning Gorilla Glass 3
سیستم عامل	Android 17, up to 6 major OS updates, One UI 9
تراشه (چیپست)	Exynos 1610
پردازنده	Octa-core (2×2.4 GHz Cortex-A7X & 6×2.0 GHz Cortex-A55)
پردازنده گرافیکی	Mali-G68
حافظه – رم	64GB 4GB RAM
حافظه – رم	128GB 4GB RAM
حافظه – رم	256GB 4GB RAM
نوع حافظه
دوربین اصلی	50MP, f/1.8, 26mm (wide), 1/2.76″, 0.64µm, PDAF
	5MP, f/2.2, 17mm (ultrawide), 1/5.0″, 1.12µm
	2MP (macro)
ویژگی‌های دوربین اصلی	LED flash, panorama, HDR
فیلمبرداری دوربین اصلی	1080p@30fps
دوربین سلفی	13MP, f/2.0, 27mm (wide), 1/3.1″, 1.12µm
ویژگی‌های دوربین سلفی	1080p@30fps
فیلمبرداری دوربین سلفی
جک 3٫5 میلیمتری	ندارد
وای فای	Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, dual-band, Wi-Fi Direct
بلوتوث	5.3, A2DP, LE
موقعیت یاب	GPS, GALILEO, GLONASS, BDS, QZSS
NFC	بسته به منطقه عرضه، ممکن است داشته باشد.
اینفرارد	ندارد
USB	USB Type-C 2.0
حسگرها	اثر انگشت – شتاب سنج – ژیروسکوپ – قطب نما – مجاورت مجازی
باتری	5000 mAh
شارژر بی سیم	ندارد
شارژ معکوس	ندارد
بنچمارک ها	AnTuTu: 483061 (v10), 609489 (v11)
	GeekBench: 2144 (v6)
	3DMark: 384 (Wild Life Extreme)
حداکثر روشنایی (نیت)	775
بلندی صدا (LUFS)	-25٫8
عمر باتری (ساعت)	۱۳:۱۰:۰۰

تصاویر

معرفی

گوشی های پرچمدار سری سامسونگ S شاید توجه ها را به خود جلب کنند، اما این گوشی های مقرون به صرفه سری A هستند که بخش بزرگی از بار فروش محصولات سامسونگ را بر دوش می کشند.

در نگاه نخست، به نظر می رسد در بخش پایین رده خانواده سامسونگ A، به ویژه در میان مدل های ارزان تر که فقط از شبکه 4G پشتیبانی می کنند، تغییر چندانی رخ نداده است.

با این حال، جایگزینی تراشه MediaTek Helio G99 با تراشه اختصاصی سامسونگ، یعنی Exynos 1610، شاید جذاب تر از چیزی باشد که در ابتدا به نظر می رسد.

شایان ذکر است که این دستگاه نسخه 4G سامسونگ A18 است که به تازگی و بدون سروصدای زیاد در اروپا معرفی شده است.

سامسونگ A18 4G از راه رسیده است و سامسونگ تغییرات عمده ای در فرمول آزمایش شده و موفق خود برای تولید گوشی های اقتصادی ایجاد نکرده است.

با این حال، در مقایسه با سامسونگ A17 4G سال گذشته، چند نکته قابل توجه دیده می شود.

بدنه همچنان بیشتر از پلاستیک ساخته شده است، اما A18 4G اکنون از گواهی مقاومت IP64 برخوردار است.

البته این ارتقا فقط به محافظت در برابر گرد و غبار مربوط می شود؛ بنابراین بهتر است انتظارات خود را در همین حد نگه دارید.

استفاده از تراشه جدید Exynos 1610 سامسونگ که در حال حاضر فقط در سامسونگ A18 4G به کار رفته است، تغییر دیگری است که ارزش بررسی دقیق تر دارد.

در سایر بخش ها، با مجموعه ای آشنا روبرو هستیم: نمایشگر 6.7 اینچی Super AMOLED ساخت سامسونگ با نرخ نوسازی 90 هرتز و بریدگی قدیمی قطره ای شکل دوربین سلفی.

حسگر اثر انگشت خازنی درون دکمه پاور و روی بخش برجسته ای از فریم قرار گرفته است؛ قابلیتی آشنا در زبان طراحی گوشی های سری A سامسونگ.

حاشیه های نمایشگر ضخیم هستند و بخش پایینی آن نیز برجستگی قابل توجهی دارد.

در پشت دستگاه هم مجموعه دوربین سه گانه عمودی همیشگی دیده می شود.

از نظر فنی سه دوربین در اختیار دارید، هر چند اینکه دوربین ماکرو 2 مگا پیکسلی تا چه اندازه شایسته این عنوان باشد، جای بحث دارد.

باتری 5000 میلی آمپر ساعتی با پشتیبانی از فناوری شارژ سریع پایه 25 واتی سامسونگ، در کنار مجموعه مناسبی از گزینه های ارتباطی و امکان افزایش فضای ذخیره سازی، بخش اصلی سخت افزار دستگاه را تکمیل می کند.

در نهایت، رابط کاربری One UI 9 مبتنی بر Android 17 و وعده دریافت حداکثر شش به روزرسانی اصلی سیستم عامل، این مجموعه را کامل می کنند.

با توجه به قیمت دستگاه، نرم افزار و پشتیبانی بلند مدت از آن، از نقاط قوت قابل توجه این محصول به شمار می روند.

جعبه گشایی

سامسونگ A18 4G در یک جعبه مقوایی دو تکه و ظریف عرضه می شود.

در ساخت بسته بندی آن به طور کامل از پلاستیک استفاده نشده است؛ حتی در قسمت بیرونی نیز به جای روکش پلاستیکی جمع شونده، همان دو برچسب پلمب کارخانه ای همیشگی سامسونگ دیده می شوند.

یک نگهدارنده مقوایی گوشی را به خوبی در جای خود ثابت نگه می دارد، هر چند ترجیح می دادیم یک لایه مقوایی کمی ضخیم تر روی نمایشگر قرار داشته باشد.

با این حال، به نظر می رسد بسته بندی وظیفه خود را به درستی انجام می دهد؛ دستگاهی که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفت، کاملا سالم به دستمان رسید.

در ادامه رویکرد سازگار با محیط زیست، روی جعبه ذکر شده است که برای چاپ آن از جوهر سویا استفاده شده است.

در چنین بسته بندی هایی در بیشتر موارد چاپ تک رنگ را مشاهده می کنیم، اما سامسونگ یک گام فراتر رفته و از تصویرسازی رنگی استفاده کرده است که حتی با رنگ گوشی داخل جعبه نیز هماهنگی دارد.

محتویات جعبه شامل یک کابل سفید USB Type-C به USB Type-C با جریان نامی 3 آمپر و بدون تراشه E-marker و یک ابزار خارج کردن سیم کارت است.

همین؛ مجموعه ای که این روزها کم و بیش از سامسونگ انتظار داریم.

طراحی

اگر در سه سال گذشته یا بیشتر با یکی از گوشی های سری سامسونگ A، به ویژه مدل های پایین رده، کار کرده باشید، به خوبی می دانید که از طراحی اقتصادی سامسونگ چه انتظاری باید داشته باشید.

البته، این توصیف شاید چندان منصفانه نباشد، زیرا طراحان سامسونگ به طور مداوم در حال اصلاح و بهبود ظاهر این گوشی ها هستند.

با این حال، برخی ویژگی های اصلی مانند بریدگی قطره ای شکل نمایشگر، چیدمان عمودی دوربین ها و دکمه های برجسته در سمت راست فریم همچنان حفظ شده اند.

این اصلاحات باعث شده اند فریم میانی صاف تر و ساده تر به نظر برسد.

اگر به گوشی های اقتصادی قدیمی تر سری A نگاه کنیم، سامسونگ در آن زمان از لبه های کمی خمیده استفاده می کرد، اما اکنون خود را با روندهای طراحی روز هماهنگ کرده است.

انحنای گوشه ها بسیار زیاد است و همین انحنا در گوشه های نمایشگر نیز دیده می شود؛ به طوری که تعداد پیکسل های حذف شده در این قسمت ها بیشتر از حد معمول است.

این ویژگی نیز یکی دیگر از روندهای طراحی است که اخیرا محبوبیت بیشتری پیدا کرده است.

بخش برجسته فریم میانی که دکمه پاور و کلید تنظیم صدا را در خود جای داده، اکنون به یکی از ویژگی های شاخص طراحی سری A تبدیل شده است.

سایر بخش های طراحی نیز به طور کلی تلاش می کنند به زبان طراحی سری S نزدیک تر شوند.

مجموعه دوربین که بار دیگر به شکل یک جزیره مستقل طراحی شده و جایگزین سه ماژول جداگانه شده است، نمونه خوبی از این رویکرد به شمار می رود.

از آنجا که صحبت از کلیدهای کنترلی شد، باید بگوییم A18 4G مجموعه ای کاملا استاندارد از این کلیدها را در اختیار دارد.

دکمه های سمت راست که پیش تر به آنها اشاره کردیم، در ارتفاع مناسبی قرار گرفته اند و بازخورد لمسی خوبی ارائه می دهند.

حسگر اثر انگشت درون دکمه پاور تعبیه شده است. این فناوری در حال حاضر به بلوغ قابل توجهی رسیده است.

حسگر به کار رفته در این گوشی هم دقت خوبی دارد و هم با سرعت بالایی عمل می کند و هیچ ایرادی به آن وارد نیست.

سمت مقابل فریم به طور کامل خالی است و فقط خشاب سیم کارت و کارت microSD در آن قرار دارد.

اگر چه سامسونگ در ایجاد پوشش مات و فلز مانند روی فریم های پلاستیکی میانی عملکرد بسیار خوبی پیدا کرده است، اما این فریم همچنان پلاستیکی است و به همین دلیل نیازی به استفاده از خطوط آنتن ندارد.

با وجود تمام انتقادهایی که به پلاستیک وارد می شود، این ماده برای ساخت گوشی هوشمند گزینه بسیار مناسبی است.

درست است که از نظر فنی به اندازه فلز ممتاز نیست، اما استحکام خوبی دارد، برخلاف فلز به راحتی دچار فرورفتگی نمی شود و وزن کمی نیز دارد.

وزن سامسونگ A18 4G به 196 گرم می رسد که کمی بیشتر از نسل قبلی آن، یعنی A17 4G، است؛ با این حال همچنان گوشی سبکی محسوب می شود.

در پایان بررسی کلیدهای کنترلی، باید به سوراخ میکروفون ثانویه در فریم بالایی اشاره کنیم که اندازه بسیار کوچکی دارد.

میکروفون اصلی در فریم پایینی و در کنار بلندگوی خروجی صدا از پایین و درگاه Type-C قرار گرفته است.

خبری از جک صوتی 3.5 میلی متری نیست؛ برای دسترسی به چنین قابلیتی در این بخش از محصولات سامسونگ باید به سامسونگ A15 برگردید.

فرستنده مادون قرمز نیز وجود ندارد، هر چند از ابتدا هم انتظار نمی رفت چنین قابلیتی در این گوشی ارائه شود.

سامسونگ در انتخاب رنگ ها چندان دست به آزمایش نزده است؛ A18 4G در رنگ های مشکی، خاکستری و آبی روشن عرضه می شود.

البته شاید در برخی بازارها نام های دیگری برای این رنگ ها در نظر گرفته شده باشد.

روی جعبه نمونه ای که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته، به وضوح عبارت نقره ای درج شده است.

تمام رنگ ها بسیار ملایم و ساده هستند و جلوه ای پرزرق و برق یا اغراق آمیز ندارند.

به ویژه از این موضوع خوشمان آمده است که سامسونگ تمام بخش های بدنه را با یکدیگر هماهنگ کرده است.

این هماهنگی شامل فریم میانی و حلقه کوچک اطراف مجموعه دوربین نیز می شود.

البته رنگ این قسمت ها با پنل پشتی یکسان نیست، بلکه از طیفی بسیار نزدیک و هماهنگ با آن استفاده شده است.

پلاستیکی بودن بدنه به هیچ وجه به معنای کیفیت ساخت پایین نیست.

سامسونگ A18 4G بسیار مستحکم به نظر می رسد و هیچ گونه انعطاف یا حس توخالی بودن در بدنه آن وجود ندارد.

نکته مثبت دیگر اینکه سامسونگ امسال موفق شده گواهی مقاومت در برابر نفوذ IP64 را دریافت کند که در مقایسه با گواهی IP54 سامسونگ A17 4G ارتقا یافته است.

البته این پیشرفت چندان چشمگیر نیست و فقط به رتبه مقاومت در برابر گرد و غبار مربوط می شود، نه مقاومت در برابر آب.

سامسونگ A18 4G در خشاب سیم کارت خود از یک واشر لاستیکی نسبتا بزرگ و اطمینان بخش استفاده می کند؛ بنابراین شاید حتی در صورت قرار گرفتن کوتاه مدت در آب شیرین نیز بتواند دوام بیاورد، هر چند به طور رسمی چنین قابلیتی برای آن تایید نشده است.

استاندارد IPX4 به طور کلی نشان می دهد که دستگاه باید بتواند برای مدت کوتاهی در برابر پاشش آب از یک نازل مقاومت کند؛ بنابراین مواردی مانند باران مشکلی برای آن ایجاد نمی کنند.

یکی از نکات مربوط به دوام دستگاه که نمی توان از آن چشم پوشی کرد، کاهش سطح محافظت شیشه جلویی در مقایسه با مدل سال گذشته است.

سامسونگ A17 4G به شیشه Gorilla Glass Victus+ مجهز بود، در حالی که A18 4G از Gorilla Glass 3 استفاده می کند.

این شیشه محصولی قدیمی تر و شاید ارزان تر است.

شیشه های جدیدتر سری Victus به طور کلی برای مقاومت در برابر سقوط از ارتفاع حداکثر 2 متری روی سطوح سخت رتبه بندی شده اند، در حالی که این ارتفاع برای Gorilla Glass 3 به یک متر کاهش می یابد.

همچنین، در مشخصات Victus+ به مقاومت در برابر خراش تا چهار برابر بیشتر اشاره شده است. بی گمان این تغییر چندان خوشایند نیست.

بررسی های سامسونگ A18

صفحه نمایش

سامسونگ در زمینه نمایشگر عملکردی بسیار با ثبات دارد.

با توجه به اینکه این شرکت بزرگ ترین تولیدکننده پنل نمایشگر در این حوزه است، چنین موضوعی منطقی به نظر می رسد.

به طور کلی، گوشی های پرچمدار سری S از پنل هایی با عنوان «AMOLED 2X» استفاده می کنند؛ اصطلاحی که سامسونگ برای معرفی فناوری نمایشگر رده بالاتر خود به کار می برد.

در مقابل، خانواده سامسونگ A بیشتر به نمایشگرهایی با عنوان «Super AMOLED» مجهز می شوند.

این نام بازاریابی چند سال پیش برای نمایشگرهای پرچمداران سامسونگ نیز استفاده می شد، اما اکنون به اصطلاح به خانواده سامسونگ A راه پیدا کرده است.

با این حال، این موضوع به هیچ وجه به معنای استفاده مجدد سامسونگ از فناوری قدیمی پنل ها، چه برسد به استفاده از پنل های قدیمی، نیست.

ما با اطمینان زیادی معتقدیم که موضوع برعکس است؛ زیرا هر سال متوجه پیشرفت های کوچک و نسلی در بخش های مختلف نمایشگر می شویم.

سامسونگ A18 4G نمونه کاملی از این موضوع است.

روی کاغذ، به نظر می رسد این گوشی از همان نمایشگر Super AMOLED با نرخ نوسازی 90 هرتز، وضوح تصویر 1080 در 2340 پیکسل، نسبت تصویر 19.5:9 و تراکم پیکسلی حدود 385 پیکسل در هر اینچ استفاده می کند که بارها در گوشی های دیگر مشاهده کرده ایم.

به نظر ما نمایشگر نمونه A18 4G که برای بررسی در اختیارمان قرار گرفته، کمی وضوح بیشتر، کنتراست بالاتر و رنگ های زنده تری نسبت به چیزی دارد که در این رده از گوشی های سامسونگ به آن عادت کرده ایم.

به هر حال، از نظر مواردی که می توانیم به طور دقیق اندازه گیری کنیم، میزان روشنایی نمایشگر A18 4G با سایر گوشی های جدید سری A مطابقت دارد؛ البته مدل های مجهز به نمایشگر AMOLED را می گوییم.

هنوز مدل های بسیار ارزان قیمتی با نمایشگر LCD مانند سامسونگ A07 4G در بازار وجود دارند که نمی توانند با این عملکرد رقابت کنند.

سامسونگ در بیشتر موارد تلاش می کند در حالت خودکار، روشنایی حدود 800 نیت ارائه دهد.

بررسی های ما نیز این موضوع را تایید می کنند.

در محیطی پر نور و با پنجره نمایش 75 درصدی، میزان روشنایی نمونه مورد بررسی ما کمی کمتر از 800 نیت بود.

در پنجره کوچک تر 10 درصدی، گوشی توانست روشنایی را به حدود 1100 نیت افزایش دهد.

این ارقام چندان چشمگیر نیستند، اما از نظر ما برای بیشتر موقعیت های استفاده در فضای باز مناسب هستند.

با این حال، بیشتر رقبای این گوشی روشنایی بیشتری ارائه می دهند و در نتیجه تجربه تماشای جذاب تری فراهم می کنند.

حتی برخی از مدل های رده بالاتر سری A سامسونگ، مانند سامسونگ A37، ارقام روشنایی بسیار بهتری دارند؛ با وجود اینکه سامسونگ همچنان نمایشگر آنها را با عنوان «Super AMOLED» معرفی می کند.

در مورد سامسونگ A57 نیز از اصطلاح «Super AMOLED+» استفاده شده است.

این گوشی حتی گواهی HDR10+ را نیز دریافت کرده و به همین دلیل به روشنایی بیشتری نیاز دارد.

حداقل روشنایی اندازه گیری شده در نقطه سفید نمایشگر برابر با 1.8 نیت بود.

نمایشگر سامسونگ A18 4G از نرخ نوسازی 90 هرتز پشتیبانی می کند.

این میزان حداقل استاندارد برای نمایشگرهای امروزی است؛ بنابراین جای تعجبی ندارد.

در این گوشی خبری از تغییر خودکار نرخ نوسازی نیست.

دو حالت عملکرد در اختیار دارید: حالت نرخ نوسازی بالا که نمایشگر را روی 90 هرتز قفل می کند و حالت عادی که نرخ نوسازی را روی 60 هرتز ثابت نگه می دارد.

بارها در آزمایش های مختلف ثابت شده است که مصرف انرژی در نرخ نوسازی 90 هرتز در مقایسه با 60 هرتز فقط اندکی بیشتر است.

بنابراین، هیچ دلیل منطقی برای محروم کردن خود از روانی بیشتر تصویر وجود ندارد.

حتی شاید بتوانید گاهی بازی های سبک و ساده ای پیدا کنید که A18 4G توان پردازش آنها را با نرخ فریم بیش از 60 فریم بر ثانیه داشته باشد و خود بازی نیز از نرخ فریم بالاتر پشتیبانی کند.

البته این موضوع به عوامل مختلفی بستگی دارد و همیشه امکان پذیر نیست. در هر صورت، کسی سامسونگ A18 4G را برای بازی کردن خریداری نمی کند.

همان طور که اشاره کردیم، این نمایشگر از HDR پشتیبانی نمی کند.

گوشی قابلیت های رمزگشایی سخت افزاری برای هیچ یک از قالب های محبوب HDR را گزارش نمی دهد.

در مقابل، دستگاه موفق به دریافت بالاترین سطح گواهی DRM یعنی Google Widevine L1 شده است که به برنامه هایی مانند Netflix اجازه می دهد محتوای ویدیویی را با وضوح Full HD پخش کنند.

عمر باتری

گوشی سامسونگ A18 4G دارای یک باتری ۵۰۰۰ میلی آمپر ساعتی است که کم و بیش مدتی می شود که به استاندارد سامسونگ تبدیل شده است.

این یک سلول معمولی لیتیوم یونی است و از نظر شیمیایی چیز پیچیده ای ندارد.

از این رو، ما کم و بیش پیش از ورود به آزمایش ها برآورد اولیه ای از میزان شارژدهی مورد انتظار باتری داشتیم.

با این حال، موضوع ناشناخته ای به نام تراشه اکسینوس ۱۶۱۰ وجود دارد که اگر چه به معنای واقعی کلمه جدید نیست، اما همچنان یک برداشت تازه از یک طراحی آشنا به شمار می رود.

گوشی سامسونگ A18 4G توانست امتیاز استفاده فعال اندکی بیش از ۱۳ ساعت را به دست آورد که اگر بهتر از حد انتظار نباشد، کمابیش همان چیزی است که انتظار داشتیم.

هیچ چیز شگفت انگیز یا بی نظیری وجود ندارد، اما برای رعایت انصاف باید گفت رقبایی با باتری های به مراتب بزرگ تر مانند شیائومی پوکو M8 پرو یا آنر ۶۰۰ به راحتی آن را شکست خواهند داد.

با این حال، شما می توانید به آسانی یک روز کامل و حتی بیشتر از A18 4G استفاده کنید.

سرعت شارژ

گوشی سامسونگ A18 4G با پشتیبانی از شارژ ۲۵ وات سامسونگ عرضه می شود که نمونه دیگری از ویژگی های استاندارد گوشی های اقتصادی سامسونگ است.

سامسونگ از نظر فنی استاندارد شارژ اختصاصی خود به نام شارژ سریع سامسونگ (SFC) را دارد.

یک نام تجاری دیرینه در بازار که تا کنون تغییرات زیاد و گاهی نسخه های عجیبی را تجربه کرده است و در حال حاضر بهترین کار این است که آن را تا حد امکان ساده سازی کنیم.

در عمل، این نسخه ۲۵ واتی چیزی بیشتر از استاندارد معمول USB Power Delivery (PD) + PPS نیست.

به هیچ پروفایل PPS خاصی نیاز نیست و شما می توانید از یک کابل معمولی ۳ آمپری تایپ سی به تایپ سی استفاده کنید، مانند همان کابلی که درون جعبه قرار داده شده است.

اگر چه شارژرهای ۲۵ واتی سامسونگ در حال حاضر کم و بیش همه جا دسترس هستند، اما تعداد شگفت انگیزی نمونه تقلبی از آنها در بازار وجود دارد (به ویژه در بسته بندی های منطقه ای روسیه به دلیلی نامشخص).

یا یکی از آنها را از یک فروشنده معتبر تهیه کنید یا هر شارژر با کیفیت دیگری از سازندگان دیگر به خوبی کار خواهد کرد، به شرط آنکه از PPS پویا در بازه ۳.۳ تا ۱۱ ولت و حداقل جریان ۲.۲۵ آمپر (که در بیشتر موارد ۳ آمپر ارائه می دهند) پشتیبانی کند.

ما آزمایش های خود را با یک شارژر اصلی ۲۵ وات سامسونگ و کابل درون جعبه انجام دادیم.

سامسونگ ادعا می کند که A18 4G باید بتواند ظرف مدت ۳۰ دقیقه از شارژ صفر به ۵۰ درصد برسد و ما در آزمایش های خود به نتیجه مشابهی رسیدیم.

شارژ گوشی در مدت ۱۵ دقیقه از ۱ به ۲۹ درصد و در ۳۰ دقیقه به ۴۸ درصد رسید.

شارژ کامل کمی بیشتر از حد انتظار طول کشید و در زمانی نزدیک به یک ساعت و نیم به پایان رسید.

ما یک آزمایش شارژ را با اتصال دستگاه توان سنج انجام دادیم و مشاهده کردیم که پس از گذشت از مرز ۸۰ درصد، سرعت شارژ تا حد زیادی کاهش می یابد.

بهترین حدس ما این است که سامسونگ به درستی سعی دارد به بهترین شکل ممکن طول عمر باتری را در A18 4G بهینه سازی کند.

چند ویژگی حفاظت از باتری در دستگاه وجود دارد. البته هیچ کدام خیلی خاص نیستند.

با این حال، قابلیت شارژ کنار گذار (bypass charging) در تنظیمات Game Booster قرار داده شده است.

شما می توانید در صورت تمایل شارژ سریع را به طور کامل غیرفعال کنید.

همچنین حفاظت پایه از باتری وجود دارد که تا ۱۰۰ درصد شارژ می کند و سپس منتظر می ماند تا شارژ باتری به ۹۵ درصد کاهش یابد و پس از آن شارژ مجدد را آغاز می کند.

حفاظت حداکثری از باتری وجود دارد که به شما اجازه می دهد آستانه کمتری را برای رفتار یاد شده انتخاب کنید: ۹۵ درصد، ۹۰ درصد، ۸۵ درصد یا ۸۰ درصد.

در نهایت، ویژگی هوشمند حفاظت زمان خواب وجود دارد که قول می دهد هنگام خواب شما به طور خودکار تا ۸۰ درصد شارژ کند و فقط پیش از بیدار شدن شارژ را کامل کند.

نکته جالب این است که شما نمی توانید حفاظت حداکثری از باتری و حفاظت زمان خواب را با هم ترکیب کنید.

شما باید به همان آستانه پایه ۹۵ درصد بسنده کنید.

بلندگوها

گوشی سامسونگ A18 4G تنها یک اسپیکر در لبه پایینی دارد.

باز هم کم و بیش همان چیزی بود که انتظار دیدنش را داشتیم.

شما در واقع باید تا سامسونگ A37 بالا بروید تا به ترکیب اسپیکر استریوی ترکیبی دست پیدا کنید.

پس از به دست آوردن امتیاز حجم صدای کمی آرام تر در آزمایش های ما روی سامسونگ A17 در سال گذشته (همان نسخه 5G) و ورود فنی به رده خوب در مقیاس ما، امسال سامسونگ A18 4G بار دیگر تنظیم شده تا به سطح حجم صدای سامسونگ A16 برسد که برای کسب رتبه بسیار خوب کافی است.

در واقعیت، تفاوت واقعی حجم صدا میان این دستگاه ها بزرگ نیست و در هر صورت حجم صدا مشکل اصلی شما نخواهد بود.

کیفیت صدای خروجی مسئله نگران کننده تری است، به این معنی که صدا همچنان کمابیش مسطح و بی روح است و در ولوم های بالا افت کیفیت ملموسی دارد.

با این حال، اگر در چارچوب این بخش از بازار سنجیده شود، این حداکثر چیزی است که می توان به طور واقعی انتظار داشت.

یک اکولایزر با برخی کنترل های دستی و حالت های پیش فرض وجود دارد که هم روی اسپیکر و هم روی هدفون کار می کند.

همین موضوع برای گزینه های یکسان سازی حجم صدا (Loudness normalization) و Adapt sound نیز صدق می کند.

مورد آخر یک سیستم دیرینه در سامسونگ برای تنظیم پروفایل صوتی بیشتر بر اساس سن شما است.

قابلیت Dolby Atmos با حالت های پیش فرض خود در دستگاه وجود دارد، اما فقط با هدفون کار می کند.

همین موضوع برای ارتقادهنده کیفیت UHQ نیز صادق است.

اتصالات

گوشی سامسونگ A18 4G همان طور که حدس زده اید یک دستگاه فقط 4G است.

این گوشی همچنان می تواند روی دو شیار فیزیکی نانوسیم خود دو اتصال LTE را به طور همزمان برقرار کند.

هیچ قابلیت eSIM در آن وجود ندارد.

به علاوه، آن شیار دوم یک شیار ترکیبی است که با کارت حافظه microSD مشترک است، بنابراین شما باید بین خط دوم و فضای ذخیره سازی بیشتر یکی را انتخاب کنید.

خدمات مکان یابی شامل GPS و GALILEO و GLONASS و BDS و QZSS است.

ارتباطات محلی شامل وای فای دو بانده ac (هیچ باند فرکانسی ۶ گیگاهرتزی در اینجا وجود ندارد) و بلوتوث ۵.۳ با پشتیبانی از LE است.

اتصال NFC وجود دارد، اگرچه در همه نسخه های بازار به طور همگانی در دسترس نیست. این موضوع را با فروشنده خود بررسی کنید.

جک ۳.۵ میلی متری صدا و رادیو FM وجود ندارد. فرستنده مادون قرمز نیز وجود ندارد.

درگاه تایپ سی توسط یک اتصال داده ساده USB 2.0 پشتیبانی می شود.

این به معنای پهنای باند داده نظری تا ۴۸۰ مگابیت بر ثانیه است.

پشتیبانی از USB Host/OTG وجود دارد اما قابلیت های خاصی مانند خروجی ویدیو در آن دیده نمی شود.

در واقع، گوشی A18 4G به طور رسمی حتی قابلیت Samsung DeX بی سیم را هم دریافت نمی کند (دستکاری های احتمالی توسط کاربران برای راه اندازی آن با عملکردی ناصاف وجود دارد).

مجموعه مناسبی از حسگرهای داخلی وجود دارد.

این حسگرها شامل ترکیب شتاب سنج و ژیروسکوپ STM LSM6DSVTR، ترکیب مغناطیس سنج و قطب نمای Asahi AK09918C و حسگر نور Sitronix STK61A10 است.

حسگر مجاورت به صورت مجازی است و از طریق حسگر مجاورت شناور گوش (ProToS) انجام می شود.

این مورد کمی با حسگر مجاورت مجازی در مثلا سری سامسونگ S متفاوت است.

اگر چه، آن دستگاه ها دارای یک حسگر مجاورت سخت افزاری واقعی هستند و فقط به طور کلی آن را از برنامه های ثالث پنهان می کنند.

اما ما وارد آن بحث نمی شویم. هیچ حسگر فشارسنجی وجود ندارد.

نرم افزار سامسونگ A18

گوشی سامسونگ A18 4G با جدیدترین ترکیب نرم افزاری سامسونگ عرضه می شود: One UI 9 بر پایه اندروید ۱۷.

اوضاع در دنیای اندروید به طور عام و در One UI به طور خاص بسیار سریع پیش رفته است.

برای مقایسه، سامسونگ A17 با اندروید ۱۵ و One UI 7 به بازار عرضه شد.

گوشی سامسونگ A18 4G با وعده شگفت انگیز تا شش به روزرسانی بزرگ سیستم عامل همراه است.

این موضوع شاید یک جاذبه بسیار قوی برای بسیاری از خریداران احتمالی باشد.

البته، ما کم و بیش نگران وضعیت حافظه رم و نحوه عملکرد ۴ گیگا بایت رم در اجرا و پشتیبانی از نسخه های آینده اندروید هستیم.

اگر چه ما تجربه کاربری فعلی A18 4G را کند، همراه با تاخیر یا غیرقابل استفاده نمی نامیم، اما تا حدی کند است.

یعنی به طور ملموسی این گونه است.

به روز نگه داشتن مناسب A18 4G با ۴ گیگا بایت رم بی گمان یک چالش توسعه خواهد بود که با گذشت زمان بیشتر فقط سخت تر می شود.

ما خوشحالیم که می بینیم موارد بیشتر و بیشتری به دستگاه های اقتصادی نفوذ می کنند و در نسخه های مدرن One UI حذف نمی شوند یا دست کم پنهان نمی گردند.

برای نمونه، ما خرسندیم که افزودنی های جدید و به درستی مفیدی مانند منوی ضمانت و خدمات (Warranty and care) را پیدا می کنیم.

این بخش فقط یک مرکز اصلی برای هر گونه پرسش و مشکلی که شاید با سامسونگ A18 4G خود داشته باشید نیست، بلکه تمام دستگاه های سامسونگ شما و اطلاعات آنها را نیز در یک جا جمع می کند.

این بخش دارای گنجینه ای از دانش است که بیشتر از Samsung Members استخراج و سازماندهی شده است.

اما شاید مهم ترین نکته این باشد که بر خلاف بیشتر خدمات مشتریان امروزی، سامسونگ کانال های پشتیبانی واقعی را به طور سرسختانه پنهان نمی کند.

البته، شاید مجبور شوید از یک ربات گفتگو عبور کنید اما رسیدن به یک انسان واقعی و حتی دریافت دسترسی از راه دور به دستگاه خود برای اعمال برخی تغییرات، در صورت لزوم، به طرز شگفت انگیزی به تلاش کمی نیاز دارد.

با باز کردن منوی تنظیمات ویژگی های پیشرفته (Advanced Features)، تعداد شگفت انگیزی از قابلیت ها را پیدا می کنیم.

منوی دستگاه های متصل نیز به طور دلگرم کننده ای پر از موارد گوناگون است.

برخی موارد مانند DeX وجود ندارند یا دست کم پنهان شده اند، اما شما همچنان می توانید پخش بی سیم انجام دهید، به ویندوز متصل شوید، قابلیت کنترل چندگانه (Multi control) و ادامه در دستگاه های دیگر (Continue on other devices) وجود دارد.

اندروید خودرو (Android Auto) و منوی جدید گزارش رانندگی نیز حاضر هستند. به هیچ وجه بد نیست.

یک مورد که به طور قابل توجهی غایب است، بیشتر هوش مصنوعی است که در یک گوشی سری سامسونگ S می بینید.

هوش مصنوعی سامسونگ (Galaxy AI) به طور کامل غایب است.

خبری از بیکسبی یا پرپلکسیتی نیست. دست کم به هیچ روش آشکاری وجود ندارند.

حتی ویژگی های ویرایش هوش مصنوعی در برنامه گالری نیز به نظر می رسد از بین رفته اند.

این موضوع قابل درک است زیرا مدل های هوش مصنوعی محلی واقعی روی ۴ گیگا بایت رم دچار مشکل می شوند و سامسونگ نمی تواند فقط تمام پردازش ابری را روی دستگاه های اقتصادی ارائه دهد.

حتی قابلیت Now Brief سامسونگ نیز غایب است و فید استاندارد گوگل جای آن را گرفته است.

در مورد رابط کاربری عمومی، تغییرات زیادی رخ نداده است.

اگر از یک گوشی سامسونگ استفاده کرده باشید، احساس آشنایی کامل خواهید داشت.

کمی سفارشی سازی بیشتر در اینجا و آنجا وجود دارد که خوب است.

برای نمونه، شما اکنون می توانید نوارهای کشویی روشنایی و صدا را در بخش تنظیمات سریع بلندتر کنید.

سخت افزار سامسونگ A18

پس از پایبندی به تراشه محبوب مدیاتک هلیو G99 برای هر دو نسخه 4G گوشی های سامسونگ A17 و سامسونگ A16، سامسونگ اکنون تصمیم گرفته است از تراشه ساخت خود نیز استفاده کند.

به طور ویژه، A18 4G برای نخستین بار از تراشه اکسینوس ۱۶۱۰ رونمایی می کند.

بسیاری سریع دست به کار شدند و آن را فقط به عنوان نسخه 4G اکسینوس ۱۲۸۰ یا اکسینوس ۱۳۳۰ رد کردند.

اگر چه در چنین برچسب زنی هایی کمی صحت وجود دارد، اما ما موضوع را بررسی کردیم و کدهای منبع کرنل به روشنی ثابت می کنند که اکسینوس ۱۶۱۰ (با نام کد S5E8365) دارای خط پردازش به طور کامل تغییریافته است و فقط یک تغییر نام یا یک تعویض ساده مودم نیست.

سامسونگ پردازنده سیگنال تصویر (ISP) را برای ۱۶۱۰ در مقایسه با اکسینوس ۱۲۸۰ قدیمی تر ارتقا داده است.

آن تراشه قدیمی فقط می توانست ضبط ویدیو 4K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه انجام دهد، در حالی که ۱۶۱۰ به راحتی ویدیو 4K با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه ضبط می کند.

سامسونگ A18 4G حتی نمی تواند ویدیو 4K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه ضبط کند؛ این درست است، اما ما در اینجا درباره قابلیت های فنی نظری صحبت می کنیم، نه آنچه سامسونگ به دلایل بخش بندی بازار تصمیم گرفته به طور مصنوعی به عنوان محدودیت اعمال کند.

کدک فرمت چندرسانه ای (MFC) به روزرسانی شده است تا از رمزگشایی سخت افزاری گسترده تر پشتیبانی کند و به ویژه رمزگشایی بومی VP9 به آن اضافه شده است.

از نظر فنی دستگاه هایی با تراشه اکسینوس ۱۲۸۰ وجود دارند که ضبط ویدیوی رسمی 4K را ارائه می دهند.

بنابراین شاید اکسینوس ۱۶۱۰ نیز در نهایت همین کار را درون یک دستگاه کمی رده بالاتر سامسونگ A انجام دهد.

به هر حال، پیش از آنکه بپرسید، ما تلاش کردیم 4K را روی A18 4G از طریق برنامه Open Camera باز کنیم اما موفق نشدیم.

در مورد مقایسه با ۱۳۳۰: فراتر از ارتباط واضح 5G، ما نمی گوییم اکسینوس ۱۳۳۰ از هر نظر به طور قابل توجهی بهتر از اکسینوس ۱۶۱۰ است.

حتی اگر ۱۳۳۰ از رم سریع تر LPDDR5 پشتیبانی کند، در حالی که اکسینوس ۱۶۱۰ به LPDDR4X محدود می شود، با توجه به استفاده اختصاصی از آنها در گوشی های هوشمند اقتصادی سامسونگ در عمل برای کاهش هزینه ها همیشه آن را با حافظه کندتر LPDDR4X همراه می کند.

علاوه بر این، وضعیت پردازنده گرافیکی وجود دارد؛ اکسینوس ۱۳۳۰ از همان پردازنده گرافیکی Mali-G68 به کار رفته در اکسینوس ۱۶۱۰ استفاده می کند اما تا آنجا که ما می توانیم بگوییم برخلاف چهار هسته در اکسینوس ۱۶۱۰ (و همچنین اکسینوس ۱۲۸۰)، فقط دو هسته دارد.

بنابراین، آنچه ما در اینجا در اکسینوس ۱۶۱۰ داریم یک تراشه اقتصادی 4G ساخته شده روی لیتوگرافی آشنای ۵ نانومتری (Samsung 5LPE) با چیدمان پردازنده مرکزی آشنا شامل دو هسته ۲.۴ گیگاهرتزی Cortex-A78 و شش هسته ۲.۰ گیگاهرتزی Cortex-A55 و یک پردازنده گرافیکی آشنای Mali-G68 MP4 (به گمان ما) است.

اگر به درستی می خواهید آن را با یکی از تراشه های قدیمی تر اکسینوس که یش تر گفته شد مقایسه کنید، ما بی گمان مقایسه با ۱۲۸۰ را بیشتر ترجیح می دهیم.

اما درباره این موضوع کمی بعد بیشتر صحبت می کنیم.

وضعیت حافظه کمی عجیب است.

ما نتوانستیم هیچ اطلاعات رسمی درباره اینکه A18 4G از چه تراشه های رَمی استفاده می کند پیدا کنیم، اما اینها در بیشتر موارد LPDDR4X هستند و گوشی فقط با ۴ گیگا بایت رم عرضه می شود.

مقداری که به ویژه برای دستگاهی که وعده می دهد پس از شش به روزرسانی بزرگ سیستم عامل همچنان فعال باشد، کمی در رده پایین قرار دارد.

سامسونگ A17 4G و حتی سامسونگ A16 4G نسخه هایی با رم بالاتر ارائه می دادند، اما در اینجا ما با نتیجه دیگری از کمبود مداوم تراشه در سال ۲۰۲۶ روبرو هستیم.

این موضوع کم و بیش ما را به بخش عجیب داستان یعنی حافظه ذخیره سازی هدایت می کند.

ما چند اشاره کوتاه به نسخه ۶۴ گیگا بایتی A18 4G پیدا کردیم و حتی یک فهرست فروشگاهی واقعی برای آن یافتیم.

در ظاهر، وجود یک نسخه پایه ۶۴ گیگا بایتی برای A18 4G متاسفانه باورپذیر به نظر می رسد.

بدتر از آن، ما با سامسونگ تماس گرفتیم و آنها به درستی تایید کردند که نسخه ۶۴ گیگا بایتی برای برخی بازارها یک واقعیت است.

با این حال، آنها هیچ جزئیاتی درباره نوع و رده تراشه های استفاده شده به اشتراک نگذاشتند.

اگر چه برخی از تراشه های مدرن رده پایین پشتیبانی از eMMC 5.1 قدیمی را فقط برای تبلت های بسیار ارزان یا دستگاه های اینترنت اشیا حفظ می کنند، سامسونگ خط تولید حافظه داخلی خود را برای سری اصلی گوشی های هوشمند خود به طور کامل روی حافظه سریع عام (UFS) استانداردسازی کرده است.

اجرای اندروید ۱۷ مدرن و One UI 9.0 روی eMMC منجر به تاخیر فلج کننده می شود، به این معنی که سامسونگ هرگز تراشه جدید خود را با آن دچار گلوگاه نمی کند.

بنابراین این بدان معناست که نسخه کمیاب ۶۴ گیگا بایتی باید به نوعی UFS باشد.

نگاهی به سبد محصولات رسمی فعلی Samsung semiconductor نشان می دهد که این شرکت هنوز تراشه های ۶۴ گیگا بایتی UFS تولید می کند و ارائه می دهد.

شما نسخه های ۶۴ گیگا بایتی را فقط روی نسخه های قدیمی تر و به طور کامل پایدار مانند UFS 2.1 و UFS 2.2 پیدا خواهید کرد.

خطوط سرعت بالای سامسونگ (UFS 3.1 و 4.0 و UFS 5.0 آینده) به دلیل مکانیک تخصیص بلوک و افت سرعت مربوط به قالب بندی V-NAND پیشرفته به ظرفیت های کوچک تر، به طور واقعی از کف ۱۲۸ گیگا بایت یا ۲۵۶ گیگا بایت شروع می شوند.

این تراشه ها برای گوشی های هوشمند اصلی اختصاص نیافته اند.

در عوض، آنها برای بخش هایی با چرخه زندگی طولانی، به ویژه ماژول های اطلاعات و سرگرمی خودرو و ADAS، اتوماسیون صنعتی و معماری سطح پایه اینترنت اشیا که در آنها ۱۲۸ گیگا بایت دارای هزینه سنگین یا غیر ضروری است تولید می شوند.

تراشه های ۶۴ گیگا بایتی UFS تعبیه شده (eUFS) برای لوازم الکترونیکی سطح پایه، داشبورد خودروها، هاب های خانه هوشمند و دستگاه های صنعتی که الزامات فضا و هزینه در آنها پایین است و ۱۲۸ گیگا بایت غیرضروری است مشخص شده اند.

ما در اینجا به طور موثر مقاله های اتاق خبر سامسونگ را نقل قول می کنیم، بنابراین نقطه پایانی این است که واقعی بودن وجود یک سامسونگ A18 4G با ظرفیت ۶۴ گیگا بایت بسیار عجیب است.

دستگاه مورد بررسی ما یک نسخه ۱۲۸ گیگا بایت با ۴ گیگا بایت رم است و بی گمان یک نسخه ۲۵۶ گیگا بایت با ۴ گیگا بایت رم نیز در بازار وجود دارد.

هر دو، به شما یادآوری می کنیم، دارای حافظه قابل ارتقا هستند.

این مطالب زیاده گویی برای تراشه ای بود که به طور بنیادی یک تراشه اقتصادی است، این را درک می کنیم، اما همچنان یک موضوع جالب است.

با نگاهی به برخی از نتایج واقعی بنچمارک، اکسینوس ۱۶۱۰ درون سامسونگ A18 4G در بخش پردازنده مرکزی کم و بیش در همان جایی قرار می گیرد که انتظار داشتیم.

یعنی کمی بالاتر از مدیاتک هلیو G99 که امسال به نوعی جایگزین آن شده است و کم و بیش هم سطح با امثال اکسینوس ۱۳۳۰ و اکسینوس ۱۲۸۰ که پیش تر اشاره کردیم و همچنین دایمنسیتی ۷۱۰۰ و اسنپدراگون ۶ نسل ۳ قرار می گیرد.

اگر چه دو مورد آخر در سناریوهای چند هسته ای برتری جزئی دارند.

بنچمارک AnTuTu تصویر مشابهی را ترسیم می کند؛ سامسونگ A18 4G کم و بیش هم سطح با امثال سامسونگ A25 و سامسونگ A16 5G و A17 5G است و به هیچ وجه یک غول پردازشی به شمار نمی رود.

پایداری عملکرد

تراشه اکسینوس ۱۶۱۰ به طور خاص یک تراشه پرقدرت نیست اما دست کم نیازی نیست نگران مسائل گرمایشی باشید.

این تراشه به طور واقعی گرمای زیادی تولید نمی‌کند و به طور عملی هرگز دچار افت عملکرد ناشی از حرارت نمی‌شود که این موضوع بر خلاف هر تراشه پرچمدار مدرن دیگری است.

هر میزان گرمایی که تولید کند نیز به طور به پیوسته توسط سیستم خنک کننده مهار می‌شود. گوشی هرگز بیش از حد گرم نمی‌شود.

دوربین های سامسونگ A18

سامسونگ با سیستم دوربین مدل سطح پایه سری A دست به ریسک نزده است و A18 از همان ترکیب A17 (نسخه 4G یا 5G) بهره می برد که ظاهرا آن هم از قطعات A16 پیش از خود استفاده کرده بود.

حتی می توان گفت اجزای آن بیش از حد نیاز است؛ سه دوربین کاربردی واقعی در پشت به همراه دوربین سلفی.

وقتی می گوییم سه دوربین در پشت، این شامل یک دوربین اختصاصی ماکرو ۲ مگا پیکسلی نیز می شود که الزاما استفاده کاربردی زیادی ندارد.

دوربین فوق عریض با لنز معادل ۱۷ میلی متری خود خیلی فوق عریض نیست و با یک حسگر ۵ مگا پیکسلی جزییات بسیار زیادی به شما نمی دهد، اما حتی این هم از نداشتن دوربین فوق عریض بهتر است، بنابراین شکایت زیادی نمی کنیم.

در همین حال، دوربین اصلی بر پایه یک حسگر ۵۰ مگا پیکسلی با سایز نوری ۱/۲.۷۶ اینچ ساخته شده است.

میان رده ها و برخی مدل های رده بالاتر از این حسگرها برای دوربین های ثانویه استفاده می کنند، اما برای دوربین اصلی در جایگاهی که A18 قرار دارد، یک واحد با مشخصات کمابیش مناسب به شمار می رود.

حسگر دوربین سلفی نیز در این چارچوب کم و بیش خوب به نظر می رسد؛ وضوح ۱۳ مگا پیکسل و سایز نوری ۱/۳.۱ اینچ در این سطح و شاید دو سطح بالاتر نیز به هیچ وجه بد نیست.

فوکوس نیز بی گمان ثابت است.

کیفیت تصاویر در نور روز

دوربین اصلی

دوربین اصلی A18 در شرایط نوری روشن روز، عکس های کمابیش خوبی در بزرگنمایی 1x می گیرد.

این عکس ها دارای دامنه دینامیکی خوب، توازن سفیدی دقیق، رنگ های خوشایند و جزییات کافی هستند.

با این حال، عکس های فضای داخلی به آن خوبی نیستند، چرا که نور کمتر به سرعت شادابی رنگ ها و شارپنس آنها را از بین می برد.

با در نظر گرفتن این موضوع، کیفیت پرتره های شما نیز تا حد زیادی به نورپردازی بستگی خواهد داشت؛ هر چه صحنه ها تاریک تر باشند، کمتر از آنها خوشتان خواهد آمد.

حالت پرتره واقعی نیز به ویژه در نور نامساعد گرایش به کاهش کیفیت دارد.

عکس های دوربین اصلی ۵۰ مگا پیکسل در صحنه هایی با نور مناسب کمی جزییات اضافی ارائه می دهند؛ آنها به طرز شگفت انگیزی شارپ هستند و به درستی یک کار ارتقا یافته از نمونه های ترکیب شده نیستند.

بی گمان آنها کامل نیستند؛ دامنه دینامیکی ضربه دیگری می خورد و نویز کمابیش برجسته است، اما با توجه به نور و سوژه مناسب شاید عکاسی در حالت وضوح کامل یک مزیت داشته باشد.

بنابراین کمی نا امید کننده است که عکس های با بزرگنمایی 2x در واقع دارای جزییات کمابیش خشن و تکه تکه هستند؛ به طور قابل توجهی هنگام بررسی در مقیاس ۱ به ۱ از عکس های ۱x با وضوح ۵۰ مگا پیکسل بدتر هستند.

شما در بیشتر موارد بهتر است با وضوح ۵۰ مگا پیکسل عکاسی کنید و سپس تصویر را برش دهید.

عکس های پرتره چهره با بزرگنمایی 2x با مشاهده بالا سازگار هستند؛ دوست داشتن جزییات سخت است. هیچ حالت پرتره ای در بزرگنمایی 2x وجود ندارد و فقط در ۱x در دسترس است.

دوربین فوق عریض

۵ مگا پیکسل مقدار زیادی مگا پیکسل نیست، بنابراین عکس های فوق عریض به طور دقیق پر از جزییات نیستند.

آنها همچنان درون آن چارچوب ها شارپ هستند و در نور خوب دارای نورگیری خوب و باز تولید رنگ زیبایی هستند.

تصاویر فضای داخلی با سایه های به طور قابل توجهی نرم به آن خوبی نیستند، اما همچنان به طور مناسبی قابل استفاده هستند.

نمای نزدیک

ترکیب دوربین سه گانه A18 دارای یک دوربین اختصاصی ماکرو است، اگر چه یک ماژول ۲ مگا پیکسل عریض با فوکوس ثابت به طور دقیق فرمولی برای عالی بودن نیست.

در حقیقت، عکس ها از نظر جزییات نا امید کننده هستند، اگر چه اشیا روی صفحه نمایش بزرگ به نظر می رسند (که به درستی هدف اصلی نیست).

کیفیت تصاویر در نور کم

دوربین اصلی

در تاریکی، دوربین اصلی وقتی حداقل کمی نور در اختیارش قرار دهید تا با آن کار کند، عملکردهای کمابیش مناسبی دارد.

صحنه های به ویژه تاریک بسیار نرم هستند و حتی در صحنه هایی با نور بهتر نیز سایه ها کمابیش بسیار نرم هستند.

اما نماهایی که نور مناسبی دارند کمابیش خوب باز تولید می شوند، دامنه دینامیکی کم و بیش خوب است و رنگ ها، اگر چه بی روح هستند، اما به طور عمومی دقیق می باشند.

این بی گمان یک عملکرد در حد پرچمدار نیست.

حالت شب در واقع اوضاع را تا حدودی بهبود می بخشد، رنگ ها را کمی زنده تر می کند، سایه ها را روشن تر می سازد و شارپنس را افزایش می دهد.

عکس های با بزرگنمایی 2x در نور روز خیلی خوب نبودند و در شب به طور بنیادی غیر قابل استفاده هستند.

هیچ حالت شبی در بزرگ نمایی 2x برای کمک به شما وجود ندارد.

دوربین اولترا واید

همچنین هیچ حالت شبی روی دوربین فوق عریض وجود ندارد، بنابراین شما با همان خروجی پیش فرض نرم و پر از نویز تنها خواهید ماند.

گوشی موفق می شود از بخش های پرنور محافظت کند و سایه ها نیز بیش از حد تاریک نیستند؛ آیا می توانید بگوئید این یک دامنه دینامیکی خوب است اگر جزییات زیادی ثبت نشود؟

سلفی

در مورد عکس های سلفی، گوشی A18 در واقع به خوبی عمل می کند.

جزییات می توانند جلوه ای به طور مشخص دیجیتالی و تا حدی خشن داشته باشند، اما در صحنه هایی با نور مناسب کمابیش خوب هستند.

رنگ های پوست نیز عالی به نظر می رسند.

با این حال، صحنه های کم نورتر فضای داخلی نرم تر به نظر خواهند رسید و عکاسی در نور کم به هیچ وجه نقطه قوت A18 نیست.

فیلمبرداری

گوشی سامسونگ A18 می تواند با تمامی دوربین های خود تا کیفیت 1080p و نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه فیلمبرداری کند.

هیچ قابلیت 4K در برنامه داخلی وجود ندارد و هیچ حالت ۶۰ فریم بر ثانیه نیز دیده نمی شود، حتی در وضوح 720p که دیگر وضوح در دسترس است.

کدک پیش فرض h.264 است، اما شما می توانید در تنظیمات آن را به h.265 (HEVC) تغییر دهید. هیچ حالت HDR نیز وجود ندارد.

ویدیوهای روزانه دوربین اصلی در حد مقاطع 1080p کمابیش استوار هستند.

دامنه دینامیکی خوب است، رنگ ها بدون زیاده روی شاداب هستند و جزییات برای این وضوح عالی است.

با این حال در بزرگ نمایی 2x جزییات خیلی خوب به نظر نمی رسند؛ خشن و به شدت شارپ شده هستند.

ویدیوهای فوق عریض از یک دیدگاه کلی خوب هستند، اما کمابیش نرم می باشند.

از سوی دیگر، ویدیوهای سلفی اگر چه همچنان به 1080p محدود هستند، اما کمابیش عالی می باشند.

ویدیوهای نور کم در ۱x اگر چه طبق انتظار فاقد درخشش هستند، اما قابل استفاده می باشند.

بهترین کار این است که از سطح بزرگنمایی 2x و دوربین فوق عریض خودداری شود.

از نظر فنی، گوشی A18 در همه بخش ها دارای لرزشگیر است.

با این حال، بر اساس تجربه ما، ویدیوهای دوربین اصلی آن در حالت دست همچنان به طور ملموسی دارای لرزش بود؛ هنگام فیلمبرداری از یک موقعیت ثابت و به ویژه بیشتر هنگام راه رفتن.

ویدیوهای دوربین فوق عریض به مراتب با ثبات تر از آب درآمدند، بنابراین این نکته وجود دارد.

مقایسه سامسونگ A18

کمبود تراشه متاسفانه هیچ نشانه‌ای از فروکش کردن نشان نمی‌دهد.

در واقع، در زمان نگارش این مطلب، به نظر می‌رسد دستگاه‌های بیشتر و بیشتری تحت تاثیر آن قرار گرفته‌اند.

ما متوجه شدیم که قیمت های خرده فروشی محلی برای خانواده S26 درست ۵۰ یورو افزایش یافته است.

در زمان نگارش، ما موفق شدیم به طور مداوم فهرست های فروش برای نسخه ۱۲۸ گیگا بایت با ۴ گیگا بایت رم سامسونگ A18 4G را به قیمت ۲۸۰ یورو پیدا کنیم.

یک افزایش قیمت تاسف بار یا به عبارتی کاهش حافظه ذخیره سازی نسبت به سامسونگ A17 4G سال گذشته که با قیمت ۲۹۰ یورو برای نسخه ۸ گیگا بایت با ۲۵۶ گیگا بایت رم عرضه شد.

اوضاع برای نسخه ۲۵۶ گیگا بایتی سامسونگ A18 4G به درستی دیوانه وار و تاسف بار می شود.

آن نسخه در بیشتر جاهایی که حتی توانستیم آن را پیدا کنیم، با قیمت هنگفت ۴۵۰ یورو فهرست شده است.

توجه داشته باشید که این نسخه همچنان فقط ۴ گیگا بایت رم دارد.

ما می توانیم حدس بزنیم چرا بیشتر خرده فروشان حتی زحمت موجود کردن یا تلاش برای فروش آن را به خود نمی دهند.

تنها نقطه عطف دست کم در حال حاضر و به ویژه برای سازندگانی مانند سامسونگ که تعداد عظیمی از دستگاه های قدیمی تر تولید شده را در چرخه بازار دارند این است که شما می‌توانید به برخی از همان مدل ها تکیه کنید.

اگر شما فقط تجربه پایه سامسونگ را می خواهید که کم و بیش بسیار مشابه A18 4G است، فقط سامسونگ A17 را تهیه کنید.

شما از 5G و به طور بنیادی همان تجربه کلی و مشخصات بهره‌مند می شوید.

سامسونگ قول داده است که از این دستگاه نیز از طریق شش به روزرسانی بزرگ سیستم عامل پشتیبانی کند، بنابراین از این بابت نگرانی وجود ندارد.

با این حال، ما به شدت تمام تلاش خود را خواهیم کرد تا در سال ۲۰۲۶ از خرید یک گوشی با ۴ گیگا بایت رم خودداری کنیم.

در حدود ۲۳۰ یورو، شما دست کم می‌توانید یک سامسونگ A27 پایه تهیه کنید که دارای ۶ گیگا بایت رم است.

با این حال، تا زمانی که این کار را انجام می دهید، کم و بیش به قیمت درخواستی دیوانه وار A18 4G بسیار نزدیک شده اید.

بنابراین شاید بهتر باشد ارزش پول خود را به طور مناسب دریافت کنید و سامسونگ A37 را با قیمت حدود ۲۷۰ یورو تهیه کنید.

ما همچنان درباره یک نسخه پایه ۶ گیگا بایت با ۱۲۸ گیگا بایت حافظه برای آن مبلغ صحبت می کنیم و متاسفانه بدون حافظه قابل ارتقا است، اما A37 بی گمان از بسیاری جهات دیگر برتر است.

صفحه نمایش آن بسیار روشن تر است و دارای نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز است.

ترکیب دوربین بهتر است، اگر چه نه به طرز باورنکردنی.

با این حال امکان ضبط ویدیو 4K را دارد. شما همچنین یک ترکیب اسپیکر استریو و شارژ ۴۵ وات دریافت می‌کنید.

در اردوگاه شیائومی اوضاع خیلی متفاوت به نظر نمی رسد.

واضح ترین رقیب برای سامسونگ A18 4G گوشی ردمی نوت ۱۷ خواهد بود.

این گوشی در نسخه پایه ۱۲۸ گیگا بایتی خود با ۶ گیگا بایت رم به همراه حافظه قابل ارتقا و به طور قابل توجهی با یک باتری غول پیکر ۷۷۰۰ میلی‌آمپر ساعتی Si/C با شارژ ۴۵ وات عرضه می شود.

با این حال، مگر اینکه شما به درستی آن باتری را بخواهید، شاید با ردمی نوت ۱۵ وضعیت به مراتب بهتری داشته باشید.

این گوشی دارای صفحه نمایش به طور قابل توجهی بهتر و دارای گواهی HDR، تراشه سریعتر، ترکیب دوربین بهتر با امکان ضبط ویدیو 4K، اسپیکرهای استریو است و به طور قابل توجهی می توانید یک نسخه ۸ گیگا بایت با ۲۵۶ گیگا بایت حافظه را با قیمت حدود ۲۹۰ یورو تهیه کنید که ارزش به مراتب بهتری دارد.

آنر ۶۰۰ بی گمان یک جایگزین جالب است.

در حال حاضر می‌توان آن را با قیمت حدود ۲۲۰ یورو در پیکربندی پایه ۱۲۸ گیگا بایتی تهیه کرد که البته شاید برای بسیاری کمی محدود باشد زیرا گوشی فاقد حافظه قابل ارتقا است.

اما در نقطه مثبت، این گوشی با ۸ گیگا بایت رم عرضه می شود.

شما همچنین کیفیت ساخت عالی و مقاومت در برابر نفوذ واقعی IP68/69K، یک صفحه نمایش فوق العاده ۱۲۰ هرتز و دارای قابلیت HDR با روشنایی عالی، یک تراشه به طور کامل توانمند اسنپدراگون 7 نسل 4، اسپیکرهای استریو، وای فای ۷ و شارژ سریع ۸۰ وات دریافت می کنید.

نتیجه گیری

به طور بنیادی هیچ مشکل خاصی در سامسونگ A18 4G وجود ندارد.

در واقع، به طور مجزا، این یک گوشی اقتصادی کم و بیش کامل از سری سامسونگ است که کم و بیش همان چیزی را ارائه می دهد که ما از این بخش از محصولات سامسونگ انتظار داریم.

این گوشی ساخت استواری دارد، اکنون دارای رتبه مقاومت IP64 در برابر نفوذ است.

استفاده از صفحه نمایش ۹۰ هرتزی Super AMOLED آن لذت بخش است.

طول عمر باتری آن قابل اعتماد است و دوربین اصلی می تواند عکس های کمابیش مناسبی تولید کند.

تراشه جدید اکسینوس ۱۶۱۰ به درستی یک غول پردازشی نیست، اما کار را راه می اندازد، خنک کار می کند و یک گام کوچک به جلو در زمینه عملکرد نسبت به هلیو G99 به شمار می رود که سامسونگ در مدل های 4G قبلی استفاده می کرد.

حتی چند مورد در مورد A18 4G وجود دارد که قدردانی از آنها به درستی آسان است.

حافظه قابل ارتقا روز به روز کمیاب تر می شود، اسپیکر به میزان زیادی بلند می شود و بسته نرم افزاری سامسونگ همچنان یکی از قوی ترین نقاط فروش گوشی باقی مانده است.

واژگان One UI 9 حتی در این بخش از رده محصولات پر از ویژگی است و وعده شش به روزرسانی بزرگ سیستم عامل روی یک گوشی اقتصادی موضوعی است که بحث درباره آن سخت است.

متاسفانه، این نکته آخر همچنین یکی از بزرگ ترین نگرانی های ما را برجسته می کند.

هر نسخه از سامسونگ A18 4G که ما از آن مطلع هستیم فقط با ۴ گیگا بایت رم عرضه می شود.

این موضوع در سال ۲۰۲۶ کم و بیش محدود کننده است و گوشی حتی امروز هم می تواند به طور ملموسی کند به نظر برسد.

درخواست از همان سخت افزار برای پشتیبانی راحت از شش نسل آینده اندروید، دست کم خوش بینانه به نظر می رسد.

سامسونگ همچنین برخی سازش های ناخوشایند را در جاهای دیگر انجام داده است.

بازگشت به گوریلا گلاس ۳ یک تنزل رتبه قابل توجه است، همچنان هیچ اسپیکر استریویی وجود ندارد و ضبط ویدیو در کیفیت پایه 1080p30 متوقف می شود.

دوربین فوق عریض معمولی است، دوربین ماکرو بیشتر برای پر کردن فهرست مشخصات وجود دارد و بزرگنمایی 2x خیلی مفید نیست.

بیشتر این کاستی ها روی یک گوشی به درستی ارزان قیمت به طور کامل قابل درک خواهد بود.

و این همان جایی است که سامسونگ A18 4G با مشکل واقعی خود روبرو می شود.

با قیمتی حدود ۲۸۰ یورو برای نسخه ۱۲۸ گیگا بایت با ۴ گیگا بایت رم، A18 4G فقط در حال ورود به یک بازار بسیار نامناسب است.

ما درک می کنیم که سال ۲۰۲۶ به طور دقیق یک سال معمولی برای قیمت گذاری گوشی های هوشمند نیست و کمبود مداوم تراشه به روشنی زندگی را در بخش اقتصادی به ویژه سخت کرده است.

با این حال، حتی با وجود این شرایط، معامله های بسیار بهتر زیادی در اطراف وجود دارد.

خود سامسونگ همچنان مدل های قدیمی تر زیادی در کانال های خرده فروشی دارد، از جمله سامسونگ A17 5G.

با پرداخت کمی بیشتر – یا در برخی موارد حتی هزینه کمتر – می توانید دستگاه هایی با رم بیشتر، تراشه های سریع تر، صفحه نمایش های روشن تر و سریع تر، اسپیکرهای استریو، شارژ به طور قابل توجهی سریع تر و دوربین های توانمندتر دریافت کنید.

این موضوع سامسونگ A18 4G را به یک گوشی بد تبدیل نمی کند. به هیچ وجه.

این یک گوشی سطح پایه بسیار معمولی و مدرن سامسونگ است: قابل اعتماد، آشنا، ساده و مورد پشتیبانی نرم افزاری عالی و بلند مدت.

ما می توانیم به آسانی ببینیم که این گوشی به عنوان بخشی از یک معامله بسیار خوب اپراتوری، پس از اعمال تخفیف های اجتناب ناپذیر خرده فروشی، یا برای کسی که به طور ویژه تجربه سامسونگ را می خواهد و انتظار زیادی از گوشی خود ندارد، منطقی باشد.

با این حال، با قیمت عرضه فعلی آن، فروش آن سخت است.

سامسونگ یک گوشی به طور کامل منطقی را با قیمتی نه چندان منطقی تولید کرده است.

خود گوشی بیشتر آنچه را که برای انجامش طراحی شده انجام می دهد؛ بازار اطراف آن چیزی است که توصیه آن را سخت می کند.

نقاط قوت

• کیفیت ساخت استوار، رتبه IP64.
• صفحه نمایش ۹۰ هرتز Super AMOLED خوب برای این رده.
• طول عمر باتری قابل اعتماد.
• حافظه قابل ارتقا.
• رابط کاربری One UI 9 پر از ویژگی و وعده عالی شش نسل به روزرسانی سیستم عامل.
• دوربین اصلی عکس های روزانه خوبی تولید می کند؛ حالت شب مناسب.
• سلفی های خوب برای این رده.
• اسپیکر بلند.
• عملکرد پایدار، خنک و باثبات.

نقاط ضعف

• بسیار گران در زمان عرضه، با وجود جایگزین های به مراتب قوی تر با قیمت مشابه.
• فقط ۴ گیگا بایت رم در تمام سری؛ از هم اکنون کمابیش کند به نظر می رسد.
• عدم وجود اسپیکرهای استریو.
• ضبط ویدیو محدود به 1080p30؛ لرزشگیر روی دوربین اصلی به طور ویژه موثر نیست.
• کیفیت ضعیف بزرگنمایی 2x؛ دوربین فوق عریض با وضوح پایین و دوربین ماکرو ۲ مگا پیکسل بیشتر غیرقابل استفاده.

منابع

https://www.samsung.com/uk/smartphones/galaxy-a/galaxy-a18-black-128gb-sm-a185fzkdeub

https://www.gsmarena.com/samsung_galaxy_a18_4g-review-3004.php